Mga Web Novel at Kuwentong ทำอาหาร

“ไข่มุก” หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัก คุยเก่ง ชีวิตมีแต่การเรียนกับชานมไข่มุกแก้วโปรดเท่านั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยมีความรักเลย แล้วอยู่มาวันหนึ่งโลกก็เล่นตลกผลัก “ผู้ชาย หล่อ เซอร์ ปากร้าย” เข้ามาชนเขาจนเกือบล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้นดีนะที่เขาคนนั้นคว้าไว้ทัน “นี่จะจ้องกันอีกนานไหม ปล่อยผมได้หรือยัง จ้องผมขนาดนี้อย่าบอกนะว่ากำลังหลงเสน่ห์ผม” นี่คือการเจอกันครั้งแรกของไข่มุกกับผู้ชายของเขา ไข่มุกหลงเสน่ห์เขาเข้าอย่างจังและตั้งปณิธานไว้ว่า “คนนี้แหล่ะคือผู้ชายของไข่มุก ผมจะจีบคุณแล้วนะ” ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไม่กี่วันต่อมาก็มีเสียงฮือฮาในมหาวิทยาลัยว่ามีร้านชานมไข่มุกมาเปิดใหม่ ชานมอร่อย คนชงชาแซบ ทำให้ไข่มุกผู้รักการกินชานมต้องรีบไปพิสูจน์ พอไปถึงก็พบว่าพ่อค้าชานมสุดแซบนั้นก็คือคนที่เขาหมายปองไว้นั่นเอง ไข่มุกจึงเข้าไปเป็นลูกค้าประจำของร้านซึ่งการไปแต่ละครั้งก็จะพกความฮา ความโก๊ะ ความน่ารักไปฝากพ่อค้าและโพสต์จีบพ่อค้าลงโซเชียลทำให้มีแฟนคลับติดตามมากมาย ส่วนพระเอก(ต้นน้ำ) มีหรือจะยอมถูกจีบฝ่ายเดียว จีบมา จีบกลับไม่โกงนะครับ

“ครับ” เขารับคำในขณะที่เธอหันไปมอง คนตาโตเหมือนนึกอะไรออก รีบกัดปากเสไปมองทางอื่น “อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อเขาขยับเข้ามาหา จับมือเธอเอาไว้ ช่อเพชรมองตาปริบๆ แก้มร้อนผ่าว “คืออาก็ยังไม่มีเมีย” “ค่ะ ยังไม่มีเมียแล้วเกี่ยวอะไรกับช่อละคะ” เธอดึงมือหนี เดินไปคนพะโล้ ภามลูบท้ายทอยตัวเองไปมา เออ... เขายังไม่มีเมียแล้วไปบอกเด็กมันทำไมกัน “คือจริงๆ อาก็อยากมีเมียนะครับ” *** “คิดถึงอาหรือเปล่า ไหนบอกให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” “ไม่เห็นจะคิดถึงเลย” เธอเสมองไปที่บึงบัว ตักไอติมกินแก้เขิน “แต่อาคิดถึงช่อแทบขาดใจ” “คุณอา” เธออุทาน มองเขาตาโต คนบ้ามาสารภาพอะไรตอนนี้ ช่อเพชรแก้มร้อนผ่าว สบตาแล้วเขินจนมือไม้ไม่รู้จะพาไปไว้ตรงไหนดี สุดท้ายก็ถือไอศกรีมขนมปังกรอบเอาไว้แน่นเหมือนเดิม “ไอติมติดปากอีกแล้วครับ” เขายิ้มที่มุมปากของตัวเองเพื่อบอกเธอ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาหา ทำท่าจะเช็ดให้ด้วยปากร้อนๆ อีกครั้ง

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

ในโลกนี้ไม่มีใครสามารถย้อนกลับไปแก้ไขความผิดพลาดในอดีตได้ มนุษย์จึงจำเป็นต้องเรียนรู้การให้อภัย การให้อภัยทำให้ตระหนักถึงความมนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีวันสมบูรณ์แบบ ทุกคนมีโอกาสทำเรื่องผิดพลาดได้ทุกขณะ แต่ความผิดพลาดเหล่านั้นสามารถเรียนรู้ ทำความเข้าใจและหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดกระทำผิดซ้ำในอนาคต เมื่อปล่อยวางอดีตไว้ได้จะทำให้มีเวลาโฟกัสกับสิ่งสำคัญในชีวิตมากขึ้น เป็นการให้โอกาสตัวเองใช้ความผิดพลาดเป็นประสบการณ์ เรียนรู้ที่จะเติบโตและก้าวไปข้างหน้าโดยไม่เสียใจและเจ็บปวดอีกต่อไป นิยายเรื่องนี้จะพาคุณนักอ่านพบกับเรื่องราวความรัก ความแค้น และความผูกพันของตัวละครที่เป็นโศกนาฎกรรมความรัก และเป็นเรื่องแรกของผู้เขียน นาม “ลันลาบายหมายเลขแปด” เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ฝากติดตาม และคอมเม้นท์ติชมกันได้เน่ออออ

เหมย สาวไทยใส่ซื่อผู้กลับจากฝึกวิชาที่จีน ชีวิตปลาเค็มกับเหล่าสาวๆ ให้ตำหนักพิรุณ

ย่อมได้! นางจะอุ้มท้อง และเลี้ยงลูก รวมถึงหาข้าวปลาให้ทหารนับแสนประทังชีวิต แต่...สิ่งที่เดียวที่จะนางเซย์โน ก็คือไม่แต่ง ถึงฟ้าถล่มดินทลาย นางก็จะไม่แต่งงานกับอ๋องเฉิง บุรุษผู้มีน้ำยา แต่ไร้หัวใจ!! *** ตีหัวหมาด่าพ่อล้อเลียนแม่ว่าที่สามี คืองานถนัดของต้าหยวน แต่ไม่คิดว่าบาปกรรมจะติดจรวดเร็วถึงเพียงนี้ จู่ๆ เธอก็ถูกเตะโด่งเข้าไปในโลกที่ดูเหมือนจีนโบราณที่ไม่เหมือนสตรีหน้าไหนเคยโผล่เข้าไปเหยียบ! กระนั้น สวรรค์ยังเมตา ประทานลิ้นชักพันลึกในโลกมิติคู่ขนานให้เธอเอาตัวรอดแบบสวยๆ ด้วยสกิลการโกง ระดับเทพเซียน! แต่ช้าก่อน มีดีแล้วย่อมต้องมีความร้ายสุดขั้ว เมื่อนรกตามมาลงทัณฑ์ส่งจอมมารมาในรูปแบบบุรุษที่แสนหล่อเหลาให้เธอต้องรับมือ และเขาคือ ‘อ๋องเจิ้ง’ ชายชีกอ ผู้ไร้ประโยชน์ที่สุดในใต้หล้า ซึ่งเดินทางมายังหมู่บ้านหลัวโป พร้อมกองทัพที่หิวโซนับแสนชีวิต!!

จอมทัพสร้างวีรกรรมใส่ไอ้หมีถึกไว้ขนาดไหนอีกฝ่ายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะโกรธ ยังมาติดใจขนมหวานที่เขาอุตส่าห์ซื้อสุ่ม ๆ ไปขอโทษอีก คนมันจะมีความรัก ทำตัวแย่แค่ไหนมันก็มีอะเนอะ

ผู้ชายไม่เจ้าชู้เหมือนงูไม่มีพิษ แต่จงคิดสักนิดก่อนจะเล่นกับพวกแบดบอย เอื้อมพัฒน์เชฟหนุ่มชื่อดังกับฉายาพ่อเสือร้าย ผู้ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัดตามประสาเพลย์บอยเกิดถูกอกถูกใจเด็กฝึกงานอย่างศุรตาเข้า ความรักหาใช่โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะเอื้อมพัฒน์เองก็มีเบื้องหลังที่ไม่น่าจดจำมากมาย รวมถึงปมความขัดแย้งที่พร้อมลุกลามบานปลายได้ทุกเมื่อเช่นกัน

"การจีบเธอคนนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่ใจครุ่นคิด คงต้องงัดแผนการรักพร้อมด้วยเสน่ห์ปลายจวัก ในรูปแบบของเขา นำมาใช้กับเธอเสียแล้ว" เชฟเซียน สายเจ้าเล่ห์ × น้องข้าวปั้น สาวน้อยฝึกงานที่แสนน่ารัก

เรื่องราวความรักท่ามกลางมรสุมแค้นของ "คิริน" ประธานหนุ่มแสนเย็นชาแห่งตระกูลวรโชติเมธี และ "พะพาย" เด็กสาวธรรมดาจิตใจดีจากชุมชนสลัม ที่ถูกดึงเข้ามาพัวพันในกรงเล็บความริษยาของ "ลินดา" ไฮโซสาวผู้หวังครอบครองคิริน เมื่อลินดาใช้แผนชั่วปั้นข่าวฉาวใส่ร้ายพะพาย และบีบคั้นข่มขู่แม่ของเธอจนช็อกเสียชีวิตยามวิกาล คิรินจึงออกโรงปกป้องพะพายด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี เขาพาเธอมาดูแลในฐานะคนสำคัญ คุกเข่าขอเธอแต่งงาน และผนึกกำลังกับ "สมชาย" เลขาฯ คู่ใจ ซ้อนแผนเปิดโปงความจริงจนลินดาและชู้รักโดนตำรวจลากคอเข้าคุก ชดใช้กรรมที่ก่อไว้

กลางหมู่บ้านเล็ก ๆ มีร้านอาหารชื่อ "ร้านอาหารและยา จันทร์หอม" ร้านที่เสิร์ฟทั้งมื้ออร่อยและยารักษา ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามา บ้างเพื่อดับความหิว บ้างเพื่อเยียวยาบาดแผลใจ

“ต่อไปนี้มึงต้องไปอยู่กับกู ห้ามเอ่ยคำปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น เพราะกูไม่คิดจะฟัง”

ตื่นมาอีกทีก็ย้อนกลับไปปี 1985 ในร่างสาวกำพร้าถังแตก! หลินเสี่ยวเวยคนนี้ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย นอกจากหนี้สินและแหวนมิติวิเศษวงหนึ่ง! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสที่สองให้ เธอจะใช้น้ำพุสวรรค์และฟาร์มในมิติปรุงอาหารรสเลิศ พลิกชีวิตจากแม่ค้าขายแกงถุงหน้าโรงงานสู่เจ้าแม่ธุรกิจระดับประเทศ! ใครจะดูถูกก็เชิญ แต่ระวังไว้เถอะวันนี้ฉันเข็นรถขายของ แต่วันหน้าฉันจะขับรถเก๋งมาซื้อที่ดินพวกคุณ! แต่เดี๋ยวนะ! ท่านผู้พันเซียวเจิ้งเฉิงคนนั้นน่ะ ทำไมถึงชอบแวะมาที่ร้านทุกวัน? แถมยังชอบทำตาหวานใส่ แล้วบอกว่า "ผมไม่ได้มาเพราะติดใจรสชาติอาหาร แต่ติดใจคนทำ" ฮึ! คิดจะจีบแม่ค้าหน้าเลือดอย่างฉัน สินสอดต้องหนักหน่อยนะคุณทหาร!

เพราะความตะกละแท้ๆ เมื่อกินข้าวอยู่ดีๆ ก็ดันติดคอตายอย่างไร้เหตุผล โชคชะตากลับเล่นตลกให้มาอยู่ในร่างสาวน้อยผู้อาภัพ เธอจึงใช้ความสนใจเรื่องอาหารเป็นวิชาเอาตัวรอดในยุคโบราณนี้

ปีพ.ศ 2536แก้มใสเป็นสาวน้อยวัน16เป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อคนง่าย ที่บ้านทำบิดามีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถ แต่วันหนึ่งเธอได้ช่วยชีวิตนกเค้าแมวที่ถูกวัยรุ่นทำร้ายจนปีก การที่เธอได้ช่วยชีวิตเจ้าสัตว์ที่ชาวบ้านมองเป็นสัตว์แห่งความโชคร้้าย ทำให้เธอได้ฝันถึงอนาคตในอีก20ปีข้างหน้า ว่าตนเองได้แต่งงานกับชายเลวคนหนึ่ง ชายคนนั้นหลอกให้เธอพ่อเธอลงทุนแล้วหลอกเอาเงินไปจนหมด บ้านเธอต้องเป็นหนี้สิน น้องสาวคนเดียวต้องเลิกเรียนกลางทาง พ่อเครียดจนเส้นเลือดในสมองแตกจนเป็นอัมพาต แม่ตีองค่อยอยู่ดูแลจนร่างกายทรุดโทรม เธอกับสองสาวต้องเลือกทำงานกลางคืนเพื่อหาเงินมาดูแลพ่อแม่จนติดโรคร้าย สาเหตุมาจากเธอที่นำผู้ชายเลวๆเข้ามาในครอบครัว เมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็สงสัยว่าสิ่งที่เธอฝันนั้นเป็นแค่ฝันปกติหรือเป็นลางบอกเหตุ ไหนจะเจ้านกเค้าแมวที่บินกลับมาหาเธอเพราะมันเป็นข้ารับใช้ของเจ้าแม่ต้นก้ามปู เจ้าแม่เห็นเด็กสาวเข้าช่วยลูกน้องของนาง จึงส่งเจ้านกเค้าแมวมาช่วยเธอให้หลีกเลี่ยงโชคชะตาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต มันฝึกเธอไม่ให้เชื่อคนง่าย แล้วไหนจะมันมีสวนมายาที่ในนั้นมีทั้งสระมรกตแล้วมันยังพาเธอข้ามเวลาไปเรียรรู้โลกอนาคตจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

เย่หลิน ดาราสาวดาวรุ่งที่ชีวิตถึงคราวสิ้นชีพ อุบัติเหตุกลางกองถ่ายทำเธอถูกไฟครอกจนสิ้นลมเพราะสำลักควัน รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างผู้หญิงใจดำ ในเมืองกันดาร เมืองที่มักเอาลูกไปขายหาเงินมาเลี้ยงชีพ แต่เพราะคำขอสุดท้ายของแม่สามี ผู้หญิงใจดำคนนั้นจึงใช้ลูกให้ทำงานหนักหาเงินมาให้แทน!! “สตรีเช่นเจ้านอนไม่สบายอยู่บนเตียง ลูกกตัญญูพวกนี้ก็หาเมล็ดข้าวฟ่างมาต้มโจ๊กให้กินทุกวัน นี่ตื่นมายังเอาไข่ไก่ที่เหลือแค่2ลูกมาต้มกินจนหมด ใช้ไม่ได้จริงๆ” “นั่นสิ!! ถึงแม้หลี่เฉียงจะไปรบ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เจ้าทำอะไรได้ตามอำเภอใจ รอดูตอนเขากลับมาเถอะ พวกข้าจะฟ้องเสียให้หมด!!” “ใช่!! สตรีเช่นเจ้าควรเป็นหม้ายผัวทิ้งไม่ควรได้ดียามอาเฉียงกลับมา!!“ ”หยุด!! นี่ลูกข้า ข้าจะเลี้ยงดูเช่นไร เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้ากัน ไข่ไก่นี้ก็ของบ้านข้า ข้าจะต้มกินจนหมดบ้านก็เรื่องของข้า ที่สำคัญ…หากสามีข้ามีชีวิตอยู่เหตุใดจึงปล่อยให้พวกข้าทุกข์ยากลำบากเช่นนี้ เหอะ!! ไม่ใช่ว่าตายไปแล้วหรือ!!“ ”ท่านแม่!!“

❝นี่คุณอยู่กับผมมาโดยที่ไม่รู้ถึงสถานะตัวเองเลยเหรอครับ❞ ❝ก็เรา-❞ ❝ผมจะพูดอีกครั้ง ผมซื้อคุณมาสามปี เป็นสามีของผมและพ่อของเด็กแค่สามปี ดังนั้นต่อจากนี้อย่าทำ หรืออย่าคิดอะไรเกินหน้าที่ เข้าใจไหมครับ❞

"ทำไมนายถึงไม่ชอบผู้หญิงเหรอ?" ฉันเอียงคอถามผู้ชายร่างกายกำยำ​ที่ยืนอยู่ตรงหน้า "ทำไม? ฉันต้องตอบเธอด้วยล่ะ" เขาปรายตามองหน้าฉัน​ ก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น​ "ก็นับอยากรู้ค่ะ" "หึ! เพราะผู้หญิง​เป็น​สิ่ง​มีชีวิต​ที่​เชื่อถือ​ไม่​ได้ไงล่ะ"

หากอยากรวย ... อันดับแรกต้องสลัดตัวออกจากครอบครัวปรสิตให้ได้ก่อน!!!

เมื่อ "ผู้หญิงปากแจ๋วที่มีแผลใจ" ต้องมาเจอกับ "เชฟหน้านิ่งที่ใช้การกระทำตะโกนคำว่าหวง"ระหว่างร้าน SAY I DO กับ TIME TO BAKE... งานนี้จะอบขนม หรือ อบรักให้ลงล็อก มาร่วมลุ้นกัน!