ทำอาหาร Web Novels & Stories

เมื่อเชฟมิชลินต้องมาอยู่ในร่างแม่ใจร้ายที่ใครก็หยามหน้า ในยุค 80 ที่ขัดสน เธอจะใช้ฝีมือระดับพระเจ้า พลิกบ้านซอมซ่อให้กลายเป็นอาณาจักรหมื่นล้าน !!

จอมทัพสร้างวีรกรรมใส่ไอ้หมีถึกไว้ขนาดไหนอีกฝ่ายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะโกรธ ยังมาติดใจขนมหวานที่เขาอุตส่าห์ซื้อสุ่ม ๆ ไปขอโทษอีก คนมันจะมีความรัก ทำตัวแย่แค่ไหนมันก็มีอะเนอะ

ตื่นมาอีกทีก็ย้อนกลับไปปี 1985 ในร่างสาวกำพร้าถังแตก! หลินเสี่ยวเวยคนนี้ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย นอกจากหนี้สินและแหวนมิติวิเศษวงหนึ่ง! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสที่สองให้ เธอจะใช้น้ำพุสวรรค์และฟาร์มในมิติปรุงอาหารรสเลิศ พลิกชีวิตจากแม่ค้าขายแกงถุงหน้าโรงงานสู่เจ้าแม่ธุรกิจระดับประเทศ! ใครจะดูถูกก็เชิญ แต่ระวังไว้เถอะวันนี้ฉันเข็นรถขายของ แต่วันหน้าฉันจะขับรถเก๋งมาซื้อที่ดินพวกคุณ! แต่เดี๋ยวนะ! ท่านผู้พันเซียวเจิ้งเฉิงคนนั้นน่ะ ทำไมถึงชอบแวะมาที่ร้านทุกวัน? แถมยังชอบทำตาหวานใส่ แล้วบอกว่า "ผมไม่ได้มาเพราะติดใจรสชาติอาหาร แต่ติดใจคนทำ" ฮึ! คิดจะจีบแม่ค้าหน้าเลือดอย่างฉัน สินสอดต้องหนักหน่อยนะคุณทหาร!

ชาติก่อนเป็นเธอเองที่โง่งม เลือกผู้ชายชั่วช้ามาเป็นพ่อของลูก จนทำให้ตนเองและลูกน้อยพบกับจุดจบอันน่าอนาจ ส่วนชาตินี้สวรรค์ให้โอกาส ‘ซุนจือหลิน’ จะเลือกพ่อของลูกอีกครั้งให้ดีกว่าชาติก่อน

“ครับ” เขารับคำในขณะที่เธอหันไปมอง คนตาโตเหมือนนึกอะไรออก รีบกัดปากเสไปมองทางอื่น “อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อเขาขยับเข้ามาหา จับมือเธอเอาไว้ ช่อเพชรมองตาปริบๆ แก้มร้อนผ่าว “คืออาก็ยังไม่มีเมีย” “ค่ะ ยังไม่มีเมียแล้วเกี่ยวอะไรกับช่อละคะ” เธอดึงมือหนี เดินไปคนพะโล้ ภามลูบท้ายทอยตัวเองไปมา เออ... เขายังไม่มีเมียแล้วไปบอกเด็กมันทำไมกัน “คือจริงๆ อาก็อยากมีเมียนะครับ” *** “คิดถึงอาหรือเปล่า ไหนบอกให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” “ไม่เห็นจะคิดถึงเลย” เธอเสมองไปที่บึงบัว ตักไอติมกินแก้เขิน “แต่อาคิดถึงช่อแทบขาดใจ” “คุณอา” เธออุทาน มองเขาตาโต คนบ้ามาสารภาพอะไรตอนนี้ ช่อเพชรแก้มร้อนผ่าว สบตาแล้วเขินจนมือไม้ไม่รู้จะพาไปไว้ตรงไหนดี สุดท้ายก็ถือไอศกรีมขนมปังกรอบเอาไว้แน่นเหมือนเดิม “ไอติมติดปากอีกแล้วครับ” เขายิ้มที่มุมปากของตัวเองเพื่อบอกเธอ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาหา ทำท่าจะเช็ดให้ด้วยปากร้อนๆ อีกครั้ง

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

เย่หลิน ดาราสาวดาวรุ่งที่ชีวิตถึงคราวสิ้นชีพ อุบัติเหตุกลางกองถ่ายทำเธอถูกไฟครอกจนสิ้นลมเพราะสำลักควัน รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างผู้หญิงใจดำ ในเมืองกันดาร เมืองที่มักเอาลูกไปขายหาเงินมาเลี้ยงชีพ แต่เพราะคำขอสุดท้ายของแม่สามี ผู้หญิงใจดำคนนั้นจึงใช้ลูกให้ทำงานหนักหาเงินมาให้แทน!! “สตรีเช่นเจ้านอนไม่สบายอยู่บนเตียง ลูกกตัญญูพวกนี้ก็หาเมล็ดข้าวฟ่างมาต้มโจ๊กให้กินทุกวัน นี่ตื่นมายังเอาไข่ไก่ที่เหลือแค่2ลูกมาต้มกินจนหมด ใช้ไม่ได้จริงๆ” “นั่นสิ!! ถึงแม้หลี่เฉียงจะไปรบ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เจ้าทำอะไรได้ตามอำเภอใจ รอดูตอนเขากลับมาเถอะ พวกข้าจะฟ้องเสียให้หมด!!” “ใช่!! สตรีเช่นเจ้าควรเป็นหม้ายผัวทิ้งไม่ควรได้ดียามอาเฉียงกลับมา!!“ ”หยุด!! นี่ลูกข้า ข้าจะเลี้ยงดูเช่นไร เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้ากัน ไข่ไก่นี้ก็ของบ้านข้า ข้าจะต้มกินจนหมดบ้านก็เรื่องของข้า ที่สำคัญ…หากสามีข้ามีชีวิตอยู่เหตุใดจึงปล่อยให้พวกข้าทุกข์ยากลำบากเช่นนี้ เหอะ!! ไม่ใช่ว่าตายไปแล้วหรือ!!“ ”ท่านแม่!!“

ปีพ.ศ 2536แก้มใสเป็นสาวน้อยวัน16เป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อคนง่าย ที่บ้านทำบิดามีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถ แต่วันหนึ่งเธอได้ช่วยชีวิตนกเค้าแมวที่ถูกวัยรุ่นทำร้ายจนปีก การที่เธอได้ช่วยชีวิตเจ้าสัตว์ที่ชาวบ้านมองเป็นสัตว์แห่งความโชคร้้าย ทำให้เธอได้ฝันถึงอนาคตในอีก20ปีข้างหน้า ว่าตนเองได้แต่งงานกับชายเลวคนหนึ่ง ชายคนนั้นหลอกให้เธอพ่อเธอลงทุนแล้วหลอกเอาเงินไปจนหมด บ้านเธอต้องเป็นหนี้สิน น้องสาวคนเดียวต้องเลิกเรียนกลางทาง พ่อเครียดจนเส้นเลือดในสมองแตกจนเป็นอัมพาต แม่ตีองค่อยอยู่ดูแลจนร่างกายทรุดโทรม เธอกับสองสาวต้องเลือกทำงานกลางคืนเพื่อหาเงินมาดูแลพ่อแม่จนติดโรคร้าย สาเหตุมาจากเธอที่นำผู้ชายเลวๆเข้ามาในครอบครัว เมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็สงสัยว่าสิ่งที่เธอฝันนั้นเป็นแค่ฝันปกติหรือเป็นลางบอกเหตุ ไหนจะเจ้านกเค้าแมวที่บินกลับมาหาเธอเพราะมันเป็นข้ารับใช้ของเจ้าแม่ต้นก้ามปู เจ้าแม่เห็นเด็กสาวเข้าช่วยลูกน้องของนาง จึงส่งเจ้านกเค้าแมวมาช่วยเธอให้หลีกเลี่ยงโชคชะตาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต มันฝึกเธอไม่ให้เชื่อคนง่าย แล้วไหนจะมันมีสวนมายาที่ในนั้นมีทั้งสระมรกตแล้วมันยังพาเธอข้ามเวลาไปเรียรรู้โลกอนาคตจนเธอตั้งตัวไม่ทัน

อันเสี่ยวเหยาเกิดมาไร้พลังปราณ ทำให้ไม่เป็นที่รักของครอบครัว ซ้ำร้ายยังถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน โชคยังดีที่ปู่ย่ารักและเอ็นดูเขา ทั้งคู่เลยมองที่ดินผืนหนึ่งให้ เขาจึงเดินทางไปที่นั่น แต่ด้วยร่างกายที่บอบช้ำ ทำให้เขาสิ้นใจในบ้าน ขณะเดียวกันก็มีดวงวิญญาณจากอีกโลกเข้ามาแทนที่

เหมย สาวไทยใส่ซื่อผู้กลับจากฝึกวิชาที่จีน ชีวิตปลาเค็มกับเหล่าสาวๆ ให้ตำหนักพิรุณ

เรื่องราวความรักท่ามกลางมรสุมแค้นของ "คิริน" ประธานหนุ่มแสนเย็นชาแห่งตระกูลวรโชติเมธี และ "พะพาย" เด็กสาวธรรมดาจิตใจดีจากชุมชนสลัม ที่ถูกดึงเข้ามาพัวพันในกรงเล็บความริษยาของ "ลินดา" ไฮโซสาวผู้หวังครอบครองคิริน เมื่อลินดาใช้แผนชั่วปั้นข่าวฉาวใส่ร้ายพะพาย และบีบคั้นข่มขู่แม่ของเธอจนช็อกเสียชีวิตยามวิกาล คิรินจึงออกโรงปกป้องพะพายด้วยหัวใจทั้งหมดที่มี เขาพาเธอมาดูแลในฐานะคนสำคัญ คุกเข่าขอเธอแต่งงาน และผนึกกำลังกับ "สมชาย" เลขาฯ คู่ใจ ซ้อนแผนเปิดโปงความจริงจนลินดาและชู้รักโดนตำรวจลากคอเข้าคุก ชดใช้กรรมที่ก่อไว้

เพราะความตะกละแท้ๆ เมื่อกินข้าวอยู่ดีๆ ก็ดันติดคอตายอย่างไร้เหตุผล โชคชะตากลับเล่นตลกให้มาอยู่ในร่างสาวน้อยผู้อาภัพ เธอจึงใช้ความสนใจเรื่องอาหารเป็นวิชาเอาตัวรอดในยุคโบราณนี้

ในโลกนี้ไม่มีใครสามารถย้อนกลับไปแก้ไขความผิดพลาดในอดีตได้ มนุษย์จึงจำเป็นต้องเรียนรู้การให้อภัย การให้อภัยทำให้ตระหนักถึงความมนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีวันสมบูรณ์แบบ ทุกคนมีโอกาสทำเรื่องผิดพลาดได้ทุกขณะ แต่ความผิดพลาดเหล่านั้นสามารถเรียนรู้ ทำความเข้าใจและหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดกระทำผิดซ้ำในอนาคต เมื่อปล่อยวางอดีตไว้ได้จะทำให้มีเวลาโฟกัสกับสิ่งสำคัญในชีวิตมากขึ้น เป็นการให้โอกาสตัวเองใช้ความผิดพลาดเป็นประสบการณ์ เรียนรู้ที่จะเติบโตและก้าวไปข้างหน้าโดยไม่เสียใจและเจ็บปวดอีกต่อไป นิยายเรื่องนี้จะพาคุณนักอ่านพบกับเรื่องราวความรัก ความแค้น และความผูกพันของตัวละครที่เป็นโศกนาฎกรรมความรัก และเป็นเรื่องแรกของผู้เขียน นาม “ลันลาบายหมายเลขแปด” เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ฝากติดตาม และคอมเม้นท์ติชมกันได้เน่ออออ

"การจีบเธอคนนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่ใจครุ่นคิด คงต้องงัดแผนการรักพร้อมด้วยเสน่ห์ปลายจวัก ในรูปแบบของเขา นำมาใช้กับเธอเสียแล้ว" เชฟเซียน สายเจ้าเล่ห์ × น้องข้าวปั้น สาวน้อยฝึกงานที่แสนน่ารัก

“ไข่มุก” หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัก คุยเก่ง ชีวิตมีแต่การเรียนกับชานมไข่มุกแก้วโปรดเท่านั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยมีความรักเลย แล้วอยู่มาวันหนึ่งโลกก็เล่นตลกผลัก “ผู้ชาย หล่อ เซอร์ ปากร้าย” เข้ามาชนเขาจนเกือบล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้นดีนะที่เขาคนนั้นคว้าไว้ทัน “นี่จะจ้องกันอีกนานไหม ปล่อยผมได้หรือยัง จ้องผมขนาดนี้อย่าบอกนะว่ากำลังหลงเสน่ห์ผม” นี่คือการเจอกันครั้งแรกของไข่มุกกับผู้ชายของเขา ไข่มุกหลงเสน่ห์เขาเข้าอย่างจังและตั้งปณิธานไว้ว่า “คนนี้แหล่ะคือผู้ชายของไข่มุก ผมจะจีบคุณแล้วนะ” ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไม่กี่วันต่อมาก็มีเสียงฮือฮาในมหาวิทยาลัยว่ามีร้านชานมไข่มุกมาเปิดใหม่ ชานมอร่อย คนชงชาแซบ ทำให้ไข่มุกผู้รักการกินชานมต้องรีบไปพิสูจน์ พอไปถึงก็พบว่าพ่อค้าชานมสุดแซบนั้นก็คือคนที่เขาหมายปองไว้นั่นเอง ไข่มุกจึงเข้าไปเป็นลูกค้าประจำของร้านซึ่งการไปแต่ละครั้งก็จะพกความฮา ความโก๊ะ ความน่ารักไปฝากพ่อค้าและโพสต์จีบพ่อค้าลงโซเชียลทำให้มีแฟนคลับติดตามมากมาย ส่วนพระเอก(ต้นน้ำ) มีหรือจะยอมถูกจีบฝ่ายเดียว จีบมา จีบกลับไม่โกงนะครับ

เมื่อ "ผู้หญิงปากแจ๋วที่มีแผลใจ" ต้องมาเจอกับ "เชฟหน้านิ่งที่ใช้การกระทำตะโกนคำว่าหวง"ระหว่างร้าน SAY I DO กับ TIME TO BAKE... งานนี้จะอบขนม หรือ อบรักให้ลงล็อก มาร่วมลุ้นกัน!

“ต่อไปนี้มึงต้องไปอยู่กับกู ห้ามเอ่ยคำปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น เพราะกูไม่คิดจะฟัง”

ผู้ชายไม่เจ้าชู้เหมือนงูไม่มีพิษ แต่จงคิดสักนิดก่อนจะเล่นกับพวกแบดบอย เอื้อมพัฒน์เชฟหนุ่มชื่อดังกับฉายาพ่อเสือร้าย ผู้ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัดตามประสาเพลย์บอยเกิดถูกอกถูกใจเด็กฝึกงานอย่างศุรตาเข้า ความรักหาใช่โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะเอื้อมพัฒน์เองก็มีเบื้องหลังที่ไม่น่าจดจำมากมาย รวมถึงปมความขัดแย้งที่พร้อมลุกลามบานปลายได้ทุกเมื่อเช่นกัน

หากอยากรวย ... อันดับแรกต้องสลัดตัวออกจากครอบครัวปรสิตให้ได้ก่อน!!!

กลางหมู่บ้านเล็ก ๆ มีร้านอาหารชื่อ "ร้านอาหารและยา จันทร์หอม" ร้านที่เสิร์ฟทั้งมื้ออร่อยและยารักษา ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามา บ้างเพื่อดับความหิว บ้างเพื่อเยียวยาบาดแผลใจ