โรแมนติก

"หน้าที่ของเธอคือรับใช้ฉัน... ไม่ว่าฉันจะสั่งให้ทำอะไร หรือ 'ท่า' ไหนก็ตาม"

เขา คือหมอผู้แสนจะเย็นชา เธอ คือคนที่ทำให้หัวใจของเขาคลั่งไคล้ พบกับนิยายเซ็ตคุณหมอสุดฟินจนตัวแตกได้เลยค่ะ

“สบายดีนะคะ ไม่ได้เจอกันนานเลย” ฉัตรฉายทักทายก่อน มองหน้าเติมเต็ม ก่อนจะมองอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา เป็นผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ ตั้งแต่วันที่เขาบอกให้เธอทบทวนเรื่องแต่งงาน เธอก็ไม่เห็นหน้าเขาอีกเลย “ฉัตรสบายดีนะ/สวัสดีค่ะคุณฉัตร” เติมเต็มทักทาย ในขณะที่ณชาทำความเคารพ “เราสบายดี” ตั้งแต่วันที่เธอบอกว่าจะแต่งงาน เพื่อนในเฟซที่คอยโพสต์ประชดประชันเธอก็หายไป เติมเต็มคงไม่รู้ว่า เธอรู้ว่าเป็นเขา “มาหาเรามีธุระอะไรหรือเปล่า” เติมเต็มตรงเข้าประเด็น ฉัตรฉายมาที่นี่คงมีเรื่องสำคัญคุยกับเขา “ยินดีด้วยนะเติม ภรรยาสวยมาก ลูกสาวก็น่ารัก เสียดายฉัตรเป็นแค่ครูโรงเรียนวัด คงไม่มีโอกาสสอนคุณหนู” ถ้อยความเหล่านี้ฟังดูก็รู้ว่ามีคำประชดอยู่ในนั้น “ธรรมดาน่ะ ใครก็อยากให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูก” “คุณเติมคะ” ณชาปรามสามี ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาประชดกัน

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เป็นเบ้าหลอมให้เขาเข้มแข็ง คีตภัทร คนนี้ไม่ใช่คีตภัทรคนเดิมอีกแล้ว ผู้ชายอ่อนแอคนนั้นตายจากโลกนี้ไปนานแล้ว เขากลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมอยู่ในอก ที่รอวันแก้แค้น "จะไปไหน!" เสียงเข้มที่เอ่ยถามทำให้เท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดชะงัก "จะไปเตรียมเครื่องดื่มให้ค่ะ" "รู้เหรอว่าเวลานี้ผมดื่มอะไร" "ท่านบอกว่าหิวน้ำ น้ำเปล่าใช่ไหมคะ" คำตอบของเธอทำให้คีตภัทรหน้าตึง กวิสรามองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาหิวน้ำเธอก็ต้องหาน้ำเปล่ามาให้ มันก็ถูกแล้วนี่ "คุณกิ่งแก้วไม่ได้บอกเหรอ" "บอกค่ะ" "แล้วย้อนทำไม" "คุณกิ่งแก้วบอกว่า ท่านจะหาเครื่องดื่มดื่มเอง

‘มนต์พัศจ์’ หญิงสาวผู้ครอบครองกลิ่นกายหอมละมุนดั่งมวลดอกไม้ป่า และพรสวรรค์ลึกลับในการบำบัดความเจ็บปวดผ่านการสัมผัส ในโลกทุนนิยมที่ไร้ความปรานี พรสวรรค์นี้กลับกลายเป็นคำสาป ทุกคนต่างขนานนามเธอว่า ‘แม่มดขาว’ และพยายามยื้อแย่งเพื่อครอบครองหยาดเหงื่อและความสาวของเธอเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า จนกระทั่งเธอตกเป็นของกำนัลในสัญญาธุรกิจให้กับ ‘อคิน’ CEO หนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งเครืออสังหาริมทรัพย์ระดับโลก ชายหนุ่มผู้เย็นชา และเกลียดชังความอ่อนแอ ทว่าเขากลับทรมานจากโรคนอนไม่หลับเรื้อรังที่ไม่มีหมอคนไหนรักษาได้ ค่ำคืนแรกที่เขาลากเธอลงสู่เตียงกว้าง ความตั้งใจที่จะย่ำยีกลับกลายเป็นกลิ่นกายของมนต์พัศจ์ ขณะเดียวกันก็มอบความผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อคินเปลี่ยนจากซาตานร้ายกลายเป็นคนคลั่งรักสายเปย์ ทว่าเขายังคงปากแข็งและกักขังเธอไว้ด้วยพันธนาการแห่งตัณหา ทุกครั้งที่ร่างกายหลอมรวมกัน ความร้อนแรงของบทรักผสมผสานกับความลับของตระกูลอคินที่กำลังถูกเปิดโปง ศัตรูรอบด้านเริ่มคืบคลานเข้าหาแม่มดขาวเพื่อใช้เธอเป็นเครื่องมือทำลายเขา อคินจึงต้องร้ายกับคนทั้งโลกเพื่อปกป้อง ‘ยารักษา’ เพียงสิ่งเดียวของชีวิต เขาพร้อมทุ่มเทเงินทองและอำนาจทั้งหมดที่มี เพื่อตีตราจองและกักขังเธอไว้ในกรงทองแห่งความปรารถนาตลอดไป

นายหัวเขื่อนธารา ผู้อันตรายดังสายน้ำเชี่ยว เขาคือคนที่เธอไม่ควรเผลอใจ หรือแม้แต่เข้าใกล้มากที่สุด นายหัว เขื่อน ธารา จอมเถื่อน × น้องดอกแก้ว ที่แสนอ่อนโยนแต่สู้คน

เมื่อน้องสาวบุญธรรมที่เขาไม่ชอบหน้ามานานหลายปีกำลังจะถูกยกให้กับคนอื่น เขาจึงยอมไม่ได้ ถึงขนาดต้องลุกขึ้นมาประกาศความเป็นเจ้าของ " ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน ใครก็ห้ามมายุ่งทั้งนั้น "

พ่อเขาตายทำให้เธอกลายเป็นหม้าย เธอจึงเป็นของต้องห้ามที่เขาปรารถนาครอบครอง “คุณยั่วผม....”เสียงทุ้มแหบพร่า “ฉันอาบน้ำอยู่ดี ๆ ใครกันแน่ที่มาแอบดู”หน้าสวยผุดยิ้มจ้องมองอย่างท้าทาย “รู้ว่าดูทำไมไม่หนีล่ะ”สายตาคมจ้องมองมันเขี้ยวอยากตะครุบเหยื่อที่แสนจะเย้ายวน “หนีทำไมคะ ในเมื่ออยากอยู่ใกล้............”มือเรียวแตะลงหน้าอกแกร่งแผ่วเบาเผยอริมฝีปากอมชมพูเล็กน้อย “ให้ผมแทรกซึมเข้าไปในตัวคุณจะได้ใกล้แบบเนื้อแนบเนื้อ.......”กายแกร่งร้อนวูบวาบอยากกระสันทั่วกายอยากสอดใส่ความแข็งแกร่งให้เหยื่อตัวน้อยได้ลิ้มลอง แขนแกร่งโอบกระชับแน่นร่างกายแนบชิดมองสบตากันหวานเยิ้ม “คุณคงไม่อยากเป็นชู้กับแม่เลี้ยงใช่ไหมคะ”มือบางค่อย ๆ ดันหน้าแกร่งออกห่างสายตาเศร้า ชายหนุ่มนิ่วหน้าคลายอ้อมแขนออกช้า ๆ สถานะของผู้หญิงตรงหน้าคือเมียพ่อซึ่งเป็นแม่เลี้ยงของเขา สายตาหวานหลุบลงหันหลังเดินนวยนาดทิ้งน้ำหนักเท้าบั้นท้ายกลมโยกซ้ายขวาช่างเย้ายวน เขาจ้องมองไม่วางตากลืนน้ำลายลงคอหักห้ามใจ อิงอรหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่เอียงคอมองเขาเล็กน้อย “ของบางอย่างทำได้แค่ดู แต่แตะต้องไม่ได้ เพราะเป็นของ..ต้องห้าม”

“เด็กกว่าแล้วไง… ในคืนที่พี่เผลอใจ คนที่พี่เรียกหาก็มีแค่ผม” ความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างลูกสาวคนรวยวัย 22 กับเด็กฝึกงานวัย 19 ที่ทั้งอันตรายและหยุดไม่ได้

หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอนซ่อนอยู่ เธอเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานน่ารักจริง แต่เธอชอบกินจิ้มจุ่มเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินแบบหม้อรวมด้วย

พระเอก เพลิงผา อายุ 35ปี เจ้าของไร่องุ่น,มีทั้งส้มและธุรกิจสีเทา นางเอก ฟ้ารดา อายุ 24ปี ลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อเพลิงผา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป ในทางที่ดีขึ้นแต่แล้ววันหนึ่งนิตาแฟนเก่าของเพลิงผากลับเข้ามาทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สั่นคลอน เธอถูกส่งมาประจำในไร่เพื่อดูแลคนงานเวลาบาดเจ็บเธอเป็นคนอ่อนโยนและเรียบร้อยดูเหมาะสมกับเพลิงพระมากกว่าฟ้ารดา ความใกล้ชิดของทั้งคู่ทำให้ฟ้ารดาเริ่มหวั่นไหวหัวใจที่ไม่เคยรักกลับเริ่มรู้สึกหนวงๆโดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่ากลับมีภาพบาดตาบาดใจแต่ที่ทำความสัมพันธ์เหมือนกับดิ่งลงเหว..ฟ้ารดาหนีกลับไปอยู่บ้านของพ่อแม่เขาไม่ได้ตามไปง้อ...จนกระทั่งเพลิงผาตัดสินใจโทรหาเธอเองและก็ทำให้ทราบว่าฟ้ารดาตั้งครรภ์เพลิงผาดีใจมากเหอลูกยิ่งกว่าอะไร ทางด้านลิตาพอได้รู้ว่าเพลิงผารักฟ้ารดามากแค่ไหนเธอจึงยอมถอยออกมาอย่าเงียบๆหลังจากนั้นชีวิตคู่ของเพลิงผาและฟ้ารดาก็สงบสุขมากขึ้นเพราะมีชีวิตน้อยๆเกิดมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในชีวิตคู่ ทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้นและไร่องุ่นก็กลายเป็นไร่ที่ดูอบอุ่นที่สุด....

"คำก็แก่สองคำก็แก่ แก่แล้วมันไม่มีหัวใจรักใครไม่เป็นหรือไง หนูจะฟันคนแก่แล้วทิ้งเหรอคะ หน้าตาก็สวยตัวก็เล็กแค่นี้ ทำไมใจร้ายจัง" ตัดพ้ออะไรขนาดล่ะนั่น เอาซะสำนึกผิดแทบไม่ทันเลย

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น

"การจีบเธอคนนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่ใจครุ่นคิด คงต้องงัดแผนการรักพร้อมด้วยเสน่ห์ปลายจวัก ในรูปแบบของเขา นำมาใช้กับเธอเสียแล้ว" เชฟเซียน สายเจ้าเล่ห์ × น้องข้าวปั้น สาวน้อยฝึกงานที่แสนน่ารัก

“อ๊ายยย… ซี้ด… อูย… อูย… ” อันนาสะบัดใบหน้าทรมาน ก่อนจะชันศอกผงกศีรษะขึ้นมองดูการกระทำของเพื่อนลูกชาย กำลังเงยหน้าปาดลิ้นเฉาะรัวเข้าใส่ซอกเสียวจนน้ำคาวหอยแตกซ่านออกมาแฉะชุ่มร่องอูมอวบ “งืออออ… ป้าเสียว… ” อันนาบิดตัวไปมา… เควินยิ่งได้ใจ… รีบเอื้อมมือสองข้างขึ้นมาเคล้นคลึงสองเต้า บีบเคล้นจนปลายหัวนมชูชันเป็นช่อแข็งโด่ ทรวงอกคัพดีใหญ่โต ขยับยกขึ้นด้วยความซ่านเสียว เมื่อโดนนิ้วแข็งบี้บีบหัวนมและปาดลิ้นกินหอยหวาน เควินจู่โจมจุดอ่อนไหวสำคัญทั้งบนและล่างไปพร้อมกัน ทำเอาสาวใหญ่สะท้านไปทั้งร่าง “โอ้ววววว… งืออออ… ป้าไม่ไหวแล้ว… ซี้ดดด… เสียวเหลือเกิน… ” สองมือของอันนาเกาะบ่าของเควินเอาไว้แน่น สะโพกแอ่นเด้งรับปลายลิ้น เฉาะรัวเข้าใส่ซอกสวาทอย่างซาดิสม์ดุดัน กระตุ้นแอ่งธารของอารมณ์จนน้ำหวานสวาทไหลหลั่งพรั่งพรูออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นความรู้สึกเอาไว้ได้ “งืออออ… เคนน์… ป้าทรมานเหลือเกิน”

"มาเป็นผู้หญิงของฉัน" ความหมายของเขานั้นแปลว่าเมีย "แล้วทำไมจ้าจะต้องเป็นด้วย" พ่อเลี้ยงกระทิงที่แสนดุร้าย × น้องจ้าสาวน้อยวิศวะจอมแก่น

หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”

เขา นักบินที่ไม่เคยพลาดการลงจอด และเธอ ผู้หญิงที่เคยหล่นหายไปจากฟ้าของเขาครั้งหนึ่ง เขาเคยปล่อยให้เธอลอยห่างไปในความสูงแต่ครั้งนี้... เขาจะบินกลับมาจนกว่าจะ “แตะที่ใจ”และ “จอดที่เธอ”

ในวันที่เธออุ้มท้องลูกของเขา เขากลับประกาศแต่งงานกับหญิงอื่นต่อหน้าผู้คนมากมายในงานเลี้ยงวันเกิดของเขา จากสถานะคนรักและกำลังจะแต่งงานกัน กลายเป็นนางบำเรอและดอกไม้ริมทางที่โดนเขี่ยทิ้งเหมือนหมาข้างถนน โมรินหอบหัวใจอันบอบช้ำและลูกน้อยในท้องหนีไปจากชีวิตของเขา ข่าวการแต่งงานอันชื่นมื่นระหว่างเขากับผู้หญิงคนนั้น “เพื่อนสนิทของเธอ” ที่ทำกันได้ลงคอทำให้เธอเสียใจจนแทบไม่อยากจะอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว แต่สติก็ดึงให้เธอกลับมาคิดถึงชีวิตน้อยๆ อีกหนึ่งชีวิต ที่ไม่รับรู้อะไรด้วยเลย เธอไม่เคยคิดอยากจะข้องเกี่ยวกับผู้ชายใจร้ายแบบเขาอีก และไม่คิดที่จะให้เขามารับรู้ด้วยว่าเธอมีลูกน้อยกลอยใจน่ารักเพียงใด แต่ชะตาชีวิตกลับเล่นตลก เหวี่ยงเธอกับลูกน้อยกลับมาให้พบเจอกับเขาอีกครั้ง ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยทำร้ายหัวใจของเธอให้เจ็บปวดเจียนตาย เขากำลังกลับมาพรากเอาหัวใจดวงน้อยไปจากอกของเธออีกครั้ง และครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้เขาพรากสิ่งใดไปจากเธอได้อีกแล้ว

“ตื่นแล้วเหรอ” คำถามที่ดังมาจากหน้าประตู ทำให้แสนรักมุดหน้าลงใต้ผ้าห่มด้วยความเขินอาย เขาออกไปไร่ตั้งแต่เช้าแล้วไม่ใช่เหรอ “ทำอะไรน่ะ อยากอาบน้ำไหม” เพราะเห็นว่าเธอยังอยู่ในชุดเดิม ต้นหมื่นจึงถาม “ไม่ไปทำงานเหรอคะ” เสียงอู้อี้ที่ดังมาจากใต้ผ้าห่ม ทำให้ต้นหมื่นหัวเราะให้กับความน่ารักของเธอ จะอายอะไรอีกเขาเห็นจนหมดแล้ว “ไปแล้ว แล้วก็กลับมาแล้ว ผมเป็นห่วงคุณ” ตอบจากใจจริง เพราะกังวลว่าเธอจะคิดมาก “ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ คุณกลับไปทำงานเถอะ” “ไม่เอา ไม่ไปแล้ว ไหนดูสิว่าตัวร้อนหรือเปล่า เจ็บแขนมากไหม” เดินมาข้างเตียงแล้วตลบผ้าห่มออก นางอายที่ซ่อนตัวอยู่ใต้นั้นตาโต เมื่อผ้าที่เธอใช้เป็นโล่กำบัง ร่อนลงไปกองอยู่ข้างเตียง “คุณต้น อย่าแกล้งสิคะ” ทั้งตัวของเธอมีแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เขาใส่ให้เมื่อตอนเช้ามืด ส่วนท่อนล่างนั้นไม่มีอะไรปกปิดเลยสักชิ้น