โรแมนติก

ชาติก่อนถูกสามีทำร้ายจิตใจนางจนต้องตรอมใจตาย เกิดใหม่ชาตินี้นางตั้งมั่นในใจว่าจะไม่แต่งงาน แต่เหตุใดแผนการของนางต้องมาพังลงเมื่อได้เจอกับเขา...นักปราชญ์หนุ่มสุดเย็นชา

ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด จากสาวอ้วนตุ๊ต๊ะกลายเป็นหญิงงามเพราะกินผักกับเมนูผักๆที่รสชาติไม่ผักน่าอิจฉาสิ้นดี

พายุ ชายหนุ่มที่แสนเงียบขรึม เขาเป็นคนเรียบๆไม่ชอบความวุ่นวาย แต่โชคชะตาเจ้ากรรมทำให้ชีวิตเขาต้องปั่นปวนเพราะ เธอ ซีรีน เด็กน้อยที่มีรักฝั่งใจกับเขามาตั้งแต่เด็กๆ เธอพยายามทำทุกทางเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขาถึงขนาดยอมทิ้งบริษัทของครอบครัวตัวเองแล้วมาสมัครเป็นเลขาของพายุ การทำงานที่เป็นระเบียบและแบบแผนของพายุจะปั่นและป่วนแค่ไหนติดตามได้ในเนื้อเรื่อง ค่ะ...

เพียงเพราะ ภัคพิญา ต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับ ปริภัทร์ "คุณมาทำอะไรที่นี่" ภัคพิญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าเสียงเรียบแววตาไร้ความรู้สึก พลอยทำให้เขาใจเสียไม่น้อย "ผมมาหาคุณ มารับคุณกลับบ้านของเรา" "เรา...บ้านของเราเหรอคะ" "ใช่ภัคบ้านของเรา" ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยของเมียครู่หนึ่งแล้วเอ่ยประโยคต่อมา "กลับบ้านเราเถอะ" "บ้านของคุณไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันไม่มีบ้าน" หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆผ่อนออกมา "แล้วคุณก็ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว" "ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้าคุณไม่กลับไปกับผม" เธอส่งยิ้มและส่ายหน้าน้อยๆ "คุณไล่ฉัน ฉันก็ออกมาแล้วคุณยังจะเอาอะไรอีกคะ" เธอถามอย่างไม่เข้าใจ "เพราะหนี้ที่ครอบครัวผมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ยายของคุณไงภัค" เขาหาข้ออ้างที่จะเหนี่ยวรั้งเธอไว้ ในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่ต้องการเงินของเธอแม้แต่บาทเดียว สิ่งที่เขาอยากได้คือ 'หัวใจของภัคพิญา'เท่านั้น "ได้ฉันจะใช้หนี้ทั้งหมดให้คุณ แล้วถ้าหากคุณจะกรุณา ช่วยปล่อยฉันไป เหมือนที่ฉันเคยทำให้คุณได้ไหมคะ คุณปริภัทร์"

"เพราะไม่อยากเป็นแค่ชู้ อยากประกาศให้โลกรู้ว่าเป็นผัวเธอ" ชู้รักคนโคตรเลว ชู้รักคนโคตรเถื่อน เร่าร้อน ลุ่มหลง คลั่งรัก ไม่นอกกายไม่นอกใจ จบสุขนิยม

“ยังไม่ตอบพี่เลยนะ กลัวพี่ทำไม” “พี่ทรีไม่ถามตัวเองล่ะ ทำอะไรให้วาวต้องกลัว” เสียงหวานสะบัดน้อย ๆ ทรีคลี่ยิ้ม บีบก้นสวยเต็มกำมือ เธอสะดุ้งแต่ไม่ได้เลี่ยงหลบ ยืนสบตาเขาผ่านกระจกบานใหญ่ สายตาที่กำลังคาดคั้นและปรักปรำ “เรื่องที่วาวกลัว มันอาจไม่ได้เกิดครั้งแรกก็ได้นะ” “หมายความว่าไง” วาวใจเต้นระรัว สองมือกำแน่น ทรีขยับเข้าไปยืนซ้อนข้างหลัง เลื่อนสองมือมาลูบไล้เอวบางด้านหน้า โคนขาทั้งสองก่อนจะวกขึ้นมาข้างต้นขา บีบนวดบั้นเอว ไล่ขึ้นด้านมาที่หน้าท้องแบนเรียบเปลือย เธอสั่นเบา ๆ เขาก้มหน้าลงมาพูดใกล้ ๆ ใบหูเล็ก ตาก็มองหน้าเธอผ่านกระจก “คืนที่วาวเปิดไพ่แพ้ตลอด พี่ได้กอดวาวแล้ว ทั้งคืน...” “ไม่จริง...” “ไอ้หนุ่มเห็นดีเห็นงามด้วย” เพื่อนรักจัดแจงให้ทุกขั้นตอน “ไม่จริง...” “ตั้งแต่นั้นมา พี่อยากกอดวาวจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” “พี่ทรี...” ทว่า... เสียงที่เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยก็ทำเอาการโรมรันหยุดชะงัก “แอบมาสนุกกันอยู่นี่เอง”

หลังจากที่เขาหย่ากับเธอได้ไม่นาน เขาก็ไปหมั้นกับผู้หญิงที่เขารัก ซึ่งเป็นผู้หญิงที่เขาอยากให้มาเป็นภรรยาและแม่ของลูก

เขามีอำนาจมากพอที่จะสั่งให้ผู้หญิงนับร้อยพลีกายให้ แต่ทำไม เขาเลิกวิ่งไล่ตามหล่อนไม่ได้เสียที เกมที่เขาเป็นผู้ล่า และเธอคือเหยื่อ! "เรียม" สาวสวยแดนอีสาน ถูกหลอกมาขายตัวที่อเมริกา เธอทำทุกวิธีทางเพื่อให้รอดจากขุมนรก แต่กลับถูกจับให้เป็นทาสสวาทมาเฟีย!!! “นี่ ! ถ้ายังขืนชักช้าไม่รีบเข้ามาปรนนิบัติ ฉันจะโทรเรียกให้อีวานมาจัดการกับเธอ !” เสียงกังวานตวาดสั่งอย่างคนเอาแต่ใจมาทั้งชีวิต มันดังกระแทกเข้าสู่โสตประสาทของหญิงสาวให้รีบรุดเข้าไปหาเจ้าของเสียง ไม่ใช่เพราะเธอกลัวเขา แต่กลัวสิ่งที่เขาเอ่ย หล่อนจะไม่ยอมให้อีวานจับไปเป็นทาสกาม และนั่นเป็นหนทางสุดท้ายที่เธอจะเลือก

เพราะความเมาทำให้ ‘ภาม เศรษฐวัฒน์’ เข้าห้องผิด และความผิดพลาดก็ทำให้เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเพื่อนของน้องสาวอย่าง ‘เกวลิน’ ใจเขาอยากปัดความรับผิดชอบ แต่กลับกลายเป็นว่าเขายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอเพื่อชดใช้ความผิดพลาดนั้น แต่พออยู่ด้วยกัน สันดานผู้ชาย ‘ชั่วๆ’ ก็บอกว่าเขาแค่อยากได้เธอ กระทั่งล่อลวงเธอเป็นของเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ แต่พอวันหนึ่งเธอคิดจะเดินจากเขาไป ภามจึงทุรนทุรายทนไม่ได้ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ ‘ของชั่วคราว’ ที่รอวันเบื่อแล้วโละทิ้งเท่านั้น!

“พี่รักรุ้งเหลือเกิน...” “พี่ไรอัน?...” หญิงสาวอุทานกับคำที่รอฟังมาถึงสามปีกว่า “รุ้งรักพี่บ้างหรือเปล่า?” ไรอันกระซิบเบาๆ ด้วยเสียงกระเส่าซ่านที่ยังไม่คลายความเสียว “รักตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น” หญิงสาวกระซิบ “วันนี้เป็นวันเกิดรุ้ง...ของขวัญที่พี่ให้ รุ้งเข้าใจความหมายของมันใช่ไหมคะ?” ไรอันถาม ทอรุ้งยกแหวนที่นิ้วนาง จากมือข้างซ้ายขึ้นอวด เพชรน้ำงามอวดประกายอยู่ในแสงจันทร์กระจ่าง “รุ้งคงไม่รู้หรอกว่าพี่ต้องทรมานในความรู้สึกแค่ไหน ...ที่พยายามจะไม่แตะต้องรุ้งมากไปกว่านี้ พี่อยากให้รุ้งเก็บความสาวเอาไว้ให้พี่ เก็บความรักของรุ้งเอาไว้รอพี่จนกว่าจะถึงวันแต่งงานของเรานะคะคนดี” “ค่ะ...คุณผู้ปกครอง” ทอรุ้งกระซิบเบาๆข้างๆแอ่งอารมณ์ที่หลังใบหู “พี่สัญญาว่าเราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด...ทันทีที่รุ้งเรียนจบ…นะคะ แม่สาวน้อยในปกครองของพี่” “.....” ทอรุ้งไม่ตอบ ทว่าเบียดตัวเข้าสู่อ้อมแขนของเขา ซุกไซร้ใบหน้าไปที่ข้างลำตัวหนา

“ลงไปในอ่างก่อนดีไหมคะ” เจ้าหล่อนเสนอแต่ชายหนุ่มหันกลับไปมองในอ่างที่ยังไม่มีน้ำสักหยด “แต่ผมยังไม่ได้เปิดน้ำให้เต็มอ่างเลยนะโรส” “ไม่เป็นไรค่ะ...แบบนี้ล่ะ เราจะได้สนุกกันเต็มที่” แม่เจ้า...หล่อนบอกว่าสนุกเต็มที่ พอได้ยินแบบนั้นธีรัฐก็รีบทำตามทันทีด้วยการค่อย ๆ ขยับตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่หินอ่อน เขานั่งพิงกับขอบอ่างและยืดขาตรง สักพักรสรินก็ตามลงไป ท่าทางหล่อนจะไม่ใช่เล่น ธีรัฐคิดในใจว่ารสรินเร่าร้อนและมีลีลายั่วยวนทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด หล่อนไม่ได้นั่งลงในอ่างกับเขา แต่กลับยืนโดยที่ขาทั้งสองคร่อมตัวเขา ธีรัฐเงยหน้ามองและยิ้มมีนัย “จะทำอะไรให้ผมตื่นเต้นอีกล่ะ พยาบาลแสนสวยของผม”

'เขา' อกหักจากคนที่แอบชอบมาตลอดสี่ปี จนกระทั่งเจอกับ 'เธอ' สาวน้อยที่ดูกร้านโลก ที่เข้ามาทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาเต้นแรงอีกครั้ง และพวกเขาคือ คนแรกของกันและกัน"ถ้าคุณคินน์ทำไม่เป็นมะนาวช่วยสอนนะคะ"

"ฮึก ๆ" เสียงร้องไห้ของใครสักคนดังแว่วมา บัวชมพูชะโงกหน้าไปดูก็เจอผู้ใหญ่สิงห์กำลังแกล้งร้องไห้ ไม่มีน้ำตาเลยสักนิด ไอ้คนผีทะเลเอ้ย เธอสบถในใจ "นี่เยาะเย้ยฉันใช่ไหม?" บัวชมพูคว้าสมุดปาใส่ผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ "ไม่ได้เยาะเย้ยสักหน่อย" "แล้วที่ร้องไห้อยู่นี่คืออะไร?" "ก็หนูบัวได้พี่ผู้ใหญ่เป็นผัว หนูบัวต้องรับผิดชอบนะ ฮึก หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่ ถ้าหนูบัวไม่ยอม พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ ว่าหนูบัวเป็นคนใจร้าย ฟันพี่แล้วทิ้ง" ผู้ใหญ่สิงห์เล่นละครไม่หยุด เมื่อคืนเขามีความสุขสุดเหวี่ยง แม่กวางสาวพราวเสน่ห์ ในที่สุดก็ตกเป็นของเขา "อร้าย! ผู้ใหญ่ผีบ้า ฉันเกลียดผู้ใหญ่ที่สุด" "เกลียดยังไง พี่ผู้ใหญ่ก็เป็นผัวหนูบัวนะ"

"พี่แบล็คคคคคคคค" "อะไรเรียกอยู่นั่น" "ถ้าหวาสวยพี่จะชอบหวาม๊ายยยยยยยค๊าาาาาา เอื๊อกกกกก" "ชาตินี้คงไม่ทันแล้วล่ะยัยบ้านนอกเพราะเธอเกิดมาก็ไม่สวยแล้วจะเอาไรมาสวย" "หื้ออออ หวาจาไปเกาหลี ไปทำหน้าสวยๆ ไปทามนมหย่ายยยๆ เลย"

แม่กับพ่อเลี้ยงของฉัน ให้ฉันมาอยู่บ้านหลังเดียวกับพี่ชายต่างพ่อต่างแม่! เพราะฉันพึ่งจะขึ้นปี 1 และมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ก็ใกล้บ้านของเขา แถมเขาเป็นเจ้าของหอพักและผับชื่อดังในย่านนี้อีกด้วย

เมื่อความสัมพันธ์อันเร่าร้อนระหว่างเธอและลุงฝาแฝดสุดแซ่บทั้งสองคน เกิดขึ้นภายในโรงเรียนสอนเทควันโด! เอาจริง...ระหว่างเรียนฝึกเทควันโด ที่มีนักเรียนมากกว่าสิบคนร่วมชั้น แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนมีแค่เธอกับครูพายุเพียงสองคนเท่านั้น แต่กระนั้นก็ไม่กล้าจะสบตาเขาเลย เพราะรู้สึกเขินอายและเร่าร้อนระคนกันอย่างบอกไม่ถูก แม้คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยเมื่อคืนนี้จะไม่ใช่ครูพายุ แต่ทั้งคู่ก็เหมือนกันมากจนแยกกันไม่ออก ราวกับเธอมีเซ็กส์กับครูพายุไปด้วยอย่างไรอย่างนั้น

เขาอกหักเพราะถูกแฟนบอกเลิก จึงสั่งให้ลูกน้องหาเด็ก NV มาให้ ทว่า… “แม่งเอ๊ย! ถุงแตกได้ไงวะ!”

“ผู้ชายคนนั้นพลาดไปแล้ว... ของคุณน่ากินออกอย่างนี้ เป็นผมคงอดใจไม่ไหวแน่ๆ” เขาพูดพลางเลียริมฝีปาก ก่อนจะฝังใบหน้าลงไปจูบฟัดกลีบเนื้อสาวตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย “อื๊อ... ” อรทัยดิ้นเล็กน้อย พยายามดันศีรษะของเขาเอาไว้ หากความเสียวซ่านที่มีมากกว่าก็ทำให้ต้องยอมแบะอ้าให้เขาเชยชมเอาตามแต่ใจ “ปล่อยให้ผมกินเถอะนะครับ... ไม่ต้องกลัว ของคุณหอมดีจัง... ผมชอบที่สุด กลิ่นคาวเนื้อสดสะอาดแบบนี้กระตุ้นอารมณ์ดีนัก”

“หวานยั่วอะไรคุณน่ะคะ หวานยังไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ...อา...อา” หวานตาก็ชักเริ่มเกิดอารมณ์เมื่อถูกพิทักษ์ซุกไซ้ไปตามซอกคอ หลังหูแถมมือมือไม้ของเขาก็ไม่อยู่นิ่ง มันตะปบบลงบนหน้าอกของหล่อนแล้วยขยี้ยขยำเหมือนเขากำลังกลัดมันเต็มที่

ครองโสดมา 29 ปี ผู้หญิงที่เคยหลับนอนชั่วคืน หอบทารกฝาแฝดมาให้ “ฉันพาลูกสาวคุณมาส่งค่ะ” “ผมมั่นใจว่าไม่ใช่ลูกผม ลูกเสือลูกจระเข้ที่ไหนก็ไม่รู้” “ลูกคุณนั่นแหละ หน้าเหมือนคุณ จะลูกใครอีก !”