19 Days Ch 1 Novels & Stories

Humaplos ang mga daliri niya sa akin nang mas matagal kaysa sa dapat, na nagpadaloy ng kuryente sa braso ko. Tumayo siya at ibinulsa ang isang kamay. "Linisin mo ’to pagkatapos mo. At kapag may nahanap akong kahit na isang dumi sa carpet ko, ang isang Linggo mo ay magiging sampung araw." "Sampung araw?" tumawa ako. "Be careful, Ninong Chandler. At this rate, you're going to realize you actually like having me around to annoy you."

Chapter 49 CHLOE'S POV Kanina pa malalim ang iniisip ni Chloe, hanggang ngayon marami pa din bumabagabag sa kanyang isipan na kahit siya mismo hindi niya alam ang kasagutan. Isa rin sa bagay na kanyang iniisip, ang pagiging malamig ng kanyang pinsan na si Nadya, at binitawan nitong salita no'ng mag kita silang kahapon sa Campus.

Lahat sila ay natigilan tsaka sabay sabay na lumingon sa pinanggaling ng daggers and they all stunned after seeing a woman who look at them with her emotionless green eyes. “D-dawn,” END OF CHAPTER 10

"You feel light-hearted with the other guy infront of me? Marigold, how dare you? This is the First day of our relationship, and yet you..." Umirap si marigold. "Ano ba'ng iniisip mo? may-edad na si Mang Ernest at parang ama ko na s'ya.... Ikaw nga diyan e, FIRST DAY natin, pero nagawa mong magpa-engage sa iba!" Tinalikuran ni marigold si chardon pagkasabi niyon. Lumambot ang mga mata ni chardon at niyakap patalikod si marigold. "I'm sorry.... punish me if you want, I won't fight back. But listen to my... to our explainations first, okay?"

Kinabukasan, wala ng ulan at maganda ng muli ang sikat ng araw. Sa kabila no'n ay malamig pa rin ang simoy ng hangin. Nagbabadya ng isang masayang araw para sa lahat. Pagkatapos mag-breakfast ay pumasok na sa trabaho si Czarina. "Nabalitaan niyo na ang nangyari kay Chloe? Talagang malala pala ang nangyari kagabi at binalak niyang magpakamatay!"

Bakit ba siya nagmamadali. I mentally shook my head. Okay, stop it, Akhe. I sighed and looked up at Kien. You can do this, Akhe. Pag encourage ko sa aking sarili. "I'll stop annoying you in one condition." diretso kong sabi. Wew! Nasabi ko rin. I saw how Kien's eyebrow raised at me. "What?" maikli niyang sagot. I can sense he's impatient. "Twelve days, Kien. Date me for twelve days. Yung ako lang talaga." wika ko.

“Clause 4 is long dead, mi amor. And no prison or distance can keep me away from what is truly mine. See you in three days.” Isinulat ko ang tatlong araw sa papel upang bigyan siya ng babala, ngunit sa totoo lang, hindi ko na kayang maghintay pa kahit isang minuto. Lumabas ako at sumakay muli sa aking SUV na nakaparada sa tapat ng bakod. Mula sa tinted na bintana, nakita ko ang pagtakbo ni Chloe patungo sa bintana ng kanyang kwarto, hawak ang aking sulat. Ang kanyang mukha ay namumutla, at ang kanyang kamay ay awtomatikong napadpad sa kanyang tiyan—ang natural na kilos ng isang ina na nagpoprotekta sa kanyang anak.

Pinikit ko na lamang ang aking mata at sumandal sa bintana, mahaba haba Ang byahe namin kaya matutulog na lang dun ako. A/N: Goodafternoon mga Bellatits wala Sana akong balak mag ud ngayon kasi hindi itong acc ko na to ang ginagamot kong pang ud eh na mimute po ako sa isa kong acc but it's okey po kasi bukas hindi na ako mami-mute dahil tapos na deadline, pasensya na din kung 2 days no ud inaayos ko sa watty yung mga chapter 1-10 eh sorry Have a nice day Bellatits loveyouall♡︎

Napakamot na lang ako ng ulo ko dahil sa inasta ni Rifle at umakyat na ako sa office. //END OF CHAPTER 12//

ani ni Lucifer bago pinatay ang tawag ni Heneral at minsan pang nilingon ang pintuan ng kuwarto niya, bago tuluyan ng umalis. A/N: Next is Chapter 102 of Wife for 365 Days, maduguang laban na. Salamat.