2 Timothy 1:7 Tagalog Novels & Stories

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Nang hindi na niya mapigilan ang inis niya, nagwala siya, "Wag kang umasa na wala akong alam. Lagi kang pumupunta sa mga tinatawag na libangan na yun, at mga malalaswa ito kasama ng mga ganitong klaseng tao. Nakita ito ng mga kaibigan ko at sinabi sa akin. Nakita ka nila nang higit sa isang beses! Sasabihin ko kay Father kapag nagpatuloy ka pa dito!" "Haha! Tinatakot mo ba ako?" Tumawa si Timothy nang nanghahamak. "Sinong mayamang tao ang di malaro? Atsaka ang kapal ng mukha mo na sabihing malaswa ang lugar na yun? Nagpunta ako dun para magpamasahe. Wag kang basta nagbibintang nang walang patunay!"

pangsesermon sa akin ni Chris. "I-i'm sorry sa sobrang pag-eenjoy namin ay nakalimutan ko na ang oras, s-sorry kung nag-alala pa kayo," wika ko habang nakatingin sa sahig dahil sa kaba at hiya na nararamdaman ko. "It's okay hija, sa susunod mag-paalam ka sa akin okay?" sabi sa akin ni Senyora at agad naman akong tumango.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Naupo siya sa tabi ni Timothy at mariin itong hinawakan sa buhok na siyang dahilan kaya napatingala ito "Akala mo ganoon lang kadali ang buhay? Timothy, tandaan mo, lahat ng mga kasalanan mo may mga consequences na dapat mong pagbayaran." muling wika ni Nathan Fulgencio at pagkatapos noon, padaskol na binitiwan niya si Timothy at muling tumayo

depensa nito. “Hindi ka nagtagumpay na pakasalan sa lahat ng simbahan kaya pinakasalan mo sa lahat ng higaan, ganoon ba?” Pilit na napangiti si Rafael, sabay kamot ulit sa ulo. “Ganoon na nga po, Tito.”

"Mama, paborito ko po itong kulay. Purple." "Sa akin meron din." "Pero po bakit iisa lang ito, Mama?" "Dahil nag-iisa lang kayo sa buhay ko." "Dalawa naman po kami ni Lily." "Kambal kayo. Kaya para sa akin, iisa lang kayo." "Ah." "Hindi ka pa rin ba marunong magbilang, Tim? Isa nga lang tayo." "Pero one plus one, equals two. 'Yon ang turo ng teacher natin, 'di ba?"

Samantala... Nang mga sandaling iyon naman sa kabilang dako ay nakatanggap ng mensahe si Don Timotheo mula sa isang hindi kilalang number. Ang sabi sa mensahe ay.. "Nos. 72 Pilapil street Baranggay Tunggong Manga Bulacan Kanang silid sa itaas"

seryoso na naman ang kanyang tinig. Tama siya. Nasaktan talaga ako noon, pero nag-reflect naman na siya sa kanyang ginawa, at ngayon ay alam na niya kung ano ang pakiramdam na paglaruan. “He is Timothy, my cousin,” I said. “Yung lalaking kasama ko kanina ay pinsan ko. At may karelasyon na rin siya.” I said. "Thank God," he mumbled. Para siyang nakahinga ng maluwag nang sabihin kong pinsan ko lang si Tim.