30 Word Flash Fiction Novels & Stories

Dahan-dahan itong humugot mula sa bulsa ng isang maliit na flash drive—itim, walang marka, pero bigla nitong pinabigat ang hangin sa pagitan nila. Kumunot ang noo ni Thali, bahagyang umusad na para bang isang pusa na handang sumunggab, at mabilis na iniabot ang kamay para agawin iyon, ngunit bago pa siya makahawak, biglang hinigpitan ni River ang pagkakakapit sa flash drive.

Bigla niyang naalala ang tagpo kagabi kung saan ay malinaw sa kanyang alaala ang isang lalaki kung saan ay hawak-hawak siya nito habang umuulos sa ibabaw niya. Napalunok siya nang mapagtanto niya ang isang bagay, may namagitan sa kanila ng lalaking katabi niya. Bagamat ang katabi niyang lalaki ay ang asawa niya, ang namagitan sa kanilang kasal ay flash marriage lamang at sa loob ng anim na buwan ay iisang beses lamang silang nagkita at iyon lamang ay noong ikinasal silang dalawa. Ni hindi nga siya sigurado kung kilala ba siya nito o kung natandaan ba nito ang pagmumukha niya.

Hindi ko alam kung may dugo ni Flash ang best freind kong 'to, ang bilis kasing kumilos sobrang bilis kasi. "Hindi na muna ako papasok!" Sigaw ko pabalik, sumigaw na ako dahil baka hindi nya ako marinig, dahil sa buhos ng gripo. I wrapped my body in my blanket and went back to sleep. Later on, I heard the door of the apartment suddenly open, but I did not bothered to look at it.

pagyayabang ko pa sa kanya. *End of Flashback*

Saka, naglakad palabas ng opisina niya. Para akong si Flash na ang bilis nakalabas ng opisina ng amo ko. Nang makaupo ako sa desk ko ay hinahabol ko ang aking paghinga. Pinikit ko sandali ang mga mata ko habang nakahawak sa dibdib. Bakit ba parang may kaba akong hindi maintindihan? Siguro dahil nakita ko silang dalawa sa loob. Ang ganda ng babae at halatang malapit sila ni Sir Adrian.

mas mabilis papala siya kay flash kung ganun? Napahinto ako ng mabunggo ako sa likod niya, napa hawak naman ako sa noo ko. Bakit huminto? Napatingin ako sa kanya dahil naka tingin siya ngayon saakin habang naka kunot ang noo. Ano nanaman bang problema nang lalaking to ngayon? "Who the fuck is flash?" medyo sigaw at seryosong tanong niya. Teka nasabi ko ba kanina yung nasa-isip ko?

) Walang ka-emosyong-emosyon na saad ni Josh, habang busy pa rin ito sa bintana, may sinisilip. Napatayo na ako para tignan kung ano ang sinisilip ni Josh, pero bago pa ako tuluyang makalapit kay Josh kay kaagad niya akong binuhat palayo sa bintana. Nagulat ako dahil hindi pa naman ako nakakalapit, pero nakalapit na kaagad ito sa akin sa isang iglap! Ang bilis! Ano ba siya? Si 'The Flash?!' Binuhat niya pa ako na para akong sako ng bigas na walang kahirap-hirap!

Ngunit kahit anong lakas ng loob, ang mga luha ay tila may sariling isip. Tumulo ito nang marahan, at sa bawat patak, tila lumulubog siya sa mga alaala ng gabi ng trahedya. ⸻ The Night Everything Burned FLASHBACK — ilang taon na ang nakalipas. Ang bahay ay nasa gitna ng dilim. Amoy usok, sigaw ng apoy, at mga yapak ng kaguluhan. Nagmamadaling tumatakbo si Aurora, hawak ang maliit na stuffed bear ng anak.

At sa sandaling iyon— Parang mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Lumabas siya ng sasakyan at binuksan ang pinto para sa akin. "Ready?" tanong niya. Huminga ako ng malalim. "Yes." Hinawakan niya ulit ang kamay ko. At sabay kaming naglakad papasok. Pero bago pa kami tuluyang makapasok— Biglang— Flash! Flash! Flash! Nabulag ako. Literal. Sunod-sunod ang ilaw ng camera.

Puno ng mga salitang hindi masabi. A flash of lightning illuminated his face — sharp jawline, storm-gray eyes, the faint shadow of regret. He moved closer, too close until her back brushed the wall. “You should tell me to leave,” mahina nitong sabi. “I can’t,” she whispered. His breath mingled with hers. The world outside roared, but here, there was only this… the unbearable pull between them, fragile and fierce. Bago pa magtagpo ang mga labi nila ay biglang namatay ang ilaw.