Six Word Flash Fiction 소설 & 이야기

“You’re my personal maid. Just come here, Anya. I missed you.” Tatlong salita pero parang nanalo ako sa lotto. Hindi lang lotto, parang naging reyna ako ng buong Universe! Kung kanina ay pagong ako sa pagtatrabaho, ngayon ay dinaig ko pa si Flash sa bilis ng pagtakbo patungo sa kwarto niya. Kumatok ako nang tatlong beses, mahina at maingat. Bumukas ang pinto at agad akong hinila papasok bago pa ako makapagsalita.

Nag-flash sa isipan ko ang gabi na halos patayin niya ako. “S-Sobrang close natin—as in super!” Sunod na nag-flash sa isipan ko ang kasunduan namin ni papa. Lumunok ako bago sinabi ang isang malaking kasinungaling. “And it's not something that can be easily broken!”

"Hays, nakakapagod dumayo para lang makipag kuwentuhan! Tapos ito na naman tayo sa hagdan! Left! Right! Left! Right!" Nasa kalagitnaan na Ako ng bigla may makakasalubong akong isang katawan na gumugulong pababa. Mabuti na lang at flash light ang dala ko kaya medyo malinaw ang aking daanan kungdi pati Ako ay gumulong na rin pababa kasama ang bangkay na basta na lang 'ata hinagis.

Her words keep flashing like broken tape on my head. Damn it!

Bigla niyang naalala ang tagpo kagabi kung saan ay malinaw sa kanyang alaala ang isang lalaki kung saan ay hawak-hawak siya nito habang umuulos sa ibabaw niya. Napalunok siya nang mapagtanto niya ang isang bagay, may namagitan sa kanila ng lalaking katabi niya. Bagamat ang katabi niyang lalaki ay ang asawa niya, ang namagitan sa kanilang kasal ay flash marriage lamang at sa loob ng anim na buwan ay iisang beses lamang silang nagkita at iyon lamang ay noong ikinasal silang dalawa. Ni hindi nga siya sigurado kung kilala ba siya nito o kung natandaan ba nito ang pagmumukha niya.

Pero nagulat ako ng biglang lumagapak na lang bigla, aba ang lintik ang picture frame na litrato ni Dok Light na crush na crush ko ang character sa kwento ng isang sikat na sikat na author na si Siobelicious, ang ginantihan ng bruha akala n'ya palalampasin ko to lintik lang walang ganti hindi ngayon, pero mamaya ka sakin sa club.. " Oops….. Sarry frenny! , dumulas kasi sa kamay ko, ang dada mo kasi

"Bibili tayo ng squishy mo para sa umaga, mag o-order tayo ok? At tutal tumatabi ka naman kay Nanny pag natutulog, kaya gabi mo lang pwedeng laruin ang cocomelon ni Nanny. Naiintindihan ba iyon ni Levi?" Aba, mabilis pa kay Flash na napatango-tango ang kaharap ko bago nauna nang lumabas. Naiwan naman ako sa loob na hindi na naman makapaniwala sa mga pangyayari. Parang nag back forward ang utak ko sa mga nangyari kaninang umaga—Jusko! Sasabog na ang utak ko.

May mga flash ng memory sa utak ko—‘yung unang halik namin, ‘yung unang away, ‘yung mga tawa niya habang nakahiga kami sa ilalim ng ilaw ng city skyline. Lahat ‘yun, parang pelikulang biglang nilagyan ng fast-forward. Then her last words echoed— “Sometimes, loving you feels like drowning.” At doon ko lang naramdaman na baka ako nga ‘yung tubig na ‘di niya kayang langhapin. Sa pagitan ng ulan at headlights, may sumisigaw na pangalan ko sa loob. Pero wala akong marinig kundi ‘yung sariling boses ko sa isip ko—

Ngunit kahit anong lakas ng loob, ang mga luha ay tila may sariling isip. Tumulo ito nang marahan, at sa bawat patak, tila lumulubog siya sa mga alaala ng gabi ng trahedya. ⸻ The Night Everything Burned FLASHBACK — ilang taon na ang nakalipas. Ang bahay ay nasa gitna ng dilim. Amoy usok, sigaw ng apoy, at mga yapak ng kaguluhan. Nagmamadaling tumatakbo si Aurora, hawak ang maliit na stuffed bear ng anak.

Biglang tumunog 'yung beatdrop ng kanta. "Now!" Sabi ko kay Bexan. Binato ko 'yung micro flash bomb na dala-dala ko at nagsipalakpakan at naghiyawan ang mga tao dahil sa ginawa namin. Then, poof! We vanished as if we never existed.