30 Word Flash Fiction Novels & Stories

Nginitian niya ito at tinanguan bago sumampa ng kabayo. Pinagalaw niya ang kabayo at nagsimula ng maglakad si Flash. Napapagaan ng maaliwalas na paligid ang kaniyang pakiramdam. Accidentally coming to this place is not a bad idea dahil nakakalimutan niya ang sakit at mga problema dala-dala niya sa dibdib.

sila kaya ang dahilan ng pagkamatay ni Lolo? Flash Back Nasa loob ako ng isang Bar na pinagt-trabahuan ko. Isa lang akong waitres dito at di ako nagsasayaw sa stage o nakikipagtalik man. For Author's Sake! I'm a Virgin! kahit 24 na ako. Oo birhen pa ako nuh! *Sigh*

May isang salita ang mafioso and you're not allowed to take it back. "O-okay." I uttered. End of Flashback. Pinahid ko ang kunwaring luha na tumulo sa aking pisngi dahil nakakaiyak yung kwento ko. Simula ka nang araw na 'yan. Laman na ng condo unit ko si Aeone. Magluluto siya minsan at siya pa ang maglilinis ng kwarto ko.

Parang may sumabog sa loob ng ulo ko. Hindi lang basta nawala. May piniling mawala. O may piniling ipawala? Napaatras ako ng isang hakbang. Biglang bumigat ang hangin sa paligid. At kasabay noon isang flash. Mas malinaw kaysa kanina. Tawa. Isang babae. Siya. Cyanne. Nakatingin sa akin, nakangiti— “Javier, tingnan mo—” Napahawak ako sa ulo ko.

"Bibili tayo ng squishy mo para sa umaga, mag o-order tayo ok? At tutal tumatabi ka naman kay Nanny pag natutulog, kaya gabi mo lang pwedeng laruin ang cocomelon ni Nanny. Naiintindihan ba iyon ni Levi?" Aba, mabilis pa kay Flash na napatango-tango ang kaharap ko bago nauna nang lumabas. Naiwan naman ako sa loob na hindi na naman makapaniwala sa mga pangyayari. Parang nag back forward ang utak ko sa mga nangyari kaninang umaga—Jusko! Sasabog na ang utak ko.

natatarantang sabi ko at pinindot ulit ang button ng elevator pabukas. Mabilis pa kay Flash na pumasok ako sa loob at isinara iyon bago pa ako maabutan ni Roma na naglalakad na sana palapit sa akin. Sumandal ako sa gilid na pader no'n at napabuntong-hininga. Hindi ko maintindihan kung bakit ‘yong pakiramdam ko ngayon ay para akong pinagtaksilan. We had an agreement and then here he was, enjoying the company of others.

Kinakalawang na ito at ginagapangan na ng mga damo ngunit kahit na gano’n ay nakikita pa naman ng maayos ang salitang nakalagay dito. I stared at the words but it was written in an unfamiliar language but I still tried. But while doing it, the letters suddenly move on their own and formed into words that I can now read! Hindi ko alam kung paano nangyari ‘yon at gulat na gulat ako sa nangyari but I still manage to read it our loud. “Welcome to the world where you will find your fate: either a happy ending or a tragic one.”

Nag-flash sa isipan ko ang gabi na halos patayin niya ako. “S-Sobrang close natin—as in super!” Sunod na nag-flash sa isipan ko ang kasunduan namin ni papa. Lumunok ako bago sinabi ang isang malaking kasinungaling. “And it's not something that can be easily broken!”

Galit na galit na wika ko habang nanlilisik ang aking mga mata. Hindi ko matanggap ang mga nangyayari ngayon sa aking buhay. Paano na ako? Paano ako gigising ng masaya kung puro ganito ang kapalit. Pinagkait ang kasiyahan na aking tinatamasa ngunit ngayon ako’y nag-iisa na lamang mararamdaman ko pa ba ang sinasabi nilang kasiyahan. ~End of flash back

This is kind of like a live-action movie. Finn grabbed his men to shield his body, at pinaputukan yung kliyente niya pero hindi ito nagtagumpay, dahil mas mabilis pa sa flash gumalaw yung kliyente niya. 'Sh*t. This is no movie! ' I murmur to myself. Muntik narin, kasi ako matamaan ng bala. "Damn." I heard Chandler's voice on the other line. "Hey, guys. Are you all okay?" Lowe asks.