30 Word Flash Fiction Novels & Stories

“Soon?” “Yes,” sagot niya. “Flash marriage.” Napahinga ako nang malalim. Ito na pala ‘yon. Isang hakbang pa, at tuluyan na akong tatawid sa mundong hindi akin. Tumingin ako sa mga kamay ko… sanay sa dumi, sanay sa bigat. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kakayanin ang papel na ito. Pero isang bagay ang malinaw… hindi ako papayag na tuluyan akong mawala sa sarili ko.

Subukan lang niya akong halikan ng makakita siya ngayon na sekretarya na binobogbog ang kanyang boss. Tumayo nga ito sa kanyang swevil chair at pinantayan ako sa aking inuupuan basta na lamang nitong kinabig ang aking leeg at siniil na lang ako ng halik sa labi. Hindi ako nakahuma agad dahil mabilis ang pangyayari. Binitawan din niya kaagad ang aking labi. "Ano masarap ba?" Nakangisi nitong tanong sa akin. Mabilis pa kay da Flash ay nasuntok ko ang nguso nito.

Words written in blood. ‘YOU ARE KILLER, DIAMON.’ ‘DIE!’ ‘DIE’ Sa sobrang takot na nararamdaman, napaatras ako hanggang sa maramdaman ko ang malamig na headboard ng kama. Then a white flash behind my eyes, no it wasn't flash. It was a person running straight through the mirror. “No.... hindi ito totoo. Hindi ito totoo! Let me out of here! Help!”

We can hear footsteps of the people leaving the area and I guess me and Third are the only people left. Brownout. There's no light, only the moon and the stars above. I wish I can see our silhouette. I assume it is as perfect as how I imagine our story. A beautiful chaos. A beauty out of destruction. I used to write someone's life. I wish I can write mine. Now, our image of love full of lies and uncertainties, our silhouette together as I comfortably sit next to him, with my head on his shoulders and his hand on my waist, I can say it is the best picturesque I've ever imagined.

At doon, nakita ko ang pagkurap ng pagdududa sa kanyang mga mata. He knew me. I would never lie. May kumapit na pag-asa sa puso ko. "M-Mav..." daing ni Nixie. Mabilis pa kay Flash, nasa tabi na niya ang lalaki habang ako ay halos matumba. "Bakit? Anong nangyayari?" Tanong niya, puno ng pag-aalala. "Nahihilo ako..." sumbong ni ate habang unti-unting pumikit.

Fall in love within 30 days before wedding. Nanlaki parehas ang aming mga mata sabay sigaw, "Are you all freaking serious?"

Diretso akong lumabas ng condo, tulalang naglalakad, dala-dala ang bigat ng katotohanang kahit ako man, nahihirapang tanggapin. ~~ End of Flashback~~

Naglalaho sa hangin na parang bula. Nang makitang muli ang misteryosong guwapong lalaki, malinaw niyang naalala kung paano ang una nilang pagkikita. **FLASHBACK Nagsisimula nang lumubog ang langit at para mas mabilis siyang makauwi, ginamit niya ang pinakamaikling ruta. Nakasakay sa kanyang kabayo, lumiko siya sa isang madilim na eskinita at sinabi ng isang boses sa kanyang ulo. "Halika dito."

We stood there until the sky turned violet. Until the stars began to blink in the same rhythm—three short, one long, three short ulit. Jake’s POV Somewhere in the code, I smile. Because I know they’ll be okay. The world doesn’t need saving anymore. It just needs remembering. And if ever they forget— I’ll blink again. Three short. One long. Three short. The afterglow never dies.

“You’re my personal maid. Just come here, Anya. I missed you.” Tatlong salita pero parang nanalo ako sa lotto. Hindi lang lotto, parang naging reyna ako ng buong Universe! Kung kanina ay pagong ako sa pagtatrabaho, ngayon ay dinaig ko pa si Flash sa bilis ng pagtakbo patungo sa kwarto niya. Kumatok ako nang tatlong beses, mahina at maingat. Bumukas ang pinto at agad akong hinila papasok bago pa ako makapagsalita.