Novel & Cerita 5sos Amnesia Lyrics

Oh 'cause you know I'd walk a thousand miles If I could just see you tonight~~ And I, I don't wanna let you know I, I drown in your memory I, I don't wanna let this go I, I don't Makin' my way downtown Walkin' fast, faces pass and I'm homebound Starin' blankly ahead, just making my way Makin' a way through the crowd I lower my voice to sing And I still need you And I still miss you And now I wonder If I could fall into the sky Do you think time would pass us by? 'Cause you know I'd walk a thousand miles If I could just see you~~

sabi ko Ipinikit ko ang mata ko at dinama ko ang malamig na hangin. Magbabanyo sana ako ng makakita ako ng gitara sa gilid. Marunong naman ako mag gitara na miss ko tuloy yung gitara ko dati. Sinimulan kong pinatogtog at kinanta ko ang safe and sound by Taylor Swift. "I remember tears streaming down your face When I said I'll never let you go When all those shadows almost killed your light I remember you said don't leave me here alone But all that's dead and gone and passed tonight."

Hindi na makaisip pa, niyakap ni Althea ang kanyang ulo, nararamdaman ang epekto ng gamot na muling umaakyat. "Ano'ng nangyayari? Saan ka nakakaramdam ng hindi maganda?" agad na lumapit si Sebastian upang magtanong. "Ayos lang ako!" Humihingal na sinabi ni Althea, itinagilid ang kanyang ulo at sinabi, "May amnesia ako, hindi ko maalala kung ano ang nangyari kanina, at hindi mo na kailangang ipaalala sa akin, sa anumang paraan, ayaw ko nang balikan pa ito." Ang mga sulok ng bibig ng isang lalaki ay umangat. Ibig bang sabihin nito ay hindi niya ito inaamin?

Dàmn, how did I even forget about that? Ang tanga ko para umasa. Rule number five: Never fall in love with him. Yeah… and I am fûcked up.

May amnesia rin ba ako? "Hindi pa ito ang tamang panahon babe. Hindi pa ito ang tama. At kung dumating man ang panahon na maalala mo ako sa buhay mo noon ay sana matanggap mo pa rin ako. Sana ako pa rin ang pipiliin mo. Pinagsisihan ko na ang mga ginawa ko. Pagpatawad mo na lang ang kailangan ko para makalaya na rin ako sa kahapon, makalaya tayong dalawa. Hindi ka nagka amnesia, pilit mo lang kinalimutan ang nangyari.” Aniya. "Zane…" may sasabihin pa sana ako pero may kumatok na sa kwarto namin. Bumuntonghininga siya bago tumayo si Zane para pagbuksan ang kumakatok.

At saka dumating ang alaala. Hindi unti-unti. Isang buong piraso ng nakaraan ang biglang bumalik. Isang silid na puno ng usok. Isang batang babae na umiiyak. Ang kamay ko na mahigpit na hawak ang kanya. At ang sarili kong boses. “Don't worry. If they make me forget you, I'll remember.” Kasunod noon ang isang p***o.

Gulat ang mukha nito. "Oo. Nakita ko silang magkasama ni Connor." Hinilot ng binata ang kanyang noo at napabuntong hininga. "My cousin has amnesia," paglalantad nito. "Amnesia?" "Inuna kitang inuwi noon at iniwan si Gio sa may bakanteng bodega. Buong akala ko ay wala na siyang malay ng mga oras na iyon pero sinubukan niyang umuwi. I don't know if it's karma or what but he got an accident after that. His head was severely damage causing him to lost some of his memories."

Bakit mo pinakasalan ang tao kung hindi mo kayang bigyan siya ng konsiderasyon? "Balik na naman tayo ulit sa paksa?" Hindi makapaniwala si Angelo na muli silang babalik sa paksang ito. "Ilang beses ko bang sasabihin na nawala lahat ng alaala ko. In short, meron akong amnesia. Bumalik ulit tayo sa square one, bro."

Sabi ko. “Walang anuman yon. Kahit nga kami ay nabigla sa nangyari, pero huwag kang mag-alala maraming buhay yan, kung hindi ko lang nalaman na ikaw pala ang binabanggit niya ay hindi namin malalaman na nagka amnesia pala ang Sullivaño na ito.” Wika ni Zyro Dwaye. Hinayaan ko muna sila para kausapin ang mahal ko at baka sakaling sa pag-uusap nila ay magising ang dalawang mahal ko na mahimbing parin na natutulog pero may may dextrose naman na nakalagay sa kanilang katawan kaya masakit na makita sila baka lang at sana man lang magigising sila dahil sa ingay pa naman ng bisita.

"A-ano pong ibig n'yong sabihin?" "Dahil hindi n'ya sinasadyang makalimutan kayo, ikaw hindi n'ya sinadyang hindi makilala. Dahil ang totoo hindi ka na n'ya talaga nakikilala o naaalala. Dahil may sakit s'ya, sakit na nakapagpalimot sa kanya sa nakaraan at pagkakilanlan sa kanyang sarili. Mayroon siyang sakit na Amnesia hija!"