Comedy

“คุณกับฉัน เราต้องตายกันไปข้าง!” รักมากก็เกลียดมาก เชื่อว่าทุกคนเคยได้ยินคำนี้ เธอเคยรักเขามากแค่ไหน ตอนนี้เธอก็เกลียดเขาเข้าไส้มากแค่นั้น ฟรานเชสโก้ ลีโอเน่ หนุ่มหล่ออิตาลีผู้มีอิทธิพลผู้นั้น ที่เคยกระซิบกรอกหูเธอก่อนนอนทุกคืนถึงความรักที่เขามีต่อเธอ ว่ามันมากมายมหาศาลแค่ไหน เขาปกป้องบูชาเธอราวกับเทพธิดา แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งลํ้าค่าพวกนั้นที่เขาทำให้เธอ ‘มันจอมปลอม’ ทั้งสิ้น! จนกระทั่งวันแต่งงาน ทุกอย่างก็กระจ่าง วันที่เจ้าสาวอย่างเธอต้องหนีเอาชีวิตรอดอย่างเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่เจ้าบ่าวอย่างเขากำลังหายหัวไปเสวยสุขอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ขึ้นชื่อว่า ศัตรูหัวใจ เธอเกือบตายทั้งร่างกายและหัวใจที่บอบชํ้า ทว่าในระหว่างที่เธอต้องรักษาแทบบ้า เขากลับประกาศ งานหมั้น กับผู้หญิงคนนั้นอย่างไร้ยางอาย เธอต้องจมอยู่กับความเจ็บปวดและเคียดแค้นมาตลอดสามปี จนถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาอีกที เขากลับ… จำเธอไม่ได้ ทำเหมือนเธอเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมีตัวตนอยู่ในชีวิตเขาเลยด้วยซํ้า ในขณะที่เธอจำเขาได้แม่นยำแม้กระทั่งเส้นผมจรดปลายเท้า “หึ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้นอกจากความสวยที่ถูกตาแล้ว ยังกระชากเอาความสนใจจากกูไปได้อีก แล้วเจอกันสาวน้อย:)”

เมื่อไหร่จะมีหลานให้พ่อแม่อุ้มสักที... เขาท่องประโยคนี้จนจำขึ้นใจ ทุกครั้งเวลาเจอหน้าครอบครัว ในบทสนทนาไม่มีอย่างอื่นเลยนอกจากเรื่อง แต่งงาน และ หลาน

ปากแข็ง เย็นชา ไร้หัวใจ เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาที่กำลังจะเกิดมา ขออย่าใจร้ายเหมือนคนเป็นพ่อเลย

“ใช่! ฉันก็แค่อยากให้เธอรักฉัน เพราะถ้าเธอรักฉันไอ้หมอนั่นมันก็จะเจ็บปวดไง ฮึ! สุดท้ายเธอก็รักฉันจริงๆแล้วนี่ แล้วมีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องเก็บเธอไว้”

‘เมียเด็ก’ ที่ครอบครองหัวใจมาเฟียอย่างเขา ว่าจะไม่รักเมียเด็กคนนี้ เขา "ว่าจะไม่รัก" เธอ แต่สุดท้ายความผิดพลาดแค่คืนเดียวก็ทำให้มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจสถานบันเทิงอย่างเขาต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ "เมียเด็ก" ที่เป็นเพียงนักศึกษาปี 2 เท่านั้น จากที่คิดอยากจะกำจัดเธอไปให้พ้นจากครอบครัว กลับกลายเป็นว่าต้องรับผิดชอบการกระทำทั้งหมดที่เกิดขึ้นและเยียวยาจิตใจของหญิงสาว เตชินท์ มาเฟียทรงอิทธิพลที่ไม่มีใครไม่รู้จักเขา เพราะชอบทำธุรกิจสีเทาตั้งแต่เด็กจึงทำให้มีอำนาจมากมายในมือ แต่ว่าคนที่เขาไม่สามารถจะกำจัดออกไปได้เลยคือ ’ผู้หญิง’ คนนั้นที่พ่อแม่ของเขารับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม และเธอยังเป็นลูกของศัตรูที่เขาไม่มีทางยอมรับเป็นอันขาด และนั่นจึงทำให้เขาตัดสินใจลงมือในคืนนั้นเพื่อจะให้เธอออกไปจากครอบครัวของตนเอง ลลิน เด็กสาวไร้เดียงสาที่ถูกรับเลี้ยงและมอบชีวิตใหม่โดยครอบครัวของเจ้านายที่รับเธอเป็นลูกสาวบุญธรรมหลังพ่อแม่เสียชีวิต แต่ว่ามีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยยอมรับเธอคือ ‘เขา' มาเฟียหนุ่มที่โหดร้ายและตั้งใจจะกำจัดเธอออกไปจากครอบครัวของเขา

เมื่อเธอต้องมาเป็นนางบำเรอให้ผู้ชายสี่คนพร้อมกัน... “เฮ้ย ไม่ได้นะเว้ย คนนี้กูจอง” หลังจากที่น้ำหวานเดินออกไปวายุก็รีบ พูดขึ้นเมื่อเห็นสายตาของอีกสามคนที่เหลือ “ใครดีใครได้ว่ะ” “ไอ้ธัญ!” “มึงจะเถียงกันทำไม ก็เอาทุกคนไปเลยดิ” เทวาเสนอขึ้นตามความคิดของตนเอง “เซี้ย จริงปะวะ” “ถ้าชอบก็แค่เอามา..."

“แด๊ดดี้ ที่หนูบอกว่ารักแด๊ดดี้ หนูไม่ได้หมายความรักเหมือนพ่อ หนูรักแด๊ดดี้แบบผัว แด๊ดดี้เข้าใจปะ” “เด็กบ้า” ไคน์ มาเฟียที่รู้จักกันโลกนักธุรกิจที่ได้รับการยอมรับ เขารับผิดชอบชีวิตลูกน้องและธุรกิจของตัวเองตั้งแต่อายุ 22 ปี ใครก็ต่างเกรงกลัว มีอำนาจ มีอิทธิพล ใครหักหลัง หรือคิดอยากลองดี คิรัน สั่งเก็บทุกคน จนวันหนึ่ง ในขณะที่มือเปื้อนเลือดเพราะจัดการบางอย่างเสร็จเรียบร้อยกำลังเดินขึ้นรถ ไคน์ ได้พบกับเด็กผู้หญิงวัย 8 เดือน ที่มีผ้าเก่า ๆ ห่อหุ้มและนอนร้องไห้ ทั้ง ๆ ที่ชีวิตไม่ชอบความวุ่นวาย แต่ ไคน์ กลับตัดสินใจพาเด็กผู้หญิงคนนั้นกลับมาด้วย ผู้ชาย อายุ 22 ปี ตั้งตัวเองเป็นพ่อให้กับเด็กตัวน้อยวัย 8 เดือน ที่ยังพูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว เด็กน้อยถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีโดยที่ ไคน์ มอบโลกสดใสให้เท่านั้น ส่วนโลกมืดมิดเขาไม่คิดจะให้เธอมารับรู้ เด็กน้อยเติบโตมาอย่างดีและสวยงามจนใครต่างให้ความสนใจ นั่นทำให้ความรู้สึกของ ไคน์ เริ่มเปลี่ยนไป จากแค่เอ็นดูเริ่มรู้สึกหึงหวงแล่นเข้ามาในหัวใจ ความผูกพันแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกต้องห้ามเมื่อศีลธรรมยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหัวใจ ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร ฝากโปรดติดตาม…

เธอคือ ผิง สาวน้อยไร้เดียงสาที่เกิดมาไม่เคยแม้แต่สัมผัสคำว่ารัก จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้พลั้งปากออกไปว่า "ผิงอยากเป็นเมียแด๊ดค่ะ" "แต่ฉันไม่ได้รักเธอนะ จะทนอยู่กับฉันได้จริงๆหรอ" แต่คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นปีศาจอย่าง เวล มีหรือที่จะไม่สนองในสิ่งที่เธอต้องการ

ปราบ มือขวาเจ้าพ่อในฐานะลูกบุญธรรมต้องตอบแทนด้วยการปกป้องดูแล เธอ หงส์ ลูกสาวเพียงคนเดียวสายเลือดแท้ๆ เด็กสาว ดื้อรั้น ไม่ฟังใคร งี่เง่า เอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน วู่วาม ห้ามไม่ฟัง หยิ่งผยองจองหองเป็นที่หนึ่ง

"ทำบ้าอะไรของเธอวะ ชอบนักหรือไงที่ให้ผู้ชายถูกเนื้อต้องตัวแบบนี้!" เขาดันใบหน้าสวยออกพลางใช้หลังมือเช็ดลิปสติกออกจากริมฝีปากลวกๆ ขณะที่เจ้าของการกระทำเมื่อครู่หัวเราะร่วนราวกับมันเป็นเรื่องตลก "ชอบจัง..." มิกิเลียริมฝีปากเบาๆ แล้วหันไปยิ้มให้ก๊วยเจ๋ง เธอยื่นมือไปเกลี่ยริมฝีปากหนาอย่างอ่อนโยนแล้วเลื่อนมือลงไปวางบนหน้าอกแกร่ง "รู้ไหมว่าเจ๋งเหมือนไลลากับพี่แม็กมาก...แต่ก็ไม่ได้เหมือนไปหมดซะทุกอย่าง เพราะเจ๋ง.." เธอลากนิ้วชี้ลงไปเรื่อยๆและหยุดไว้ตรงกลางระหว่างร่องอก มองมัดกล้ามเนื้อภายใต้เสื้อเชิ้ตด้วยสายตาที่อยากได้มันมาครอบครอง "เพราะเจ๋งเป็นได้แค่ลูกแมว ไม่ใช่เสือ"