روايات وقصص ضمن A Book

Pero bagong edition iyon na noong isang linggo lang inilabas ng publisher. Pigil na pigil niya ang sarili na mapalundag sa excitement. Inamoy niya iyon. Muntikan na niyang mahalikan. It was a fore edge painted book na kapag ginalaw mo ang dulo ng pages ng libro ay may makikita na image ng character na lalaki. Kapag binaliktad mo from back to front ay iyong babaeng character naman ang lilitaw. “This is so pretty. Sana mo to nakuha? Nag-pre order ka ba nito? Bakit ang bilis mong nakakuha ng libro na to?” sunod-sunod niyang tanong.

Nang makita ang mga libro ay lumapit kaagad siya sa mga ito. Naghanap ng mababasa niya, napasimangot siyang puro ' yon mga business books. Nang may makitang kakaibang libro, nakangiti niyang nilapitan ito. Inabot niya' yon, medyo makapal ang libro. Nakangiti niya binuklat 'yon, aalis na sana ng may mahagip ang mata niya. Napakunot ang noo niyang inangat ang kanang kamay, hinaplos ang isang black button na naroon. Pipindutin na niya sana ' yon ng marinig ang pagtawag ni Aki sa kanya galing sa labas.

Habang nagme-memorize ako, napatutok ang paningin ko sa isang libro na kumuha ng atensyon ko. Pocket book? May pocketbook sa library? Natawa ako. Tumayo ako para kuhanin iyon. Makapal ang libro, at maganda ang book cover. Color purple pa, favorite color ko. Broken vows? Ang sakit naman ng title... bakit kaya ganito ang title nito?

Binuklat iyon ng babae tapos may hinanap siya doon na mga page. "Bakit... Hindi... Ka... Pa... Nag-order." Natulala si Anthony. Matagal bago nakasagot si Anthony kaya naman tiningnan ni Sophia ang book dahil baka mali iyong book nabili niya para sa sign language. "Mali ba nakuha ko na book?" Tinapik ni Anthony ang table gamit ang daliri niya para agawin ang atensyon ni Sophia. Napatingin si Sophia. Nagbigay ng hand gesture si Anthony at naalala ni Sophia na nabasa niya iyon sa book.

Naintriga ako kung anong klaseng libro ito, kaya agad akong nagtungo roon at kinuha ito. I knew it! Isa itong short story . Sa tagal kong lumibot para tumingin ng librong babasahin, I ended up finding this book with wrinkled cover and pages eaten by termites I guess. Gayunpaman, I have no other choice but to read it, since I already spent half of my remaining time searching for a book. Kaya naman nagtungo na’ko sa isang vacant table at simulan ko ng basahin ang librong pinamagatang “Till the Right One Comes” While reading it, seems like I don’t like to continue it for as I kept reading it, my tears would be falling any moment.

Paki-rate na lang din po ang book. Malaking tulong na po 'yan sa book ko. E x c l u s i v e po ang book na ito kaya sana ay suportahan ninyo.

tanong ni Sue. "Salamat na lang pero hindi na kailangan," saad nito sa kaniya. "Why? Bakit mo pagtitiisan ang poor book mo? Sobrang old na 'yon tapos peach brown pa kulay na lalong nagpa-old sa book. Wala kang taste, Hayacinth," mahabang saad niya. Napakadaldal niya. "Huwag mo ngang laitin ang librong 'yon. Mas brand new pa 'yon sa brand new! Ipukpok ko pa sa ulo mo 'yon kapag naibalik sa 'kin 'yon," saad nito.

Inalis ko ang tingin ko kay Kristan at sa halip ay tumingin ako sa bintana Kung saan puro ulap ang nakikita ko. Napabuntong hininga ako dahil nakaramdam ako ng kaba at the same na e-excite din. Binuklat ko ang book ko para mag basa nalang. Children of blood and bone ang title ng libro tapos sinulat 'to ni Tomi Adeyemi one my favorite international author. Nakailang pahina pa ako at chapter ng book bago ako tuluyang hinila ng antok.Napahikab ako at tinabi ang libro ko at Pagkatapos ay pinikit ko na ang mata ko.

Ayoko rin namang matulog lang buong maghapon kahit na, sa totoo lang, sanay na sanay na akong gano’n ang routine ko kapag walang pasok sa trabaho: magbasa ng libro, mag-cellphone, at matulog buong araw. Napahinto ako sandali nang maagaw ng atensyon ko ang isang makapal na libro. Inabot ko ito at maingat na binuklat. Halatang may kalumaan na, kaya dahan-dahan ako para hindi mapunit ang mga pahina. Pero laking gulat ko nang makita ang laman nito. It's not an ordinary book, may laman itong baril sa loob. As in, ‘yong mismong mga pahina ng libro ay sinadyang i-cut para hulmahan ng lalagyan ng baril.

"Ate Kath, kanina pa kita tinatawag. But it seems that you didn't hear me." "Pasensiya, Julene. Medyo hindi kita narinig, eh." "Sabi ko nga. By the way, anong gagawin mo sa library?" tanong niya sabay silip sa loob ng nakaawang na pinto. Bahagya kong ipinakita sa kaniya ang yakap-yakap na mga libro. "Review sana." "Para sa periodical test?" sabay halakhak niya. "Eh, exempted na tayo roon, Ate Kath. So why bothered to study?"