Novel & Cerita Adventures Of Babysitting

Hindi naman ako tanga at alam kung ayaw na ayaw niya sa 'kin para sa anak niya. Ikaapat na hakbang ko lang sa hagdan para tawagin ko sana ang mga bata ay nakita ko na si Eloise na nakangisi na nakatingin sa 'kin. Lumabas na sa kanya ang tunay niyang ugali pag ako ang kasama niya. Unti-unti naman siyang lumapit sa akin at hinarap ako. "You're crying again? Aw, what a pity flirty babysitter. Kung ako pa sayo umalis ka na. Sa pagkakaalam ko ay wala nang problema sa probinsya nyo, bakit hindi ka na lang bumalik sa lungga mo?"

But then, bitterness slowly crept in. Napatawa ako. Mahinang tawa na may halong pagngisi, like my sanity was slowly slipping away. I turned to my dad, trying to process the bomb he just dropped in front of everyone like it was no big deal. “What the hell, Dad? I’m twenty-freaking-eight!” I exploded. “I’m too old for a babysitter! And definitely, not from that guy!” I spat the word ‘that’ like venom, pointing a trembling finger toward Rouge.

Kaya pala ang laki ng sahod ko dahil sobrang yaman pala nitong boss ko. May mga sumalubong sa aking ibang katulong at kinuha ang mga gamit ko. Tatanggi pa sana ako kaso nagpumilit sila na dalhin ito sa tutulugan ko. “Hello, ikaw ba ‘yung bagong babysitter?” May biglang nagsalita sa tabi ko kaya naman napatingin ako. “Ah, oo. Solace nga pala.” Inilahad ko ang kamay ko at ngumiti sa kaniya. Mukha rin siyang bata at nakauniporme katulad nung mga ibang katulong.

Ang batang babae naman ay sumimangot, “Kasalanan mo ito, Kuya!” Roselynn, trying to be the "fun babysitter," lumuhod sa harap ng batang lalaki. “Gusto mo bang manood ng cartoons? Sabihin mo lang kung anong gusto mo—‘Peppa Pig’? ‘Paw Patrol’? O baka ‘The Godfather’?” biro niya, pero seryoso ang mukha. “Grabe ka. Ka-isip bata,” sagot ng bata, sabay irap ulit.

“Puwede ba ikaw muna mag-babysit kay Isaac? Nag-resign kasi iyong babysitter niya at balak mag-abroad. Ngayon naghahanap pa lang ako nang ipapalit.” Nagkatinginan ang magkatabi na si Lian at Isaac. “Okay lang sa’yo, Isaac?” nakangiting tanong ni Lian sa pamangkin. Malawak na ngumiti si Isaac pabalik sa uncle niya. “Of course, Uncle! Mas sasaya ang weekends ko!” masayang sabi nito.

"What my baby wants, my baby gets." Ngumiti ako nang malawak. Ang ngiting 'yon ay dala ko pagkauwi hanggang kinabukasan. Pumayag si Zacharias na maging babysitter ako ng anak niya. Nakatayo kaming tatlo nila Mama sa labas, hinihintay ang susundo sa akin. Hindi nagtagal, dumating ang isang magarang kotse. Pero hindi si Zacharias ang lumabas mula sa pinto nito.

Ibinalik niya sa loob ng tote bag. "Simula ngayon, babantayan na talaga kitang babae ka!" malakas niyang anunsyo. Hindi ko siya pinansin. Isinuot ko na ang pang-itaas na pantulog habang nakatalikod sa gawi niya. "Ano ako bata na kailangan ng babysitter?" tanong ko matapos maisuot ang pang-itaas. "Yes! You are!" Nagulat akong bigla niyang hablutin itong pajama pants sa kama at umaktong isusuot sa akin.

“Natutulog po si Tori, Mommy.” “Problema ba iyon? Ibilin mo sa maids. Ang dami niyong kasama rito sa bahay. You shouldn’t make yourself tired babysitting. Para saan pa at binabayaran ng asawa mo ang mga maids? You should spend your life young and free. Nakaka-stress ang pag-aalaga. Hindi ka naman babysitter.” “Huwag mo ngang turuan si SK na maging katulad mo,” hindi nakatiis na sabat ni Nana Myrna.

Agad siyang huminga ng malalim at ninanamnam ang presko at malamig na hangin ng gabi. Makalipas ng ilang minuto, isang babaeng caretaker ang lumapit sa kanila para tumulong magbitbit ng mga bagahe. Sa tantiya niya'y may edad na singkwenta pataas ito. Kaedaran lang ng mama niya. Maaliwalas ang mukha nito, masayahin, at magalang. Pagpasok ni Ada sa silid na inihanda para sa kanya, saka lang siya dinapuan ng pagod. Dito kasi ay walang camera, walang titig, at walang kontrata.

"Stop it Sico or else, isusumbong kita kay mama." "Tama na iyan baka magkasakitan pa kayo." Kinuha ni Zee ang cellphone niya at nagbukas ng message. Isang linggo na siyang babysitter sa dalawang bata. At mamaya ay uuwi si Lorelay sa kanila. "Where are you? Kasama mo mga bata?" - text ni Lorelay. "You guess." - Zee "Wala akong panahon sa kalokahan mo, Zeebal!" - Lorelay.