Aking Ama Song Lyrics Novels & Stories

simula ni Amara habang nakatingin sa amin. Habang pinapakinggan ko ang kanyang mga salita, naramdaman ko ang pagmamalaki at kasiyahan sa aking puso. Ang lahat ng hirap at sakripisyo ay tila nagbunga ng isang napakagandang tagumpay. "Mommy, Daddy, para sa inyo po ito. Salamat sa lahat ng suporta at pagmamahal. Mahal na mahal ko po kayo," sabi ni Amara habang tumutulo ang kanyang mga luha.

"You're years late. I'm fine with my life now. I don't need your sorry anymore." Naputol lang ang iba ko pang sasabihin nang marinig namin ang malakas na iyak ni Amara. "Ate jam-jam gusto ko si Mama. Mama! Mama! " sigaw nito mula sa loob ng kwarto nila habang malakas na umiiyak. "I want my Mama! I want my Mama! Mama ko! Please Mama ko!" Agad kong kinalas ang mga kamay niya. Lumayo ako sa kanya at pinunasan ko ang mga luha sa aking pisngi.

“Pero sabi ni Mommy, yun daw ‘yung totoo…” “Hindi mo ba napapansin? Lagi kang pinagtatago. Hindi mo alam kung sino talaga ang ama mo.” Liam, nanginig sa takot. “Gusto ko lang po umuwi...” Samantala, si Alyana ay halos mawalan na ng lakas sa loob. Umiiyak siya sa waiting room habang nakaakap sa panyo ni Liam. “Patawad, anak. Kasalanan ko ‘to…”

Heto, kapit na kapit. ( My heart keeps bleeding, I need you now, oh If I could turn back the clock I'd make sure the light defeated the dark I'd spend every hour, of every day oh Keeping you safe ) Nakita ko si Kuya. Nakangiti sa akin. Naghihintay sa gitna. Kuya, heto na ang babaing amasona na pinalaki mo. Matagal nang dalaga. Magkakaroon na ng asawa. ☺

“Ipikit mo ang mga mata.” Sinunod ni Amara ang utos. Narinig niya ang mahihinang bulong ni Kael—parang sinaunang wika. Biglang lumakas ang hangin, at naramdaman niya ang kakaibang init sa kanyang palad. Nang dumilat siya, nasa loob na sila ng ibang mundo.

I tried to run from your side Tama lang siguro ang ginawa ko na putulin ang koneksyon ko sa kanila para hindi sila madamay sa magulong pamilya ko. But each place I hide It only reminds me of you... When I turn out all the lights, Even the night It only reminds me of you. I needed my freedom that's what I've thought, but I was a fool to believe. My heart lied while you cried, hindi ko pa rin matanggap na wala ka na talaga.

Hinayaan ko muna ang sarili kong makalaya mula sa pagpipighati at matinding pagkasuklam. “Matalas ang iyong dila, pamangkin,” walang emosyon na saad sa akin ni Amara. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya at bumulong sa kaniyang tainga. “Be ready as I take your worthless life.” Tiim ang bagang na saad ko. Mabilis ang aking sunod na naging kilos.

"Ama..." Marahan na napabuntong-hininga si Yvette habang malamig na sulyap sa katawan na nasa harapan niya. Lumingon siya upang lumuhod sa langit— ang paghihirap at pighati ay nakasulat sa buong mukha niya. "Napaghigantihan kita, sa wakas, Ama. Nawa'y magpahinga ka sa kapayapaan sa langit." Tumulo ang kanyang mga luha nang matapos niya ang kanyang mga salita.

Huminga ng malalim si Ama at muling nagsalita, “Noon una ayaw kitang matutong makipaglaban dahil marami kang makakalaban, pero ngayon… namulat na ako at nagpapasalamat ako dahil sayo Anak.” Tinapik ako ni Ama na siyang nagpapagaan ng aking pakiramdam, “Nang matagpuan natin ang lupaing ito ay nakakita ako ng pag-asa na muli tayong mamumuhay ng mapayapa, pero mali ako… dahil hindi sila titigil sa kakahanap sa ating lahi. Papalitan nila ang ating mga nakagawian, at sigurado akong gagawin nila tayong mga alipin. Yun ay kung wala tayong gagawin para protektahan ang ating lupain… dapat palagi tayong handa sa pakikipaglaban, sa pakikidigma.”

"Dito ka natutulog, 'di ba? Dito tayo." "Dito ako natutulog dahil may utang ako," paalala ni Amara. Isinara niya ang zipper ng maleta. Zzzzzt. Ang tunog ay matalim. "Sabi mo kagabi, bayad na ako. Quits na tayo. So wala na akong obligasyon na maging rug sa paanan mo."