Alam Ko In English の小説・ストーリー

Hindi mo ba nakita na galit ang isang magulang? Tumango si Alana: "Well, simple PK lang 'yon, madali lang tayong manalo." [Umagang Kay Ganda: kung matalo ka, aakyat ang aso sa hagdan] gingergirl: (?Д?)

Kaya lalong nadagdagan niyon ang pag-aalala mula kay Adele. "Cheer up! Mi amore, he's far away from here now. Hindi na siya kailanman makakalapit. Wala ng mananakit sa iyo," masuyong wika naman nito at tuluyan idinantay ang ulo mula sa balikat niya. "Sana nga, sana..." bulong niya. Pinaikot naman ni Adele ang mata habang inilalayo ang sarili rito.

Alam nilang totoo iyon kaya wala silang naging angal. Bigla namang may pumalakpak, hindi ko iyon tinapunan ng tingin. Nakatingin pa rin ako sa apat na 'to. "How are you, my princess? You need my help?" Alam ko kung kaninong boses. Napasinghal ako sa aking isip. "Keeno, I'm not kidding you right now so stop me from your bullshit!" "Yo, dude." Salubong ng tatlo kay Keeno. Magkakaibigan pala sila. Great. Bakit hindi ko alam? Malabo naman kasi kina Israel.

Bukas na kasi gaganapin ang naturang event. “Mama, baka po Tasmanian Devil po ang gustong isuot ni Kuya Alamo.” Pagbibigay ng opiniyon ni Alabama. Nakausli ang pinkish nitong labi habang nagtaas-baba naman ang kilay, nanunudyo.

"Siguro iyong bird niya iyong nami-miss mo." "Loka!" Lalo akong natawa. "Pero shige na nga!" "Ay! Daks ba? Si Alele super duper daks!" "Tado!" Sinipa ko iyong ilalim ni Elisha. Lalo akong natawa nang makita kong clueless na clueless sa akin si Rom. "Mommy you are speaking, Tangalog again. I cannot understand you and Mama Lisha." "Baby, it is Tagalog." I kissed him. Muli akong napatingin kay Kairos nang ibato niya iyong phone niya sa lake. Ano na naman ang problema nito?

Akala ko talaga ay masungit siya. "Ah, oo. Ngayon lang ako nakapunta rito sa Maynila." "Pero nakakaintindi ka ng Ingles, 'di ba?" "Oo naman. Bakit? Kailangan ba ingles ang gagamitin ko rito?" pagtataka ko na ikinatawa niya nang kaunti.

Naaalala niya tuloy si Boknoy dito, ang tuta ng landlady niyang si Aling Petra. “Hmm . . . Kalerke. It means crazy by the way. And Kerebells . . . It means you can do it!” masigla niyang pagpapasikat na sinabayan pa ng sipa sa hangin gamit ang dakot na kamao. “Wow! Kerebells!” pakikisabay naman ni Amanda na halatang bilib na bilib. Ginanahan tuloy siya at hindi na maawat pa ang sarili para tumigil na sana sa kahibangan.

Hindi katulad niya na halatang abala sa dami ng trabaho. "My name is Alexa Maltri Almandrez," bigla niyang pagpapakilala kahit di ko naman siya tinatanong. Ang alam ko lang, siya ang babaeng foreigner na magaling magsalita ng tagalog, kahit may pure accent siya sa lingwaheng English. Ang nakakatuwa lang sa kanya ay masigpag niyang pinag aralan ang lengwahe ko. "It would be only fair if I know your name," dagdag pa nya at narealize kong hindi ko pala nasabi sa kanya ang pangalan ko.

Nagdidilig ng mga halaman ang dalaga. “Good morning, Kuya. Gusto mo ng kape o kakain ka na ng almusal?” nakangiting bati sa kaniya nang makita siya. “Kuya?” pansin niya sa itinawag nito sa kaniya. Bumungisngis si Sarina. “Si Kuya Alab kasi, masyadong makaluma. Hindi raw tama na nandito ka sa bahay ko. Sabi ko huwag siyang mag-alala dahil kapatid lang ang turing ko sa iyo. So, ayon sabi niya dapat ‘kuya’ na ang itawag ko sa iyo.”

Hindi lang pala kami maalala. Hindi na mapaghiwalay si Akihiro at Alonzo. Ngayon lang kasi nagkaroon ng kalaro at nakakilala ng kamag-anak si Akihiro. Tuwang-tuwa pa ito. Kanina ko pa din pinagsasabihan si Aquilino na huwag nang uminom ng uminom dahil magmamaneho pa siya pauwi. Magtiwala lang daw ako sa kaniya at kaya naman niyang bumyahe pabalik kahit na nakainom siya.