Alamat Ng Cellphone นิยาย & เรื่องราว

Nagsimula akong magtipa sa aking cellphone, mas mabuti na rin na mag-reply bilang secretary nya. ‘Good evening, Sir! Sorry ngayon lang ako naka-reply, nasa probinsya po ako ngayon at hindi makakabalik agad. Pero kung may resulta na tungkol sa nangyari ay babalik ako agad diyan sa manila.’ Pikit-mata ko na pinindot ang send, medyo ang unprofessional yata ng reply ko pero pinagsawalang bahala ko iyon at pinatay ang aking cellphone at pinikit ng mariin ang aking mata.

Kaya lang, mukhang masyado itong busy dahil maaaga itong umalis kaninang umaga tapos hangang ngayun, wala pa rin ito Direcho siya sa living room at pasalampak na naupo sa sofa. Inilabas niya ang kanyang cellphone at direktang tinawagan ang number nito. Naka ilang ring na pero hindi ito sumasagot na siyang labis na ipinagtaka.

First time naming na kita sa aming mismong mata, ilang segundo ay agad itong napa ngiti sabay salita. "BINGGO!" ngiting sabi nito. "Nasa Laguna ito sa isang lumang bodega sa gitnang kagubatan sa Santa Clara," sabi nito. "Das! give me your phone?" sabi nito kay Das, kaya bahagya itong napa kunot ang noo saka nagtatanong. "Aanhin mi ang phone ko?" tanong nito. "Hoy! muktol kung ayaw mong mapahamak si Agent P akin n ang phone mo bilis!" kaya agad binigay ni Das ang phone nito saka may type na number doon at tinawagan nya agad.

Focus muna sa pamilya at sa bukid, bawal muna ang kahit anong distraction na mayaman. Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga resibo sa may sala, biglang nag-ring ang phone ko. Isang hindi sikat na landline number mula sa Maynila ang tumatawag. "Hello? Good afternoon po, sino 'to?" tanong ko habang pinapatay ang electric fan para mas marinig ang boses sa kabilang linya.

Mali ba ang kanyang hinala? "Posible bang bagong cellphone ito na nakuha niya pagkatapos niyang bumalik sa bansa?" Tumango ang lalaki. "Posible naman talaga iyon. Kung may pito o walong cellphone ang isang tao, wala namang makakapigil sa kanya! Ngunit ang masisiguro ko ay malinis ang laman ng dalawang cellphone na ito at wala silang anumang naging kontak sa cellphone ni Bunso!"

Hindi dahil hindi binigyan, kundi dahil ayaw ng kanyang madam na gumamit ng cellphone dahil pakiramdam niya ay hindi niya kailangan. Sinabi ng kanyang madam na ang mga taong kinokontak niya sa mundo ay ang kanyang lolo at lola, pati na rin ang kanyang pamilya na nasa Supai. At magagamit iyon gamit ang landline, kaya tumanggi ang kanyang madam na gumamit ng cellphone. Sa modernong panahon ngayon, imposible na hindi gumamit ng cellphone ang isang tao. Isang mandatoryong bagay na dapat mayroon ang isang tao.

Nag-uusap pa ba kayo? Mommy: Bakit hindi ka macontact? Mommy: Call me. Marami pa ang text nito na hindi na niya binasa. Hindi na rin siya makagalaw sa kaniyang kinauupuan. Nakatulala na lamang siya sa screen ng kaniyang cellphone. So, it's true… Dale is in Manila.

nakangiti niyang sabi bago naglakad paalis pasimple niyang binuksan ang cellphone at kinalikot yun ng ilang segundo. nang makarating siya sa sasakyan itinaas niya ang cellphone na kanyang kinuha. " sayo ba to?" nakangisi niyang tanong " ibalik mo yan sa akin" hinagis niya ang cellphone sa pwesto ng lalaki " na saan ang 50 million pesos kinuha mo ba?"

"H-Huh? ano ito?" "That's yours" Abot niya sa akin at unti unti ko iyong tinanggap.Shit! Halos manginig ako nang sinilip ko ang loob. Naka box pa ang cellphone na Iphone.Ang saya ko! Mula pa noon pinangarap ko lang ito. Sa china phone okay na nga lang ako eh.

"Pwede po bang magtanong?" "Opo, ano po iyon?" "Saan po ba ang lugar na ito?" Bahagyang lumapit sakin yung lalaki para ipakita yung address na nasa cellphone nito. "Amorsolo Street." Mahinang sambit ko. Napakamot ako sa ulo. "Pasensiya na po, pero hindi ko po kasi alam ang lugar na iyan. Minsan lang po kasi ako pumunta dito sa Makati at hindi po ako familiar sa mga pangalan ng lugar dito." Nahihiyang sambit ko dito.