Alamat Ng Cellphone Novels & Stories

"What are you talking about?!" Nailayo ko pa ang cellphone sa aking tenga dahil sa lakas ng boses niya. Malamang sa malamang ay nasa condo niya lang din ito ngayon at hindi pa pwedeng lumabas. Para kaming mga bilanggo sa kasalanang hindi naman kami ang may gawa.

Malakas na pakiusap nito. "I just need the address!" Singhal niya at inambahan niya ito ng suntok dahilan para magkumahog ito sa pagbibigay sa kaniya ng cellphone nito na nakalagay na kaagad sa message. Nakita niya ang name ni Brenda doon kaya yun ang una niyang binuksan at nakita niya doon ang isang address. Mabilis na kinuhanan niya ng litrato ang address bago ibinalik ang cellphone dito.

LYNNE Biglang tumunog ang celfon ko at ng tignan ko ito hindi familiar ang numero, binuksan ko ito at nagulat ako sa laman ng mensahe, "kumusta kana? saan ka ngayon pwede ba tayo magkita?" wala akong idea kung sino ang nagtext kaya sumagot ako ng "sino ito?" sagot nya ang bilis mo naman makalimot ako lang naman ang laging laman ng isip mo. sagot ko ulit ahh talaga walang laman ang isip ko ngayon kundi pera, pera ka ba?

Marami pang iba. Muli kong ibinalik sa bag amg cellphone ko at nag-focus na lang sa pagmamaneho. From Pampanga to manila, medyo Matagal-tagal din ang biyahe. Naririnig kong panay ang ring ng cellphone ko ngunit hindi ko talaga sinasagot. Saktong alas Siete ng gabi ng ako ay makauwi. Dire-diretso na akong pumasok sa loob dahil may susi naman ako at isa pa ay bahay ko naman ito.

Tanong ko pa sa kanya. "Just in case, naisipan mong aminin sa akin ang totoo, my number is still the same," sabi niya. "Wala po akong cellphone," sabi ko na lang sa kanya. "Seriously?" Tanong niya. "Opo. Mahirap lang po kami at hindi ko po kaya ang bumili ng cellphone," sagot ko pa.

Tatawagan na lang kita ulit kapag nakapagdesisyon na ako. "Wala akong cellphone. Hindi ako pwedeng maghawak ng cellphone dahil ayaw ni Aunt Grace at hindi rin nila ako pinapalabas ng bahay." [Magpapadala ako ng cellphone riyan, ibibigay ko sa address niyo at pangalan ng kasambahay niyo.] "Her name is Carol, pero hindi ko alam ang last name niya. Kung pwede sana Carol na lang ang ilagay mo sa information ng package."

How can I open my fucking phone? Kinabukasan ay wala pa rin ako sa mood. Nasungitan ko pa si Michelle dahil inis na inis pa rin ako! Hindi ko mabuksan ang cellphone ko dahil pinalitan nung gagong 'yon at hindi ko alam kung saan ko siya hahanapin dahil hindi ko naman alam ang pangalan at kurso niya. Bobo ko rin, eh. Bakit 'di ko kasi tinanong ang pangalan niya?!

Someone stalking her right now at minamatyagan ang bawat kilos niya. Talaga bang gustong nilang bantaan ako at pati na si Sabrina?! Sa inis ko ay naihagis ko nang disoras ang aking cellphone. Ngunit agad ko rin iyong pinulot na ngayon ay may basag na ang screen. Napahinga ako ng malalim. F*ck them!!

Ang tagal nyang nawala. "Para saan itong cellphone?" Tanong ng di na makatiis. "It's a gift. I just got back from Manila." Medyo paos na sagot nito. "Okay lang naman ako na walang cellphone." Sagot ko dahil hindi ko naman kayang bayaran ang cellphone na ibinigay nya. "It's for your study. Let me have your number." Alok nito sa akin. "Hindi ko pa nabibilhan ng sim." Sagot ko dahil totoo namang wala pa akong nabibiling sim card. Hindi ko naman kasi alam na bibilhan nya ako ng cellphone.

Naghahamong tanong niya. "Oo," taas-noong sambit ko. "It costs 20,000 pesos," balewalang tugon niya na siyang ikinalaki ng mga mata ko. 20,000?! Nag-iisip ba siya? Bakit niya ako binigyan ng cellphone na sa halagang 20,000 pesos?