Alamat Ng Manok นิยาย & เรื่องราว

Alangang tumango si Manang sa'kin. "Manang, maraming salamat po talaga," buong puso kong sabi sa kaniya. "Saan ka ba titira, ah?" Maamo niyang tanong. "Sa condo unit ko. Mas safe ako roon." Nginitian ko si Manang. "Manang thank you talaga!" I said and then hugged her. Ang swerte ko talaga kay Manang. "Siya... Siya... Mag-ingat ka sa paglakad lalo na't alam mong delikado na sa labas para sayo."

Malakas siyang natawa at inakbayan si Manang Lui. “Alam niyo naman kasi ang tabil ng dila ni Lucky, Manang! Nasaktan siguro si Malik sa pamamrangka niya!” Tumawa si Monique kaya tumawa rin ako ng pilit. Dahil hindi ko na alam kung saan nanggagaling ang chismis. “Manang, ang ingay ng manok sa labas. Napakain niyo na ba?” tanong ni Monique.

Sa totoo lang, puro bago at kakaibang lugar ang napupuntahan namin. "May mga sirena at shokoy ba doon?" pabirong sabi ko. "Hindi lang 'yan, marami ding alimango doon. Dyusko! Mga lalaking akala mo gwapo, pera lang naman ang kayang ipagmalaki pero ang mukha... nevermind," sabay tawa niya. Nakisabay na lang ako hanggang sa hindi ko namalayan na nakarating na pala kami. Nasa Makati lang naman ito, medyo malapit, pero ngayon ko lang unang narinig ang pangalan ng bar.

Amoy usok at alat ng dagat ang sumasabay sa hangin habang nakaupo sila sa ilalim ng malaking payong. Nakahain sa gitna ng banig ang inihaw na manok, pritong isda, at simpleng kanin na binabalot sa dahon ng saging. “Daddy, I want the leg!” mabilis na sabi ni Anchali, halos tumayo na para abutin ang manok.

Nagtawanan naman ang lahat at siya nama'y namumula sa hiya. Susko, magkano na ba yun sa philippine money? 500,000×64… susko, 32 million pesos na. Nakakalulang adobong manok naman to.

Nagkibit balikat nalang ako. "Andito kana pala, hala sige kumain kana. Niluto ko 'tong paborito mong leeg ng manok, naghanda na din ako ng baon mo at baka gusto mong magpapak niyan mamaya sa skwelahan niyo." Napangiti ako, nakakatuwa naman si Manang alam na alam talaga ang gusto ko. "Thanks Manang, kailangan ko nga talaga ng comfort food ngayon dahil andami pong nangyare."

Samarah's POV “Hala Rowan! Si Manong!” malakas kong sigaw. “Manong are you okay? Are you hurt?” Umupo siya at sinubukang alalayan si manong. “Yung mga manok ko!” Sigaw na naman ni manong at iika ikang tumayo. Sinusubukan siyang alalayan ni Rowan pero hinahampas niya lang palayo ang kamay nito.

tanong niya na hindi nagpapahalata. Nagpalinga-linga si Manang Lorna bago siya sinagot. "Nasa Nicor pa lang tayo. Madadaanan pa natin ang Libunya, Santa Monica, at El Crapa bago ang isla namin, ang Isla San Roque. Mabuti nga at sa dagat tayo dumaan. Kung hindi ay aabutin tayo ng anim na oras bago makarating sa amin."

biglang singit ni Manang Indang. "Wag po kayong mag-alala may pupunta naman pong taga-linis ng bahay mga 4 times a week po silang maglilinis dun" sabi niya. "Saan nga ba tayo pupunta Mom?" "Sa El Nido sa Palawan" *** Pagkarating namin sa El Nido ay bumungad sa amin ang napakainit ng panahon. "Napakaganda dito parang gusto ko nang tumira dito" napatawa na lang kami ni Karen dahil sa gusto ni Keith.