Alaric Novels & Stories

At isipin ko pa lang na matatapos kami sa araw ng pagbalik niya ng Italy ay gusto ko nang unahan ubusin ang mga nasa organisasyon ni Chernoff. At ano ba kasi ang nakain ko at naisip ko pang pahagipan ng alok na kasal ang bratinelang prinsesa ng mga Scotto? Hindi naman ako Mafia boss gaya nina Trace at Zeno na pwedeng ipantapat niya sa matandang Mafia lord na si Yuri Chernoff. I was only an assassin who applied to be part of Foedus years ago. An assassin who’d been trusted by the man named Trace Dimagiba yet I wasted that. I fucking wasted that.

At nang malaman iyon ng ama ay grounded siya ng halos dalawang linggo. She was Brooklyn Marie Guevarra but her friends call her Brooke. Pangalawa siyang anak nina Brian at Maricel Guevarra—ang may ari ng malaking food of chain sa Pilipinas. Para sa amang si Brian ay sakit siya ng ulo. Sa kanilang tatlong magkakapatid kasi ay siya lang ang matigas ang ulo. Hindi siya katulad ng ate at kapatid niya na laging sumusunod sa sinasabi at gusto ng ama.

“How's your day Sullivan, kumita ka ba ng malaki sa araw na ito?” Driexther gaze to Alaric who is now grinning at him like an idiot. “None of your fucking business wala ako sa mood para makipagkwentuhan ngayon.” he said in a dismissal way at basta nalang humiga sa bakanteng sofa at kaagad na pumikit. “Don't disturb him Alaric, pagod ang isang ʼyan, ikaw ba naman ang mangidnap ng isang Le plus élevé, Combattant hindi ka kaya manginig sa pagod..”

Nais pa nyang masuka. "Are you ok Ma'am?" tanong ng bartender na nagpupunas ng baso. "Yeah" tipid na sagot nya. At napansin ang lalaking lumabas mula sa may pinto ng bar. Matangkad ito at gwapo. Kumunot ang noo nya ng masulyapan ang gwapong lalake. Binati ng barterder ang gwapong lalaking lumabas sa pintuan ng malawak na bar. Narinig nyang tinawag itong Sir ng lalake. At may inabilin pa ang gwapong lalake sa bartender. Marahil ito ang may-ari. Sinulyapan sya ng gwapong lalake. Masasabi nga nyang gwapo ito, magaganda ang mga mata. Tila may hawig ng kaunti kay Gavin. Agad nyang sinaway ang sarili sa naiisip.

Walang pag-aalinlangang bumangon ang lalaki at tinungo ang nursery. Tahimik na sumunod si Angeline at sumandal sa pintuan, pinagmamasdan ang eksenang hindi niya akalaing makikita noon—si Jericho Calderon, ang lalaking kinatatakutan ng marami, ay marahang buhat ang isang maliit na sanggol. “Hey, little warrior,” bulong nito habang inaalalayan ang ulo ng bata. “Why are you crying, huh? Missing me already?”

Pero si Felicity? Walang pakialam. Walang drama. Walang tanong. He suddenly felt something strange in his chest. Hindi ito sakit. Mas malapit sa… insulto. “Since when have I ever been ignored like this?” tanong niya sa sarili. Alaric watched him quietly. Then, with a smirk, he took a sip of whiskey and asked, “Dude, nahulog ka na ba?” Thorin finally looked up—deadpan, voice sharp. “Impossible.”

Pagtatama ni Alice. Hinahanap ang wala. Hindi na babalik yun. Sino ba yun? Yung lalaking nawala na lang ng kusa. Yung kababata ko na hindi ko alam bakit umalis after six months na pagpasok ko dito. “Awat na. Baka marinig tayo.” sabi ni Mica.

may inis na sagot ni Alaric na kinangisi lang ng huli. "You need to pay me more than Sir Aldo did. This is not in my line of work," malamig nitong turan. Hindi niya alam kung mapapangiwi o mura pero si Alaric ay napamura. Bakit parang ang dami niyang nakikilalang weird na tao? "F*ck, fine. Basta ba tulungan mo ang kaibigan niyang mamahala rito for two months," ani Alaric.

It was indeed Alaric disguised as a priest! The bastard grinned. “Now you will live your life in misery like I did. Your family deserved it and—“ Natigilan ito nang bumaba ang tingin nito kay Lena na noon ay nasa mga bisig pa rin niya. “L-Lena? W-wie? (How?) Du solltest nicht da sein, du dummes mädchen! (You’re not supposed to be there, you stupid girl!)” ani Alaric bago nagpumiglas. But their security team held him down again, this time, they pushed him on the ground. “Nein! Die Familie Bernstein muss genauso leiden wie ich. Nein! (No! The Bernstein family must suffer like I did! No!)” His fury increased. The bastard just won’t

Lahat alam na ang gusaling ito ay hindi lang basta kumpanya, ito ang kaharian ni Alaric lysandre Ravenhart. At sa pinakamataas na palapag ng gusali, naghihintay ang hari. Nakaupo si Alaric sa leather swivel chair niya, nakaharap sa panoramic view ng siyudad. In his hand, a file folder lay unopened, though he didn’t need to read it. He had memorized every line of the report. Last seen with the victim: Amariz Solene. Parang sumpa ang pangalang iyon sa isip niya.