All These Time Or All This Time นิยาย & เรื่องราว

"Oo at sinabi nga niya sa iyo na siya ang dahilan ng lahat ng ito ngunit ni minsan ba ay napatanong ka kung may isa pang tao sa likod ng lahat ng ito? Minsan ba ay napatanong ka kung biktima rin ba ang tatay ko sa lahat ng kagagohang ito?" Bumuntong hininga ito tsaka ako tinignan sa aking mata na puno ng pagsusumamo. Tumingin ito sa kanyang relo tsaka bumaling ulit sa akin. "I don't have enough time, isang oras lang ang itatagal ko dito."

So I'll kiss you longer, baby (hey), any chance that I get. I'll make the most of the minutes and love with no regret. Let's take our time to say what we want (say what we want). Use what we got before it's all gone (all gone). 'Cause no (no), we're not promised tomorrow.. 🎶🎶🎶🎶

Sinandal ko na lang ang ulo ko sa chest nya. Nagulat ako ng maramdaman kong dahan dahan kaming nagsu-sway at nagsimula na syang kumanta. 🎶 What day is it? And in what month? This clock never seemed so alive I can't keep up and I can't back down I've been losing so much time 'Cause it's you and me and all of the people with nothing to do, nothing to lose And it's you and me and all of the people

Lumipat ka ng ibang planeta kung saan ka bagay! Erin: Go to hell! Kadiri! Ang oras na nakarehistro ay oras ng nagdaang-gabi. At lahat ng iyon ay nabasa ng lalaki base sa notification na nakasulat. Natutop niya ang bibig. “T-this wasn’t me!”

payo nito. Sinilip ni Ruth ang orasan sa dingding, limang minuto nalang para alas singko, gigising nanaman si Ester, ang barenang sinasabi ni Austin. Maghapon nanaman itong magbubunganga, madalas nga ay hinuhulaan pa niya kung ilang beses siyang tatatamaan dito sa buong araw. Nanatili siya sa higaan sa loob ng ilang minuto, hinahayaan niya lang ang binata na alisin ang mga kumapit na buto ng dandelion sa damit niya.

* Hinanap ko yong maingay at shoot alas dose na pala ng tanghali, yung parang alarm clock niya don sa gilid ng wall ang tumunog. Kabilis naman ng oras ngayon, pansin niyo akala niyo sandali palang lumipas pero isang oras na pala, ito na ba yong sinasabi nila na time is gold wee yayaman na ba tayo? Di naman siguro :yon uuwi dito, kung uuwi man siya nag text na 'yon, luhh parang tanga lang mukha kaming mag asawa dito na ako yong magandang asawa na naghihintay sa hubby niya para paghandaan luhh parang tanga lang hahaha.

Aurora's Point of View TIME flew fast, mabilis na tila ba hinahabol ako ng oras sa bawat minutong lumilipas. Maayos ang lahat ngunit nakakatakot, ang lahat ay nakaayon sa gusto ko... maayos na buhay kasama sila.

Doon niya ipinaliwanag na walang namamagitan sa aming dalawa. “Hello, mic test. Mic test.” panimula nito kaya lahat ng nasa room ay napatingin sa speaker na nasa loob ng room naming. Actually, lahat ng room dito ay may ganoon. Nakakagulta nga, e. Parang kailan lang napapanood ko lang iyon sa Kdrama. Ngayon sa pinas mayroon na.

Nag dikit kaming tatlo at nasa gitna nila ako. I love this place and time, my friends and my love of my life is here. "I love you all!"

𝑛𝑎𝑘𝑎𝑘𝑎𝑖𝑛𝑖𝑠! "𝐴𝑟𝑒 𝑦𝑜𝑢 𝑔𝑜𝑖𝑛𝑔 𝑡𝑜 𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑒𝑟𝑒 𝑡ℎ𝑒 𝑤ℎ𝑜𝑙𝑒 𝑡𝑖𝑚𝑒?"