All Your Hard Work Has Paid Off นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko alam kung paano sasagot nang hindi ako magmumukhang kawawa… o opportunista. “Opo,” maingat kong sagot. “Pero hindi ko po hiningi. Inutang ko lang po ’yon kay Javier. Babayaran ko po siya… kahit paunti-unti.” Hindi man lang gumalaw ang mukha ni Mommy niya. “We’re talking about millions here, iha,” sabi niya. “Base sa trabaho mo bilang warehouse helper… na sa company pa pala namin nagtatrabaho. Aabutin ka ng maraming taon bago mo mabayaran ang anak ko.”

At napakahinhing halik. Nang lumayo ako ay ngiting-ngiti na siya. Parang nanalo sa lotto. "There." Masaya niyang sabi. "Now I can work peacefully." Hindi ko napigilang matawa. "Ikaw ang magwo-work? Ako itong papasok." "Tama." Tumawa siya. "But now I know my girlfriend loves me before she starts her shift." Napailing ako. "You're unbelievable." "I love you too."

Hanggang sa muli siyang nagsalita. "Pero may iaalok akong trabaho sa'yo." Bigla akong nagliwanag. "Totoo po?" "Malaki ang suweldo." "Hindi ka rin masyadong mahihirapan." Parang nanalo ako sa lotto. "Sige po! Kahit ano po!" Masaya kong sagot. Unti-unti siyang tumayo. Lumapit. Hanggang halos magkadikit na ang mukha namin.

“Kailan ba ako pumalpak?” “H’wag kang pakampante! Kailangang malinis at pulido ang trabaho mo. Na ni isang tao ay walang makakakilala at makakakita sa gagawin mo. Kapag ganoon ang mangyayari ay hindi kita babayaran! Nagkakaintindihan ba tayo?” “Malinaw na malinaw, miss. Kaya dapat malinaw rin na dagdagan mo ang perang ibabayad mo... dahil kapag hindi… sorry ka na lang.”

“I mean, pag nagawa mo ang bagay na yan, hundred fold ka namin babayaran.” @Death Wish

At tiwala sya sa naging trabaho nito sa kanya. "Whoa! Atlast! Natapos rin ang pag ha- hanap mo, ay natin pala." at bahagya pa itong napa tawa sa kabilang linya. "Yah, and I thank you for having your time with this." sincere na sabi nya. "Oh, welcome, and you don't need to thank me, since it's my work too. But congrats for having your answer now. Atleast our hardship will paid." masaya ring sagot nito.

Pagod na pagod ulit, pawis na pawis pero nakangiti pa rin dahil maayos niyang ang trabaho niya. “Ma’am, lahat po na-deliver ko na. May isang resibo na pinapirmahan ko na lang, sabi po next week babayaran.” “Okay lang ‘yon. Good job ka, Ipe. Thank you talaga at kahit mag-isa ka, okay kang mag-work.” Ngumiti siya, sabay abot ng kopya ng mga resibo. Habang nag-aayos ako ng mga papel, tumunog ang cellphone ko.

Ito ang magandang balita sa kabila ng nangyari sa akin. "Hindi, Anak. Congrats sa iyo. Pundar mo ito." Gusto kong humikbi ngunit pinigilan ko sa pamamagitan ng pagtikom sa mga labi ko. Hard work will soon pay off. May bunga naman pala at kapaki-pakinabang pa. "Sige, Ma. Mag-ingat kayo diyan." Agad kong pinatay ang tawag at baka maiyak pa ako.

ani ng kanyang ina na umiinom ng tubig. “Hindi po talaga ako tumigil Tita hanggat hindi ko natutupad ang mga pangarap ko. Nakipagsapalaran ako sa mga banyaga para sa lahat ng ito. Dugo at pawis din po ang naging puhunan ko.” “This is the reward for all your hard work. You are now a successful businessman,” sagot niya naman. “Salamat.”

I cried, but he offer a lot of money. Natempt ako na mag-pabayad na para mas mapadali ang buhay ko, but I just remembered that Papa is agaisnt that idea. Tiniis ko, sumayaw ako sa bawat gabi at sinasamantala na kumita. How ironic that sa trabaho ay nag-titiis ako, tapos pag-uwi ko sa bahay ay nag-titiis padin ako. That time, I questioned god if I really deserve this kind of situation.