Along The Ride 소설 & 이야기

tumingin ito sa magkarugtong na katawan namin "the ride." Nagrelax naman ako sa assurance nito. Inilagay ko ang mga palad sa d****b nito at nagsimulang gumalaw. Hinuli na naman niya ang bibig ko habang papabilis na ang galaw namin. Mabigat na aming paghinga at ramdam kong malapit ko nang maabot ang climax.

Ramdam ni Austin ang bahagyang pag-alsa ng sasakyan, kasabay ng ingay ng makina habang tumatakbo sa kalsada. Mabilis, ngunit may pag-iingat. Eksaktong tulad ng hiniling niya.

Dumaan ang bike nang ilang pulgada lang ang layo mula sa kanila, at ang tunog ng mga gulong ay nagbigay ng nakakakilabot na alingawngaw. "Marunong ka bang magmaneho?!" sigaw ni Rosa, galit na galit habang sinusundan ng tingin ang papalayong rider. Doon lang niya napansin na nasa bisig pa rin siya ni Trojack, at ang kamay nito ay matatag na nakahawak sa kanyang baywang.

"Kunin niyo na ang perang ito kapalit ng dalawang bangka." Siguro ngayon lang nakakita ng maraming pera ang dalawa kaya agad na ibinigay ang kanilang mga bangka. Dahil dalawa ang bangka ay nagdalawang grupo sila. Sa isang bangka ay siya, si Professor Ricafort, Ador at tatlo pa nitong tauhan ang mga sakay samantalang sa isa ay ang tatlo niyang kaibigan, si Alex at tatlo ring tauhan ng professor naman ang nakasakay.

Nang lingunin ko ang dalawa ay makahulugan lamang akong nginitian sabay kuha ng basket ko, "kami nang bahala rito, take your time!" The whole duration of our ride, I was silent. So as he. Ang tanging ingay lamang na namamagitan sa amin ay ang paminsan-minsan niyang pagbuntonghininga sa tuwing humihigpit ang hawak niya sa steering wheel. Pasulyap-sulyap lamang ako sa kanya at sa tuwing tumatalim ang tingin niya ay pinupukol ko ko rin siya ng masamang tingin.

"Don't worry, kuya. Everything will fall into its place in the end. Tiwala ka lang..." Napangiti siya sa sinabi ko. "Thanks, Darlene." Binaling ko ang paningin sa daan. Payapa ang kalsadang tinatahak namin. Gano'n din ang mga sasakyang nakasunod sa amin at iilang sasakyan na nasa kabilang linya. The peaceful road lead us to open again the stereo. "Ilang oras pa ang biyahe natin?" tanong ko rito.

“Fine. Pero siguraduhin mong makakasabay ka sa bilis ko magpatakbo ng sasakyan, Alexander. I don't like waiting.” Sumakay si Anya sa itim na SUV ng Director, habang si Alexander ay mabilis na sumakay sa sarili niyang sasakyan. Habang tinatahak ang tahimik at paliku-likong daan patungong Northern Ridge, hindi mapakali si Alexander. Malakas ang pintig ng puso niya—may kutob siyang may mali.

Nagtakip ako ng tenga pero para din akong tanga dahil wala din namang silbi 'yon dahil sa sout na helmet. Pagkatapos makontento sa tunog ng motor niya, lumingon siya sa akin. He gestured me to sit. Napairap ako at wala ding naggawa kung hindi ang umangkas. "Just enjoy the ride, Verone." And even though I don't really know him well, and he didn't tell me where we're going, I trusted him. I trusted Adam that night.

hinila ko na sya agad, syempre, pang warm up, octopus muna! Hindi nagsasalita si bossing sa buong ride, “Okay ka lang bossing?” tumango lang sya pero hindi tumingin sakin, naglakad na lang ako hanggang sa makarating kami sa caterpillar, puro mga bata nakasakay, pero gusto ko pa rin subukan.

Nang makakabas ako ay agad kong nakita si Uno, ‘yong mountain bike ko. Mabuti na lang malinis ito. Tinatamad pa naman ako mag linis ngayon. Kinuha ko na agad ito at sinakyan. Dahil sa likod ako dumaan ay hindi samentado ang dadaan ko. Swertehan na lang kapag hindi to napla-tan. Habang tinatahak ko ang landas patungong restaurant ay nakarinig ako ng ingay ng mga sasakyan. Mukhang nagkakagulo.