Alucard Smile Ml Novels & Stories

Babalik ka rin sa akin. "It's a deal," I smirked and accept his hands. Tsk! Just wait for me baby. *Evil smile*

Chris (shouting): "ALARIC!!! Harapin mo ako! Wala ka nang tauhan para ipagmalaki! Ilabas mo ang tunay mong anyo!" Bumukas ang steel doors. Ang lamig ng hangin ay sinalubong ng apoy ng digmaan. Sa loob, nakatayo si Alaric. Kalma. Naka-armas. Naka-ngiti. Alaric (mocking): "Welcome to your grave, Montero."

Tumango ako Bumaba na ako at kumaway ako sa kaniya, inantay kong umalis siya bago ako pumasok sa loob "Oh andiyan ka na pala" Abala siya sa loptop, Umupo ako sa sofa na katapat lang ng table ni Stacey. "Kamusta ang lunch date niyo ng friend mo?" Inirapan ko siya dahil mahihimigan mo ang pagkasarkastik sa huling sinabi niya. "Okay naman, masaya" Sagot ko Pagtingin ko sa kaniya, ngingisi ngisi siya kaya tiningnan ko siya ng masama

At sa sandaling iyon, may kumawala sa labi ni Lysander. Isang micro smile. Hindi sinasadya. Hindi kontrolado.

Pinalungkot ang anyo ng mukha na animo ay pinagmamalupitan ng kapalaran. Ngunit kahit ano pa man ang gawing kaengotan nito sa kanyang mukha ay hindi pa rin matatawaran ang taglay nitong kaguwapuhan. Iyong kahit sumimangot ito ay guwapo pa rin talaga ito. And that armoured cap he wore backwardly, just shit! Does he know that he looks hotter with it? Kaya naman walang patid ang paninitig ng mga taong naroon sa lalaking ito. Parang pinaghalu-halong Alexander Skarsgard, Matt Bomer, Chris Hemsworth at Turkish actor na si Serkan Çayoğlu at si Wolf Atlas ngsa ang kinalabasan. Guwapo kahit saang anggulo mo tignan.

Mula sa galit nitong mukha ay unti-unting umukit ang isang nakakakilabot na ngisi, at mula doon ay unti-unti itong tumawa hanggang sa naging isang malakas na halakhak. Ang tunog na mala-demonyo nitong tawa ay umalingawngaw sa buong paligid. Walang tigil ito sa pagtawa na para bang mayroong isang nakakaaliw na bagay itong nakikita. The change of his mood was so eerie, from extreme anger and now he’s laughing like a madman. “You better play it right, Romano. Hindi mo pa talaga kilala ang tunay na Alfred Lozano. You've been a pain in the ass for so long, I think it’s time for you to be put where you really belong.”

Alanganin akong ngumiti't gumanti ng yakap. One glass and I'll be gone here. Magkukulong ako sa safety ng room ko, tahimik na iiyak. I'll cry until I'm drowning with my own tears. Until I'm strong enough to piece back the heart that Lev smashed to pieces. Until then, I'll be here pretending I'm marginally human and smiling at total strangers. "Here. Cheers to shit things the adults want us to do." Itinaas ko ang baso't tipid na ngumiti.

Pinalungkot ang anyo ng mukha na animo ay pinagmamalupitan ng kapalaran. Ngunit kahit ano pa man ang gawing kaengotan nito sa kanyang mukha ay hindi pa rin matatawaran ang taglay nitong kaguwapuhan. Iyong kahit sumimangot ito ay guwapo pa rin talaga ito. And that armoured cap he wore backwardly, just shit! Does he know that he looks hotter with it? Kaya naman walang patid ang paninitig ng mga taong naroon sa lalaking ito. Parang pinaghalu-halong Alexander Skarsgard, Matt Bomer, Chris Hemsworth at Turkish actor na si Serkan Çayoğlu at si Wolf Atlas ngsa ang kinalabasan. Guwapo kahit saang anggulo mo tignan.

Bumukas ang pinto. Nakatayo roon si Lucas Altamirano. Magulo ang kanyang buhok, maluwag ang pagkakatali ng kanyang *necktie*, at nakabukas ang unang tatlong butones ng kanyang itim na polo. Ang kanyang mga mata ay mapupula at mabibigat dahil sa alak. Ngunit kahit lasing na lasing ang *Ice Prince*, hindi nawala ang nakakatakot at nag-aapoy nitong presensya.

He raised the glass in a mock toast toward the empty room, the city sprawling behind him like a battlefield waiting to be claimed. “To lies,” he whispered, drinking it down in one burning swallow. “And to the day I crush yours.” At habang kumikislap ang mga ilaw sa ibaba, ngumiti si Alaric, isang ngiting malamig, mabangis, at walang awa. The game had begun.