Ang Aking Pangarap Sa Buhay Essay Mga Nobela at Kwento

Mahirap man o madali ay dapat natin kayanin para sa pang araw-araw, kailangan din nating maging malakas sa bawat yugto ng buhay at maging matatag para sa bawat araw na dumaraan. Ang pinaka goal ko sa buhay ay 'yong mapatapos ko sa pag-aaral ang tatlo kong kapatid. Gusto kong matupad nilang lahat ang mga pangarap nila sa buhay bago ko matupad ang pangarap ko dahil sila ang una kong pangarap. Ang makita silang matagumpay sa buhay ay natupad ko na rin ang isa sa mga pinapangarap ko.

Pagod na ako kaya mas gusto ko na lumayo. Mas makabubuti ‘yun sa akin. Haharapin ko ang buhay na mag-isa. Ang buhay na gusto ko. Ang pangarap ko, para naman may ipagmalaki ako. Hindi para sa ibang tao kundi para sa sarili ko.

Takot ang nasa dibdib ko, pero mas malakas ang pagnanais. Gusto kong makita ang mundo. Gusto kong maranasan ang buhay na hindi umiikot sa taniman at palengke. Gusto kong patunayan na hindi hadlang ang pinanggalingan para maabot ang pangarap. Kinabukasan, maaga kaming nag-empake. Isang maliit na maleta. Ilang damit. Lumang sapatos. Isang notebook na puno ng pangarap at plano.

Siguro kahit hindi niya hingin ay ibibigay ko pa rin. Sanay ako sa hirap at simple lang ang pangarap kong buhay—ang magkaroon ng masayang pamilya, malusog na pangangatawan, at marangal na pinagkakakitaan. Because let’s face it, we also need money to survive.

Mula sa mga pagbibiro nilang mga sagot ay naging seryoso ang kanilang usapan. "Before I have no dream, Sayne. Wala akong gustong mangyari sa 'kin o klarong pangarap. But when you came into my life, everything changed. I found myself praying that my body will always be safe so I can stay with you longer and protect you. Dahil sayo nagkaroon ako ng pangarap. Noon ay panay lang ako sa pagsabay sa agos at padalos-dalos sa mga desisyon but you changed that and that's the reason kung bakit mas minahal kita lalo. You effortlessly gave me reason to live my life with meanings."

At saka hindu rin naman ganoon kadama ang init dahil sa malakas na simoy ng hangin. Inangat ko ang aking mga paningin sa mataas na puno. Tulad ng punong ito ay mataas at matayog din ang pangarap ko. Mataas na kung minsan ay napakahirap abutin, at ilang beses pang mahuhulog bago marating r***k. Nagdadalawang-isip pa dahil alam ko sa sarili kong ang pangarap na mabuo ang pamilya ko ay isang mataas na pangarap na kahit kailan ay hindi ko maaabot.

Ano ba talaga ang gusto kong mangyari sa buhay ko? Dati, sobrang klaro sa akin na pangarap kong maging Manga artist dito sa Japan. Pero dati na ’yun. Pangarap ko pa rin iyon pero sa dami na ng nangyari sa buhay ko, parang unti-unti ko na iyon kinakalimutan. Ngayon… gusto ko na lang ng payapang buhay. Iyong tanggap na ako ng pamilya ko. Iyong hindi ko na kailangan magtago at magpanghap. Sobrang simple lang pero sobrang labo ding mangyari.

I have lost a lot in my journey. I've lost someone who I have considered as my lifeline. Everything turned darker and colder that I thought my world had ended from the time he slipped away from my life. Pati ang pangarap na nagsilbing pangkabuhayan ko ay nawala sa'kin. Sobrang hirap dahil totoo pala na kung kailan malapit ka nang maabot ang bawat pinapangarap mo, saka pa mawawala ang mga ito.

" (Ikaw ang pangakong taglay ng isang bituin aking pangarap sa diyos ay hiling makapiling sa bawat sandali. Ikaw ang pag ibig sa araw at gabi.. ikaw ang pag asang tanglaw sa dilim mapapawi hirap at pighati langit ang buhay sa tuwing hahagkan anong ligaya sa tuwing ikay mamasdan sa piling mo ang gabi'y tila araw.. Ikaw ang pangarap.. ikaw lamang...)''

paliwanag ko pa sa kanya. "Ganoon ba? Pero sabagay may punto ka diyan kasi naging praktikal ka lang naman sa buhay. And I hope that someday ang makukuha o makakamit mo rin ang mga pangarap mo sa buhay," "Sa awa nang diyos na sana nga ay mapagtagumpayan ko ang lahat ng aking plano gayon din ang nga pangarap ko sa buhay,"