Angrily Sentence Novels & Stories

“Ano naman ngayon sa iyo? Problema ko iyon! At sosolusyonan ko iyon nang mag-isa!” Now I couldn’t hold my anger anymore. “How can you say that when I am obviously involved in this? Baby, just hear me out, please-” “Getting me out of there is your best solution? How fucked up is that? Pati ba naman trabaho ko pakikialaman mo rin? Hindi pa ba sapat ang lahat ng isinakripisyo ko para sa kabaliwang ito?” My hands are trembling so bad out of anger. Wala na rin akong pakialam kung pinagtitinginan na ako ng mga tao o kung gumagawa na ako ng eksena.

"Pasensya na pare, hindi sinasadya.." "Get lost," his jaw clenching repeatedly alarmed me. He's so angry I'm sure he'd turn violent anytime soon. Kaya bago pa mangyari 'yon ay ako na ang humila sa kaniya paalis doon. Hindi niya nilubayan ng tingin ang dalawa at kung hindi pa ako muntik nang natapilok ay hindi niya pa ako lilingunin. He held my arm firmly, now all his anger is directed on me.

Subrang kaba ang naramdaman ko ngayon, pero pinilit ko ang sarili na maging matatag ang expression ko dahil sa punong puno ng galit ako ngayon sa kanya. What did he think? “Damn you!” I said it angrily to him. He looked at me, and like me, he seems to be angry with me too. Pero kahit na galit siya, mas subra ang galit ko sa kanya. How dare him… Fvck! Ayoko ng isipin ang mga ginawa niya noong lasing ako. What he did was not acceptable! Isusumbong ko na talaga siya kay Daddy!

His words were firm and absolute. Huminga ako ng malalim at hinarap siya. His eyes are in flame, as well as mine. Galit na galit ko siyang tiningnan, hindi na kaya pang itago ang poot na nararamdaman. Tutal papatayin na rin naman niya ako ay susumbatan ko na siya. The anger is too much for me to take, it's giving me excruciating pain, it's almost killing me.

Napakasakit nang nararamdaman ko kahit na sa hanggang sa ngayon. "Hindi okay sa akin ang bagay na 'yan!" sigaw niya at nagpunas ng luha. "Mananagot siyang animal siya, hindi makatarungan ang ginawa niya sa 'yo para lang hindi siya managot!" Cherry’s anger is palpable, her words strain the veins in her throat.

anger is visible in her eyes and tone. "I'm sorry, please don't be mad. I'm really sorry." he said to her pero inirapan lang ito ni Emily. She's furious and irritated just by seeing him. She thinks that even if how many sorry he'll say at that moment, it wouldn't make her feel good nor calm her. "Leave me alone and let me sleep." she coldly and angrily said to him and cross her arms around her chest, binaling ang ulo sa may bintana and closed her eyes to sleep.

tugon ko, bago tumingin sa kaniya. Naabutan ko siyang nag-iisip ngunit nakakunot na ang noo nito, nakasalikop ang dalawang kamay at malayo ang tingin. That kind of facial expression is clearly angry. And at any moment, he will explode if I say something he doesn’t like to hear. That’s what I’m trying to avoid from happening. "He wants you to suffer and regret even more." Gano'n din ang nasa isip ko.

"Oh, you prefer 'kill joy' instead?" "Drop it. " "Kill joy." "Stop..." "Kill. Joy." "I said stop it!"I gritted my teeth in anger. "If you're annoyed you can leave," aniya sa nakakainsultong tono. Tinignan ko siya nang masama. He looked unmoved. Walang pakealam as usual.

Marahan siya nitong hinalikan pero agad din itong humiwalay sa kanya pero nanatiling magkalapit ang kanilang mukha. "I'm sorry. Huwag kang matakot sa'kin dahil hindi kita magagawang saktan. Possessive lang ako, bossy at masyadong demanding pero kahit kailan hindi kita pagbubuhatan ng kamay. Maaaring masaktan kita ng emosyonal pero umasa kang hindi kita sasaktan ng pisikal. Pagpasensyahan mo na ang pagiging moody ko," malumanay na wika ni Angelo bago siya matagal na hinalikan sa noo.

“Ilang ulit mo man akong saktan hinding-hindi ako makakalimot, Zara. Galit na galit ako—” “Fvck your anger!” Nasemento ako sapagkat biglaan niya akong ninakawan ng halik. Hindi ako nakagalaw no'ng una ngunit napakurap-kurap ako nang magbitiw ulit siya ng salita. “This is not just anger, Zara...” bumaba ang tingin niya sa labi ko bago muling ibinalik sa aking mga mata, “this is a damn jealousy.”