Ano Nga Ba Ang Pag Ibig นิยาย & เรื่องราว

Pag-ibig. Isang makapangyarihang pakiramdam ang pag-ibig. Oras na magmahal ka, nabubulag ang puso mo sa iba pa'ng pakiramdam. Ang sakit at puot ay hindi mo madarama dahil ang tibok ng pusong nagmamahal ay ang natatanging emosyon na nais mong maramdaman. Hindi ka manhid, hindi ka bulag. Tinuruan ka lang ng pag-ibig kung paano makita ang positibo sa bawat bagay. Ito ang pag-ibig, emosyong mahirap pigilan at kalabanin.

Sabi pa nito na biglang kumislap ang mga mata. "Seguro nga kung kayo talaga sa isa't isa may paraan talaga ang tadhana. Hindi ko makalimutan ang sabi ng lola mo dati sa akin " Ang pag ibig ay parang mangga...kapag pinitas mo na di pa nahihinog, maasim..na pilit lamang na umibig, masasaktan ka lamang.

Sabi nila ako’y nahuhuli na Huwag nang mag-boyfriend Diretso asawa na Tanong ko nama’y bakit? Kalendaryo ba ang sukatan ng tamang pag-ibig? Bigat ba ang kailangan timbangin Upang makapili ng iibigin? Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman!

Banaag sa knayang mukha ang hindi maitagong saya at ligayang nararamdaman. Masasalamin sa kumikinang niyang mata ang labis na pag- ibig na nararamdaman para sa babae. At ang lahat ng iyon ay nasasaksihan ng bawat taong naroroon. Ang kanilang hari ay naging isang bagong taong marunong magmahal.

“Kung ganyan lang din pala katanga ang pag-ibig, sana hindi ko na ‘yan maranasan pa.” Hindi siya umimik. Kasi totoo naman talaga. Nakakatanga ang pag-ibig. Nakakabobo. Nakakasira ng ulo. Yung katalinuhan mo sa academics, wala lang din kasi nagiging bobo ka sa pagmamahal. “But I have one last question, bago kita lubayan dito,” anito. “What?” asik niya at sinamaan ito ng tingin. “Mahal mo pa rin ba siya?”

“Nasa baraha din ba ang sagot kung sinong babae ang magiging hadlang sa pagmamahalan namin?” Pumikit ito at hinawakan ang kanyang isang kamay. Pagkatapos ay binuksan ang isang baraha. “Isang babae na kababaliwan ng lalaking iyong iniibig, hindi ko makita ang kanyang mukha ngunit malalim ang pag-ibig nito para sa babae.” “Tama na! Ayoko nang marinig yan!” Bumitaw siya dito.

“Hindi ko alam kung paano siya mag-open up sa akin. Alam kong sinasabi mo na mahal niya ako dahil sa kinikilos niya. Ngunit marahil hindi iyon pag-ibig. Baka pagnanasa at pag-aari lang iyon. Isang uri ng loko.” "Hindi ba ang pag-ibig ay isang mas masayang bersyon ng kabaliwan?" tanong niya at uminom. Ang mga ice cubes sa kanyang inumin ay magkakasabay habang ibinabalik niya ang kanyang baso. Inilapag niya iyon sa counter at tumingin sa akin. “Kung gusto mong malaman ang totoo, kailangan mo siyang harapin. Utang mo sa iyong sarili ang pagiging matapang."

“Bata ka pa talaga, hija. Hindi pa gano'n kalalim ang pagkakaintindi mo sa pag-ibig.” Napanguso ako. “Ano pong ibig niyong sabihin?” Ngumiti siya. “Hindi palaging masaya kapag nagmahal ka, hija. Minsan malungkot din, masakit. Pero kung tunay ka ngang umiibig ay titiisin mo ang lahat ng 'yon, makasama mo lang ang taong mahal mo. Ang tunay na umiibig ay iniisip ang kapakanan ng isa't isa at hindi ang pansariling interes lamang. Isipin mo, kung hindi mo na nararamdaman ang saya, titigil ka na bang mahalin siya?”

Kaya hindi na niya alam kung ano ang pag-ibig. Pag-ibig nga ba talaga? Muli siyang napailing. Parang ayaw niyang mangyari ang ganito. Isipin pa nga lang ay parang nandidiri na siya. Seriously? Love? Siya? Mahuhulog at maniniwala sa pag-ibig? Disgusting!

Mahirap panghawakan ang “sana” Naniniwala akong puso ang siyang dahilan kung bakit tayo nagiging masaya at madalas na dahilan kung bakit tayo nasasaktan. Masakit pala ang magmahal, yung tipong kailangan sumugal at hindi sa lahat ng pagkakataon ay dapat maghintay sa sinasabing tamang pagkakataon. Siguro nga ang umiyak ay parte ng pag-ibig pero bakit gano’n, umiiyak parin tayo sa paulit-ulit na dahilan pero sa iisang tao lang?