Another Word For Silently Novels & Stories

Ayon at tumba agad sila. Naka-silencer naman ang baril ko kaya walang tunog na umalingawngaw sa paligid. Agad na dinaluhan ng mga kasama ko ang mga babae. Agad na ipinasok sa loob kung saan sila kinuha kanina.

I know. "Can i?" paalam ko habang hinihimas ang kaniyang likod. Hindi ito kumibo, "Silence means yes." paos na sabi ko. mabilis ko siyang sinunggaban ng halik habang ang aking mga kamay ay dahan-dahang hinuhubad ang kaniyang palda.

Nagtagpo ang mga mata namin sandali, at doon ko nakita na may pinipigilan siyang words, o maybe isang truth na sobrang bigat bitawan. Hindi ko alam kung ako ang unang magsasalita… o hahayaan ko siyang mauna. At doon nagsimula ang mas mabigat na silence, ‘yung uri ng katahimikan na halos marinig mo ang sariling heartbeat.

Iisipin n'ya bang ang kapal ng mukha ko dahil iniisip ko ngayon na kakalimutan n'ya ang mahal n'ya para saakin? Hindi ko na alam pa. The silence between us isn't awkward. This is the silence of peacefulness. Kung p'wede lang ay wala nang magsalita. Kahit dito nalang kami habang-buhay kaysa may lumabas pa sa mga labi n'ya na makakasakit saakin. Kung mangyari 'yon ay hindi ko na alam pa ang gagawin.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

Pero lately, she’s been quiet in ways that don’t feel normal, alam ko naman na kasalanan ko. But that silence… it’s louder than anything I’ve heard all day.

Dahil hindi ko talaga alam kaya ngumiti na lang ako sa kanya. "Silence means yes," masayang saad paa nito. Hindi na lang ako nagsalita gano'n rin si Jeff. Tahimik lang din ito, alam ko na naiinis na ito ngayon pero pinipigilan lang niya.

Umirap din ito sa akin at nanahimik sa isang tabi. I sighed. “Gusto mo ba talaga?” malumanay na tanong ko dahil sa hindi ko pala ito kayang tiisin, kahit pa napakasutil nito sa akin. Tumingin lang ito sa akin at hindi man lang sumagot. I sighed again. “Silent means yes. Okay, just say please to me?” “Ayoko nga! Kung ayaw mo e di huwag na lang!” m*****a nitong pagkakasabi.

pagbago ko ng topic. Yung name nya ay katulad din ng personally nya kasi yung name na Aquene means Silent. "Yes, it means silent pero..." napahinto sya "Yung buhay ko hindi naman tahimik." dugtong n'ya bago sumubo ng pagkain. "HEHEHE last na lang na tanong anong buo mong pangalan?" I want to investigate her kung may nalalaman ba sya o wala I want to make it clear.

After a few minutes, hindi ko na kinaya. “Why are you staring?” Hindi siya nag-angat agad ng tingin. “Because you’re quiet.” “So?” “That usually means you’re overthinking.” Napairap ako nang mahina. “You profile me too much.” “I memorized you.” Napatingin ako sa kanya. Bad idea. Kasi seryoso siya. No hesitation. No shame. “I know the difference between your angry silence and your scared silence,” dagdag niya.