Another Word For Sweetest Novels & Stories

wika pa nito. "Gayan ang itatawag kong Endearment, ayaw ko ng babe baby sweetie sweetheart o anong mang tawag ng mag asawa o mag ka relasyon. Gusto ko unique ang tawagan natin sa isa't-isa." Sabay kagat sa pang ibabang labi ng lalaki habang nakatingin sa kanya. Namula naman ang kanyang pisngi dahil sa sinabi ng kaniyang asawa.

Kaya naman ay hindi niya sasayangin ang pagkakataon na binigay ng Diyos sa kaniya na maipakita kay Lyv ang pagmamahal niya. "Ang sweet naman. Baka sa umpisa lang ito," sabi ng babae. "Hindi magbabago ang sweetness kong ito, Lyv. Alam mo naman kung gaano kita hiniling sa Taas, hindi ba? Then why would I become stupid to make you experience my sweetness only at the beginning? I will always be as sweet as a white chocolate and honey." The woman giggled. Halata na kinilig ito sa sa sinabi niya.

“Happy birthday again, honey.” Nasabi na ba niya na ‘honey’ ang tawag sa kaniya ni Gian? Kaya mas lalong nahuhulog ang loob niya sa binata dahil sa mga sweet gestures nito. Na kay Gian na ang lahat ng gusto niya sa isang lalaki. Gwapo, mabait, sweet, caring, may nasasabi sa buhay at higit sa lahat, may abs.

Alaga lang ba pwedeng may tawagan? "Anong pet, cute nga ýon eh." Kung ayaw niya eh di wag. "Bahala ka," Ýon, kunwari pa na ayaw, gusto rin pala. "Ahmp, sweetheart," suggestion ko. "I'm not sweet." Oo nga, parang hindi bagay. "Honey," "Nah, too old," Oo nga common na rin. "Wife and Hubby?" "Nah," "Bakit?" "Ayaw ko lang," Wag pilitin, iba na lang.

“Mukhang may magkakabalikan ah.” “Ano ba kayo, hindi pwede yun alam niyo namang may nobya siya.” “Nako maam kitang kita naman namin kayo, ang sweet ni sir sayo, mas sweet pa siya sayo kesa kay maam Grace.” “Ganiyan din siya kay Grace hindi niyo lang napapansin.”

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.

ilang buwan na lang ang nalalapit at maisasakatuparan na rin ang pinakahihintay nilang kasalan. Narinig pa ulit nila ang kantang paborito nila... So as long as I live I love you Will have and hold you You look so beautiful in white... Muling tinitigan ni Celeste si Miguel sa oras na iyon. Napangiti siya habang inaalala ang nakaraan nila. Nagflashback sa memorya niya noong masaya siya nitong tinutulungan na kunin ang mga sinampay sa likod-bahay ng mga Delgado.

Buhay siya. May naramdaman naman ako sa aking dibdib, masakit, unyielding presence that grew stronger the more the world to crush it. Kapag gabi naman, nananatiling gising ako sa mga cheap na inn na tinutuluyan ko, kinukuha ang mga gamit ko lalo na ang necklace at litrato namin ni Brylle na masaya kami. Napaiyak ako ng makita ko ang mukhang napakasaya ni Brylle. His voice. His smile. They way he looked at me as if I were something precious rather than something owned. I sometimes wondered if he was seaching for me too, or to go back home.

Hindi niya alam kung guni-guni lamang niya ang nababasa niyang damdamin sa mga mata nito. Para tuloy may mga paru-parong kumawala sa kanyang sikmura. “Well, well, well. . .masyado naman yata kayong nagiging sweet, parang nakakasuka. Hindi bagay ang isang hampas lupang kagaya mo na magustuhan ni Damian ko!”

~ Nawala na sa aking pandinig ang kanta pero hindi pa rin tapos ang topic namin ni Gab. "You know what, your sweetness Gab was like hot water. It's melting me." I explained honestly, then shrugged. Nag-smirk siya at hinamplos ang aking balikat nang pabalik balik. "Well, for me, being sweet is just a nonverbal language telling them that you're mine," he said coolly. "Dafuq man! You are making me blush!" Natatawa niya akong niyakap kaya nadikit ang aking pisngi sa kanyang dibdib.