Romans & histoires Another Year Of Existence

★EPILOGUE★ 1 Year Later Lyn POV Isang taon na ang lumipas mula nang nangyari sa akin ang lahat. Napakabilis ang lahat ng pangyayari. Isang taon na rin ang lumipas mula nang nakaranas ako ng sobra at napakaimposebling pangyayari. Nakangiti ako habang tinitingnan ang anak ko na naglalakad na ng paunti-unti. Today is her day, yes kaarawan niya ngayon.

Walang matagumpay na tao na nabuhay ilang taon ang nakakaraan pagkatapos nitong mailagay sa frozen state sa loob ng napakatagal na panahon. Katumbas ng bagay na ito ang pagtakas sa peligro at pagpapasubali sa hinaharap kung ano ang mangyayari. Kung magkakaroon ng paraan para muli siyang mabuhay, magigising siya mula sa frozen state niya, pero kapag hindi nakahanap ang mga susunod na henerasyon ng paraan para pahabain ang kanyang buhay, mananatili siya sa kanyang frozen state hanggang sa katapusan ng mundo.

NOTE: PLEASE HAVE SOME TIME TO READ. *************** Hello everyone, I hope everything is great and having a good time reading the continuation of this book. This book started in 2021 and is just ending in 2026 na. Six years in the making. Kaya hindi na ako magtataka kung bakit marami na ang huminto; maraming naghanap ng update. But those freaking years I stopped writing, believe me, I regretted. Hindi ako nag-focus sa career. I was lost. I was insanely not normal.

Marahas kong pinahid ang mga luhang dumadaloy sa pisngi ko at bumangon mula sa kama. Ano naman ang gagawin ko ngayon? Wala na akong kawala. My father only gave me one year. What a f*cking condition! One month is almost like a decade already, a lifetime! Kaya paano pa kaya kapag isang taon? That's an eternal b*llsh*t!

After One year! BEA'S POV Hindi ko namalayan isang taon na pala ang lumipas. Isang taon na simula noong nanyari iyon sa amin. Sa loob ng isang taon ay marami akong natutunan. Pero may isang pangyayari na hanggang ngayon dala-dala ko pa rin. Nasa stage pa rin ako ng pagmo-move on.

Pero ang iba pang mga hindi ginustong mga manuskrito, lahat sila ay itinapon sa dustbin. Nagpatuloy si Anna, "Bukod sa bagay na ito, may isa pa na nais kong sabihin sa iyo, G. Mayo. Ang Bagong Taon ay nasa isang linggo na lamang, at plano naming magkaroon ng isang konsiyerto sa bisperas ng Bagong Taon. "

lumikha ng isang malaking whirlpool na tila ba huling hininga ng isang namamatay na imperyo. Nakalayo kami. Ang langit ay nagsisimula nang maging kulay kahel. Ang 'Years Later' na ito ay tila ba muling nag-reset. Wala na kaming kumpanya... wala na kaming yaman... pero hawak namin ang isa't isa at ang aming anak.

Kylus' POV - One Year Later Isang taon na ang lumipas mula nang magbago ang lahat. Hindi ko alam kung paano ako nakalampas sa mga araw na iyon—ang mga araw na puno ng sakit, pagkatalo, at pagkawala. Ngayon, narito ako sa Cebu, abala sa pagbubukas ng bagong branch ng kumpanya namin, at sa kabila ng lahat ng nangyari, patuloy akong lumalaban. Hindi ko na kayang magpigil, kaya’t nagpatuloy ako sa buhay ko, kahit na may mga araw na parang ang puso ko'y natigil pa rin sa nakaraan.

Luna's POV One year later... Isang buong taon akong nawala sa sarili ko. Isang taon din akong nawala sa pamilya ko. Nakalipas na ang mga araw, linggo, buwan—pero hindi ko alam kung paano dumaan ang panahon. Pakiramdam ko, isang iglap lang, bigla na lang dumilim ang buong mundo ko. At kahit anong pilit kong bumangon, hinahatak pa rin ako pababa ng sakit at lungkot. Pero ngayon, heto ako, nakatayo sa harap ng salamin. Tinitingnan ang babaeng halos hindi ko na makilala.

what exactly do you mean by that? Hindi tumingin sa kanya si Rowan, at nanatiling nakatitig sa pulang apoy ng sigarilyo sa kanyang mga daliri. Humaba nang humaba ang abo sa dulo nito, ngunit hindi niya ito itinapon nang may seryosong pag-iisip. "You are well aware of my medical condition. The probability of my survival to a normal life expectancy is practically non-existent. Each additional year granted to my existence now is merely a bonus."