Another Year Of Existence Novels & Stories

He asked. "Nasa taas ba siya? Hindi kasi siya nagri-reply sa akin." "Ah." A manly smile appeared on his lips. "It's that time of the year." "Anong mayroon pag ganitong panahon?" Nagkibit-balikat si Uno. "We don't know, too, but the Yuchengcos vanish from the face of the earth for a week every year, and then they come back like nothing happened. It's nothing personal."

Ang New Year na ito ang pinaka-relaxing na naranasan ni Luna sa nakalipas na mga taon. Bihira lang na makaraos siya sa isang taon nang walang anumang gulo. Sa loob ng dalawa o tatlong sunod-sunod na araw, walang ingay mula sa kabilang apartment.

Pagdilat niya, narinig niya ulit ang tik-tak ng orasan. Ngunit ngayon, iba ang paligid. Iba ang oras. Ang araw ay maliwanag. At sa mesa sa harapan niya, may kalendaryong nagmamarka ng petsang matagal nang lumipas—isang taon bago nangyari ang lahat. Hinawakan niya ang dibdib, humihingal. “Impossible…” bulong niya. “Did I… come back?”

Sa halip, pinuntahan niya si Yara sa kanyang tahanan. Ang Bagong Taon ay isang panahon kung saan magsasama-sama ang magkakaibigan na hindi gaanong malapit. Pero, silang dalawa, na pinakamatalik na magkaibigan, ay hindi pa nagkikita.

"Grabe naman 'to. Gabby, ang OA na. Pwede namang sa anniversary na natin 'to ibigay ah?" Natigilan si Gabby. Parang may malamig na punyal na itinarak sa puso niya sa salitang anniversary. Isang taon. Sa isip ni Gabby, binibilang niya ang taning ng doktor. Tatlo hanggang anim na buwan. Walang anniversary. Walang susunod na taon. Baka nga wala nang susunod na buwan.

bati ko habang papalapit. He looked up and smiled, patting the space beside him. “Couldn’t sleep longer. My body’s used to waking up before sunrise.” Umupo ako sa tabi niya, pinagmamasdan ang mahinhing alon sa di kalayuan. For a while, tahimik lang kaming dalawa. He strummed a slow tune—melancholic, but peaceful. “New year,” bulong ko. “Doesn’t feel real yet.” “It will, eventually,” sagot niya. “A year full of changes.”

tanong nito sa kanila. Isang bagay na lalong nagpapawala ng dahilan sa akin upang piliin siya, piliin siya para ipagpalit ang lahat ng meron ako ngayon, kung mamahalin naman niya ako habang panahon. Isang bagay na ang akala ko ay panghabang buhay na. 3rd Person POV: One year later:

Wala na akong takas. It’s been almost a year… Isang buong taon na ganito ang buhay ko. Isang taon na puno ng dilim, sakit, at kahalayan. Hindi lang isa o dalawang lalaki ang pinagsawaan ang katawan ko; dumadami sila, nagpapalit-palit, at lahat sila ay sumusunod sa utos at kagustuhan ni Clinton. Dumadaan ang mga araw at gabi, at sa bawat pagkakataon, pakiramdam ko ay unti-unti akong namamatay—hindi lang sa katawan, kundi pati na rin sa pagkatao ko, sa dangal ko, at sa kaluluwa ko. Nawawala na ako, napapalitan ng isang anino na lang na sumusunod sa lahat ng gusto nila, isang katawan na ginagamit nila kapag nais nila, at itinatago kapag ayaw na nila. Ang pangalan ko ay wala nang halaga para sa

Ayesha’s POV Isang taon ang lumipas, maraming nagbago, maraming nangyari at marami nang nakalimot kay Rain. It’s been a year but stillㅡumaasa pa rin ako na isang araw, babalik siya. 4th year na kami at ngayong araw gaganapin ang woman’s baseball finals. Dito sa Monstrous gaganapin ang laban kaya todo suporta ang boyfriend ko at Dark demons.

Nightmares! Umiiyak nanaman siya, nakakainis at nakakasawa na rin. Maglilimang taon na ang nakakalipas pero bakit parang bumabalik nanaman ulit ang nakaraan simula nung nakita niya ang dating asawa two weeks ago? Bakit?