Another Year Of Existence の小説・ストーリー

"Hindi ba't wala pang isang buwan ang magandang pagpupulong ngayong taon? Talagang dadalo ako sa pagkakataong ito. Pagdating ng panahon, maaari tayong mag-chat at mag-inuman nang magkasama." Actually, hindi sigurado si Park Anya kung makakadalo siya sa great meeting this year. Ngunit sa wakas ay kinilala ng kanyang pamilya ang kanyang natatanging pagganap ngayong taon. Nagkaroon ng pagkakataon na baka pagbigyan nila siya at payagan siyang dumalo. Nangako si Park Anya na anuman ang mangyari, hihingi siya ng pahintulot sa pamilya na dumalo sa pulong na ito ngayong taon.

That's a sort of connection and fun like no other. "See you again ladies and gentlemen in twenty years!" ANG WAKAS NG BOOK 1...

Dapat ay nakaraang linggo pa dumating ang parents ni Chloe but for the reason na hindi na nakakuha ng tickets sa eroplano dahil holidays kaya na-postpone tuloy. New Year has passed and we celebrated the coming of year 2022 sa Salvacion. Exactly 3 A.M. noong January 1, 2022 ay lumipat naman kami sa Agrianthropos, na kung hindi pa kami dumating ay baka nakagawa na naman ng paraan ang Doze tumakas sa premises ng manor. Every new year kasi ay pinapayagan ko ang magkapatid na umuwi sa mga pamilya nila para mag-celebrate ng bagong taon. Hindi ako traditional, but those people of mine na importante sa kanila makasama ang pamilya ay hindi ko pinagdadamutan sa request nila.

"Ahh, samahan? Sasamahan ko s'ya? Teka, saan ba s'ya magpapasama? Saka bakit hindi na lang kayo?" "No, I mean, titira ka kasama s'ya sa loob ng isang taon." Nanlaki ng sobra ang mga mata ko, at napatingin sa teddy bear na may karas na gawa ko. Ano?! Titira kasama 'yung Drav sa loob ng isang taon?! Teka, sino ba iyang si Drav?! Kamag-anak ba 'yan ng may-ari ng GRAB?!

Alam niyang mabubuhay siya ng tao sa pamamagitan ng phone kung mananatili siya, ngunit kailangan niyang makulong sa loob ng dalawampung buong taon. 'Dalawampung taon?' 'Mabubuhay pa ba ako pagkatapos ng dalawampung taon?!'

Natigilan si Exelle sa harapan ng pintuan at hinaharap si Dark. Katulad pa rin nang dati, ang mga mata nito'y tila isa pa ring karagatang malalim at napakadilim. Malamig at tila hindi nasisikatan nang liwanag ng araw, matabang at tila walang timplang pampalasa. 'It's already been a year,' Dark thought. He unconsciously bit his lower lip as he gaze at Exelle's lifeless eyes.

He put my head on his shoulder and I felt his kiss on my hair. "Sleep love, this will be a long trip." Saad nito sa akin and somehow with his words. I felt my lids heavy and I closed my eyes until I am no longer aware with my surroundings. _____________________________________________ Kumusta naman ang New Year guys? Year of the pork daw. 😂 este Year of the Pig. Hello po sa mga Pig jan.

Mabuti na lamang at hindi naman ako nahuli ng pasok sa aking klase. Mas nagiging masaya ang bawat araw na lumipas—hanggang sa hindi ko namalayan na isang taon na rin pala ang relasyon naming dalawa ni Conrad. I successfully finished my first year in college at kasalukuyang nagha-handa para sa second year. I felt both sadness and happiness in the past year. And I think it's part of life.

Nanamlay din. “Nagkakasakit ba Zhia ang isang kagaya ko?” “Oo, yung Maniac Syndrome mo.” “Tss.” Napailing na lamang ako. “Bilisan na natin. Fifteen minutes na lang kailangan mo nang salubungin ang taon mo. Year of The Pig.” Pang-aasar ko sa kanya.

Eventually, makakalimutan ko rin but it’s going to take time. “Bring it.” “More than fifteen.” Ano ’yon? Minimum isa kada taon? Does that mean he got a new one every year? What the fuck happened to him?