Apolinario Mabini Quotes Novels & Stories

Inabot sa kaniya nito ang hawak isang goblet pagkatapos ay sinalinan siya nito. "Hoy baka matapang 'to siraulo ka! Baka hindi na tayo makauwi nang maayos." Inamoy niya ang alak na nasa baso niya at saka napangiwi. "Hindi naman. Katamtaman lang ang tama niyan sa atin kaya huwag kang maarte," sagot ni Maribel sabay inom. "Sigurado ka ba?"

Ngunit, karamihan sa mga nakasama niya sa trabaho ay hindi tumatagal dahil samu't saring kababalaghan daw ang nararanasan nila. Bakit naman ako? In ten years, kahit multo ni Apolinario Mabini wala siyang nakita. Napabuga na lang siya ng malalim na paghinga. Nang matapos kumain niligpit na niya ang lunch box niya saka naghugas ng kamay. Kaagad na siyang lumapit sa dalawang kasama niyang sobrang busy mag-lampungan. "Sa morgue pa talaga kayo nagliligawan? Try ninyo sa Luneta, para unique," angil niya kay Jolina at Marvin.

sigaw ng isa pa. “Naway makauwi tayong lahat ng buhay.” Sabi ni Nico. Sa pagbilang ng sampu, ramdam ko ang paghigop ni Marius ng kapangyarihan mula sa akin. “Dalhin mo ang lahat ng tapat sa aming mithiin na naka sakay sa Lipad-Ulap sa aming tore sa Apolinus.”

“Hindi ko kayang itapon ang taong mahal ko para lang sa kapangyarihan.” Tumawa si Apolo, isang malamig at nakakapangilabot na tawa. “Sa palagay mo? Sabihin mo ’yan kapag nakita mong gumuho na ang lahat sa paligid mo dahil lang sa pagpili mo ng maling laban.”

Alo ni Bene “Siya nga naman, bunso.” Maging si Apol ay naluha na rin, “hindi na kami makapag-romansahan ni hubby dahil sa pag aalala ko sayo kaya nagpunta na ako rito. Naalala ko noong dinalaw ka namin sa US nine years ago, wala ka sa sarili, mukha kang puno ng lungkot at sakit pero ang sinabi mo sa amin ay ayos ka lang… na hindi ka namin kailangan ni nanay na alalahanin. Hindi mo kailangan na magtago ng problema sa amin, bunso… kapatid kita, pamilya ka namin, lagi lang kaming narito sa tabi mo at nakasuporta sa mga desisyon mo, at karamay sa mga mabigat na pinagdadaanan mo. Huwag mong kalimutan na ikaw ang bunso namin at mahal ka namin.” Mahabang litanya ni Apol sa kapatid.

Sinabi niya, "Kaibigan, misundestanding lang 'to, misunderstanding lang." "Sa tingin ko nga misunderstanding lang din. Akala mo kasi gulay na ako, kaya naglakas-loob kang balewalain ang mga sinabi ko." "Kaibigan, patawarin mo na ako. Luluhod ako sa harap mo." Lumapit si Alfred kay Anton, sinampal ang sarili nang dalawang beses nang malakas sa harap nito, at habang umiiyak at tumutulo ang sipon na sinabi, "Gipit na gipit lang talaga ako, wala na akong ibang mapagpipilian. Ilang araw ang nakakalipas pumunta ako sa Macau para magsugal, natalo ako nang malaki, at nangutang sa mga loan shark. Ginawa ko lang 'to dahil sagad na ako sa pader, pakiusap, palampasin mo na 'to!"

sabi ko pa sa kaniya "bakit ano ba ang sinabi nila? " Nag isip ako ng salitang hindi masasaktan si Marielle pero kahit anong pag iisip ko iisa lang ang kalalabasan ng lahat ng ito. Masasaktan at masasaktan pa rin siya. “Ikaw at si Don Antonio ay magka-dugo . Pamangkin ka niya, Marielle”

Hindi ko inaasahan na ganito. Napabuntong-hininga nalang ako bago ibalik ang tingin sa unahan. Maganda naman ang naging daloy ng trapiko kaya mag-aalas dos pa lang ng hapon ng makarating kami. “Gisingin mo na,” utos ni kuya Pako kay kuya Kiboy. “Bakit ako?” “Bakit hindi ikaw?” “Ayoko! Ikaw na!” “Anong ako?!”

Si Tita Janah. Tumango ako roon. Oo nga naman. Naalala kong sinabi niyang mas makapangyarihan siya kay Papa kaya walang bisa ang pagpapa-ban sa kaniya ni Papa sa Cebu. "Vincent, what's your thoughts?" Tanong ni Papa sa kaniya. Nilingon ko si Vincent na seryosong nakatingin sa akin. Malakas siyang bumuntong-hininga bago humarap kay Papa.

"At isa pa Francisco, hanggat 'di tayo kasal, hindi tayo magsasama ano!" "You're a torture." And we laughed. -------- Alam kong mahirap makapangasawa ng casanova. I am a living testimony of it. Pero sabi nga ng mga kasabihan 'Walang matigas na tinapay sa mainit na kape ' 'Kung may tyaga, may nilaga ' 'Try and try until you succeed'