Are Fairies Real の小説・ストーリー

“Um… Hindi kasi kami pwedeng magkaanak ng Tito Cassian mo. Galit ang fairy godmother ng tito mo kaya isinumpa siya.” “Fairy godmother?” Nalitong ulit ni Raffy. “Are they real? Aren’t they only from fairy tales and—” “Totoong may fairy godmother!” nakangising depensa ni Ember at putol na rin sa sasabihin pa ng batang kausap. “At kaya hindi magkakaroon ng anak ang Tito Cassian mo ay kasi galit sa kaniya ang mga dwarfs na naihian niya.”

Gayundin si Beatriz na halos hindi na nagsasalita dahil panay tanaw na lang ito sa kabuoan ng isla. "Come here to lola, apo." Tawag pa ni Mama X kay Beatriz. Agad namang lumapit si Beatriz dito ay nagsalita. "Lola, may fairies din po ba dito?" out of no where na tanong nito. "Uh, oo naman. Gusto mo bang malaman ang isang sekreto?" sabi pa nito sa bata. "Hmm, ano po?" "I am the queen fairy here, at dahil doon, ikaw ang aming little princess, isa ka ring fairy." Gulat na napanganga si Beatriz saka napapalakpak pa.

she says without missing a beat. Something inside him clicks. But there’s one nagging question in his mind: kusang tumulong ang mga taga Aether sa kanila? Para na rin sinabi ng babae na pumuti ang uwak. The creatures in Terabestia despise the fairies from Aether. Kahit saan sila dalhin, hinding-hindi sila magkatugma. The former is all about strength, pride and power while the latter is about grace, kindness and sophistication.

Ilang beses ko na tong ginagawa sa tanang buhay ko kaya alam na alam ko na ang gagawin at kung sakaling mahuhuli 'man ako madali lang yan. Kaya kong burahin ang ala-ala nila gamit ang tubig oh diba tapos. Basic, oo nga pala dito sa Fairlane Kingdom ay parang sa Enchanted World lang din dahil meron din kaming mga councils at sa katunayan ay ang mga anak nila ay kaibigan namin ni Kit. Masyado ko na bang naibibida si Kit? Kasi honestly si Kit ay- "Anong ginagawa ng pekeng prinsessa sa gubat? Nakipaglaro kaba sa mga kauri mo?"

Hindi mahalaga kung pinag-aralan nila ang parehong mga bagay. Hindi nagtagal, dahan-dahang lumapag ang sasakyang panghimpapawid sa islang ito na tinatawag na Fairy Island. Pagkababa nila sa sasakyang panghimpapawid, napagtanto ni Jordan na dose-dosenang mga kababaihan ang sumalubong sa kanila. May mga taong may hawak na mga karatula na nagsasabing, "Welcome to the Fairy Academy, Dawn."

Tumingin ulit ako sa itaas at ngayon ay malinaw na sa aking paningin ang mga nilalang na lumilipad pababa. "Faeries." Usal ko. I saw the flock of faeries in different colors. But what caught my eyes are the two fairies in the middle. They are both blonde with long hair. Their wings are the color of gold. They are male and female. They look like a twin to be exact. The gold dust who's showering right now is coming from their wings.

Napasalinghap ako sa aking nakita, ang raming mga fairies sa paligid. Ang iba ay lumilipad habang ang iba ay abala sa pagtra-trabaho. Makulay ang kanilang kumunidad, maraming malilit na bahay at mga gusali. "Woah!" "Ang ganda, it's the most beautiful place I've been to." "It's my first time to see this much fairies in my life." Napalingon ako sa aking likuran at nakita ko ang nama-manghang reaksyon ng aking mga kasama. Maski sila ay napa-nganga dahil sa mala-paraisong lugar.

Kinusot pa niya ang kanyang mga mata kung tama nga ba ang napansin niya o baka pinaglalaruan lang siya ng imahinasyon niya. “`Ma?” tawag niya sa ina dahil kung kanina ay isa lang ang napapasin niya pero unti-utni na iyong sumadami at gusto lang niyang malaman kung anong nangyayari. Because she’s little people with freaking wings, are they fairies? “They are here,” sabi sa kanya ni Gaia. “Are they fairies?” she can’t help but gushed.