Back At Square One Novels & Stories

Nakatitig kami sa isa’t isa habang halos sabay pa kaming nagbuntunghininga muli. “I know pareho tayong bumabawi sa Ex. I just… if you still need me as a rebound, I’ll be very happy to—” Hinalikan ko siya, natatawa. “Yes! Yes, please!” sabi ko. “And me, too. Make me your rebound, too.” At pareho na kaming nakatawa. And I realized, I didn’t like the look on his face while he struggled to tell me he wanted us to continue being like this. Nadiskubre ko ito ngayong nakangiti na siyang muli, relieved.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

sagot ng lalaki. "Ano naman ang masama kung dalawin kita paminsan-minsan, Carlo.. may magagalit ba? Or baka naman umiiwas ka lang dahil mahal mo pa rin ako." nakangiting tugon nito sa lalaki. Napapa-iling naman si Carlo sa tinuran ng babae. "Alam mo, Joanna, nung nasa Amerika ako, I really thought I have not forgotten you. Kaya takot ako noon na bumalik dito sa Pinas, eh. Kasi hindi ko alam kung paano ka haharapin. But now..... now that I am here, I am very much sure that I have forgotten you, I've really gotten over you. Nakalimutan ko na ang sakit ng ginawa mo sa akin noon. Naglaho na ang poot, galit at panghihinayang na nararamdaman ko para sa iyo. Natanggap ko nang hindi talaga tayo para

I need my worth to be back. I need my old self to be back. 'Yong tipong sarili ko ang una kong minamahal sa kahit na kanino. Gusto kong bumalik 'yon para maging buo na ako. At ngayon... Ngayon ko mismo sisimulan. "Paki-labas na rin po 'yong mga vanity. If ever rin na gusto niyong kumuha ng gamit, feel free to do so. Lahat ng puwede niyong mapakinabangan, kunin niyo na."

TWENTY-ONE (21) - Rhea's POV – 🎼 It took one look And forever laid out in front of me One smile and I died But I do need to be revived by you 🎼 There I was Thought I had everything figured out Goes to show just how much I know ‘Bout the way life plays out 🎼I take one step away Then I find myself coming back to you My one and only, one and only you…. Nakarinig ako ng maamong boses mula sa kung saan nang bumaba ako mula sa balcony. May bagong kalokohan na naman kasing pumasok sa utak ni Otso kaya nagsibaba kaming lahat mula sa balcony papunta sa kwarto niya.

Tanong sa kanya ni Nico, haabng tumango siya rito. "Kung nahihirapan ka, magpahinga ka muna, 'wag mo nang pagurin pa ang sarili mo, baka kasi nakalimutan mo na may baby ka sa t'yan." Malawak siyang napangiti, dahil sa sinabi nito sa kanya. Hindi niya rin mapigilan na humanga rito, dahil hindi lang ito gwapo at matalino, mabait pa katulad sa ina nito.

Tumalikod na ako at doon na napapikit. Nagsimula na akong maglakad paalis. Kada hakbang ko ay pilit. Gusto kong bumalik, tumakbo pabalik, at sabihin kay Khalil ang gusto kong sabihin. Pero hindi namana ito importante ba. "Solene," tawag niya kaya tumigil ako sa paglalakad pero hindi ko siya hinarap. "Yung gusto kong sabihin sa'yo na hindi ko pala nasabi—"

Pagkalabas na pagkalabas nila sa quarters ng tinyente, mabilis silang naglakad patungo sa likod ng baracks kung saan walang makakarinig sa kanila. Bagsak ang mga balikat ni Thirdy at mukha itong nanghihina dahil hindi makakain ng lechon baka, habang si Tikboy naman ay nakapamewang na hinarap sila. “Kayo naman kasi, eh,” paninisi ni Tikboy. “Napakalilikot ng mga kamay ninyo. Sabi ko magpaalam, hindi ko sinabing masahihin ninyo si Sir!”

Sabi ni Jenny Napansin ko rin naman yon pero di talaga maalis sakin na mag overthink na baka bumalik siya sa dati once na minahal ko na siya pabalik. "I know. Napansin ko rin naman yong malaking pagbabago niya pero di ko maiwasan isipin na baka pag minahal ko siya pabalik, bumalik din siya sa dati." "Kaya nga test him more. Hindi naman namin sinabing sagutin mo agad."

Kaya ba nila na muling magsimula bilang magkaibigan? "This is my last night to have fun. I am about to leave the country, at mukhang matatagalan na ang pagbabalik ko, dahil wala na rin naman akong babalikan dito. Wala na akong rason na manatili pa rito. And maybe I should just really focus on my career. So for the last time, Harper, I am sorry."