Back To Work Quotes Mga Nobela at Kwento

Malawak naman ang pag kakangiti nila at masayang nag salita "Hoo mag babago na ang buhay natin may trabaho na tayo, pangako Miss Beauty ibabalik namin ito paunti unti sayo!" masayang sabi ng isa. "Oo nga, Berto hindi na nila tayo mamaliitin kasi may trabaho na tayo huhu" masayang sabi ng isa. "Tama ka pare makakatulong na tayo sa pamilya natin!" dagdag ng isa.

Kinabukasan ay maaga akong muling bumangon. Kahit linggo at dapat ay araw ng pahinga ay kailangan ko pa ring magtrabaho. Minsan nga pinapagalitan na ako ni Rebecca dahil ayaw kong mag-day off. Mas mabuti pa namang pumasok ako sa trabaho kaysa manatili sa bahay tapos si inay ang makakasama ko. Buong araw lang naman niya akong hindi papansinin kaya mas mabuti pang kumayod na lang ako para magkapera.

“Pero huwag mo namang gawin lahat, tandaan mo I’m still the Boss here pwede kitang ibalik sa kung saan ka dati para nasa akin lang ang atensyon mo.” naglalambing niyang wika. “May oras naman tayo para diyan eh pero kung nasa kompanya tayo syempre trabaho muna ang gagawin natin at saka natin gawin ang gusto mo kapag nakauwi na tayo.”

nakangiting wika ni Luna. “Tapos bukas back to work na. I honestly want to stay here more. Ang kaso ang dami pang naiwang trabaho na kailangang balikan,” sabi naman ni Attorney Marcus. “Wala, eh! Hindi na tayo mga bata. Kailangang kumayod para sa pamilya,” nakangiting tugon naman ni Luna. “Madalas ang sarap na lang talagang bumalik sa pagkabata,” natatawang dagdag pa niya na nagpangiti sa amin.

“Lagot,narinig niya tayo.Ayo’ko na mawalan ng trabaho,kailangan ko ang trabahong ‘to.Baka tanggalin na tayo dito.” Napailing-iling naman ako at hinawakan ang balikat niya. “Walang mawawalan ng trabhaho.Ipagpatuloy mo na ang pagkain mo at susundan ko lang ang amo nating abnormal.” Nakangising saad ko at natampal niya ang braso ko at natawa. “Loko ka,kapag narinig ka no’n baka tuluyan na talaga tayong mawalan ng trabaho.”

Ang ngiti sa kanilang mga mukha ay puno ng kagalakan at pagtitiwala. “Maligayang pagbabalik sa inyong tahanan,” bati ni Veronica habang inaabot ang mga ulat ng kumpanya. “Tulad ng aming pangako, napanatili namin ang maayos na takbo ng mga gawain. Ngunit ngayong narito na kayo, mas lalo pa itong uunlad sa ilalim ng inyong pagtutulungan.”

pormal niyang sabi habang ibinabalik ang atensyon sa trabaho. Tumawa ang kaibigan niya sa kanyang hambog na reaksyon. "Hindi kawalan sa kumpanya 'to! Pero sa'yo, malaking kawalan-ungas!" Tumingin siya rito, lalong naguluhan. "What do you mean?" Napangiti lamang ang kausap niya. "Malalaman mo rin. Just be thankful for the blessing that's coming to you, bro."

“Sir, thank you po. Ibabalik ko po ito, promise!” “Kahit huwag na. Just stay safe and live. Huwag ka na ring magpapauto sa mga scammer.” “Maraming salamat po talaga, Sir! Kapag nakakuha po ako ng matinong trabaho, ibabalik ko po talaga ito.” Ang kulit! Sabi ko kahit huwag na. Hindi na lang ako sumagot pa at baka humaba pa ang usapan. I’m here to chill, but why did I get into trouble instead?

Kahit na nag-sneak off siya sa gabi, kadalasan bumabalik agad pagkatapos ng kanyang ‘work. Nilagay ko sa quotes ang salitang ‘work’ kasi alam ko ang ginagawa ng lalaking iyon tuwing gabi. Kaya ngayon, nasaan siya? "Miss Sanchez! Where are you?! Miss Sanchez!" "Nandito ako, Jax! Help! I can't take it anymore! JAX!"

"yup. but ill be back on 5pm so make sure na tapos mo na ang lahat ng trabaho mo." "b-bakit po?" napahilamos sya ng mukha na parang gusto nyang mainis sa tanong ko. "urrgggghhhh!!!! di ba ang sabi ko sa iyo may pupuntahan tayo after work? nakalimutan mo na agad?" "ayyy. Oo nga po pala. sorry po. opo. tatapusin ko po agad yung trabaho ko before 5."