Bakit Bawal Tumanggi Sa Binyag Novels & Stories

Promblema nito? I smell something's Fishy! "Ahhh nagpapahangin lang bakit ikaw?Mukhang may pupuntahan ka ah?"Tatawa tawa ko pang sambit para hindi ako mahalata. "A-Ahh sa a-ano lang boss sa a-ano dyan lang sa may damuhan mag-iisip isip rin."Kamot ulo nyang tugin sakin pero parang hindi naman talaga yun ang gagawin nya hmm?!

Mabuti na lamang ay walang nagpapakita sa amin na mga mababangis na hayop kung hindi tatakbo agad ako. Pagkahawi niya sa sanga ng puno'y nakita namin ang isang batis na kulay bughaw. Binunot ko ang ibang mga damo para hindi ito makasagabal, nagtataka man siya’y ginawa lang din nya ang ginawa ko at nagsimula na kaming maupo. “Nais mo bang maligo sa batis?” pag-aaya n'ya. Mui naman akong napaisip at tumango. Kanina pa ako madumi simula ng tumakbo kaya siguro naman, puwede ako maligo.

Tanong nito, tumango naman ako. "Bakit ang tahimik mo hindi ako sanay, is there something wrong?" malambing na tanong nito. Is there something wrong din ba sakanya, minsan ang sungit tas ngayon malambing. "Wala masakit lang ang tiyan ko." Palusot ko. "Do you want me to massage-" "No tyrone mag drive ka nalang, nabusog kasi ako kanina at dumeretsyo ako ng higa kaya siguro sumasakit itong tiyan ko."

Bakit ba bigla na lamang ito hindi iimik? "Bilisan mo ang pagkain mo, magpahinga ka nang maaga, may pupuntahan tayo bukas." magtatanong pa sana siya ngunit bigla na lamang siyang tinalikuran ng lalaki dahilan para mahina siyang mapamura. Bakit ba kasi kinakausap lang siya nito kung kailan nito gusto? "Minsan mas maganda ang walang trabaho kaysa magkaroon ng isang baliw na amo."

Her Birthday NAGISING si Dynee na mag-isang nakahiga sa kama. Bigla niyang pinakiramdaman ang buong katawan. “Sabi nila, kapag may masakit. . . Ay, wala. Stop it, Dynee. Stop it! Masyado pang maaga at naiisip mo ang bagay na hindi nangyari! Walang nangyari.” Huminga siya nang malalim saka napangiti at napailing mag-isa sa kawalan.

Makita ko lang siya gumagaan yung pakiramdam ko. Your tongue What the heck? Hindi ko mapigilan ang pag ngiti at napa-kagat pa sa labi dahil sa sagot na yun. You naughty sexy man! Pero nahinto ako sa pag ngiti ng binasa ko ulit ang tanong. So that means the smell of my tongue is bad?

Para may chance pa akong umatras kung sakali. Nakaupo naman kami. Pero kahit ganoon ay, hindi ako mapakali. Buong buhay ko, ngayon lang ako kinabahan. Iyong pakiramdam na manlalamig talaga ang buong katawan. Mas madali pa ngang magtusok ng Milk Tea eh, at least 'yon masarap. Eh, eto? Anong lasa? Ang tanong, may lasa ba? "Next..."

"Maayos na ang lagay ko. H-Hindi ko lang maintindihan na kung bakit nangyari 'yon." lumapit si Brielle sa akin. "Wala kang naaalala?" I asked her. Hindi sumagot si Brielle. Bakit ganito ang epekto sa kaniya? Tila pinapahirapan pa ang katawan niya, buti na lang at lumalaban siya. Ang hirap makita na nagkakaganito si Brielle, hindi ko rin kasi alam kung ano ang patutunguhan nito.

“All someone has to do is challenge you, and you rush into it like a bull in a china shop.” “That was no challenge. I simply ordered your favorite drink, and in turn, you ordered mine. I figured I’d stick my tongue in your drink when it arrived and then take my beer from you.” She shrugged, winked and crossed her arms over her chest. “Tell me why we’re here.” “You’re drinking both drinks, by the way. I just want water.” He reached for the glass of ice water in front of him and took a quick drink, his eyes losing their light for a minute. “I just wanted to talk to you about some issues I’m having with Mina.”

Bakit pakiramdam ko kailangan kong bumawi? Kahit sa paghiga namin pareho ay tahimik pa din kami. Tila parehas kaming pipi na walang karunungang magsalita. Kahit malalim na ang gabi ay bukas pa din ang aking mga mata. Mula sa aking likod ay naramdaman ko ang kaniyang katawan at ang mainit na pagyakap niya. Ramdam ko din ang mainit niyang hininga sa aking batok.