Bakit Di Nauubos Ang Sipon 소설 & 이야기

May nasabi yata akong mali. Agad kong inabot sa kanya ang pera at dahil ayaw niyang kunin ay hinulog ko na lang sa lap niya. “Hindi ko tatanggapin ’yan. Isuksok mo na lang sa bulsa mo kung hindi na kasya sa wallet mo.” Pagkasabi n’on ay tumalikod na ako para maglakad palayo. “Are you trying to impress me, freshman?”

Honestly, I’m not comfortable after Wisdom left me and now eating alone but I didn’t give a fuss. I didn’t expect to see my ex-boyfriend Sapi. I really named him that way not only because of his nickname Sapie also because he seems to be always possessed with something whenever he look at me. Sapi is a Filipino word, which means possessed. I noticed that he kept on glancing at my place, how did I know? My peripheral view, which is also my radar that’s why I know and he’s move and glance, are really noticeable.

Wala kasi si mang Delio kaya naisipan naming dito nalang bumili. Uminom muna siya ng tubig bago magsalita, “Hindi pa ba obvious? That was a surprise.” And he smiled crookedly. I swear, ang ganitong tanawin ay makapagbabalik ng sumpong ko ano mang oras hindi dahil sa sikip sa dami ng tao o usok, kung hindi dahil sa kilig.

Mahina kong saglit Naupo sya sa tabing upuan ng kama ko, "What do you want? Water o pagkain?" Ikaw....... "Water" mahina kong sambit Nag salin sya ng tubig sa baso at tinulungan nya akong makaupo para makainom "Salamat" sambit ko pagkainom ko ng tubig Ibinaba nya ang basong pinaginuman ko at naupo ulit sa upuan katabi ng kama ko

Basta si ano? Si re-quel?AY!bobo si riquel yun eh! Pero bat lagi na lang sya punapasok sa utak ko?ISA LANG ANG TATANDAAN MO JIROH!HINDI PWEDENG MANGYARI ANG NASA ISIP MO!ISIPIN MO NGAYON AY ANG HUSTISYA.YUNG PLANO MO ANG ATUPAGIN MO PUNYEMAS KA!!Pagpapagalit ko sasarili ko sabay bunot ng bulalak na nakapalibot sa luno ng buko.Tumingin ako sa malayo at may nakita akong balon!Medyo luma na pero ayos pa.Naglakad ako papunta dun.Lakad takbo ang ginawa ko para maging mas mabilis ang pagpunta ko dun dahil medyo pagod na ren ako.

"Shh, bakit? May masakit ba sa 'yo?" Umiling siya. "N-naaawa lang kasi ako sa 'yo. Kaya pala ang sungit sungit mo kasi hindi mo pa alam ang pangalan ng babaeng 'yon. I mean, paano kayo magkakaroon ng happy ending kung hindi mo alam kung ano ang pangalan niya?"

kibit balikat kong tanong tabang pinagmamasdan pa rin ang buwan. “Why? Are you bothered?” pabalik nitong tanong sa akin. “I’m the one who asked first, kaya sagutin mo muna ako” wika ko habang tinitingnan ito. “Umalis ako kasi kumuha ako ng beer” pag papalusot niya. “Sos beer? Tapos uupo sa tabi ng puno? Ano ‘yon? Rest?” sambit ko habang iniikot ang aking mga mata.

nauna siyang tumalikod at saka umupo ulit. Nang nakaupo ako ay naamoy ko parin ang amoy ng sibuyas kaya inusog ko iyon sa gawi ni Papa. Hindi na naman nag-usisa pa si Papa kung anong nangyari sa'kin kasi wala rin akong maisagot kung bakit ganito ako. Ilang araw na akong ganito. Konti lang ang nakain ko kasi parang gusto ulit na lumabas ng mga kinain ko. Umakyat ulit ako sa kwarto saka nagbihis.

sabi nito. "Kababalik lang ninyo mula sa Amerika, mag-iisang buwan na. Doon ka nag-aral simula noong labing-anim na taon ka pa lang at ngayon nga na natapos mo na ang iyong kolehiyo, nagbalik ka. Kaya magkasama tayo sa araw na ito dahil gusto mong libutin ang buong hacienda," si Sofia.