Bakit May Butas Ang Donut Novels & Stories

Kilala niya si Tonet kapag may problema, kung anu-anong kalokohan ang naiisip. Nag-iinuman ang Nanay Becca niya at si Tonet nang datnan niya ang mga ito. Pugtong-pugto ang mga mata ni Tonet, medyo tipsy na rin, “Mukang kanina pa kayo nag-iinuman ah,” ipinatong niya sa mesa ang dalang isang box ng donut saka nilingon ang mga bata na busy sa paghaharutan sa harapan ng tv, “Psst, me dala akong pasalubong sainyo! Donut!”

Bavarian donuts at Starbucks coffee ang laman niyon. "Wow! Paborito ko talaga!" Dahil sa galak ay agad siyang kumuha ng isa at kinain hanggang sa kumuha pa siya ulit. Isa na lang ang natira sa donut saka pa pumasok sa isip niya ang isang bagay at tumigil siya sa pagnguya. “Teka, wala kayang lason ito?” Tinitigan niya ang isang natira. “Ah, bahala na! Mauubos ko na eh, wala nang atrasan kung mamatay man!”

Napatakbo ako and guess what wala pa ako limang minuto nakakatakbo nanginginig na ang tuhod ko at tagaktak na ang pawis ko. "May nakita ako kanina na donut sa labasan. Mukhang masarap na meryenda iyon maya-maya tamang-tama umorder ako." Napatigil ako at lumingon. Donut? Tiningnan ako ni Gabriel at ngumiti ng matamis. "Sa masipag lang ako nagshi-share at mabilis tumakbo."

Kasabay ng mahigpit na yakap ay inulan rin ng Donya ng matatamis na halik ang batang si Nigel. “Mami-miss din po kita, lola. I love you po,” malambing namang sagot sa kanya ni Nigel na ikinangiti ng matanda. “Mag-iingat kayo paluwas ng Maynila, malamang ay abutin kayo ng dilim dahil matraffic. Magbaon na kayo ng kakainin, upang magutom man ang makulit na ito ay may makakain sya,” ani ng Don na ipinaabot ang isang malaking paper bag na puno ng samu’t-saring pagkain, gaya ng mga biskwit, chichirya, mga chocolates at maging inumin ay pinaghanda sila ng Don.

bati niya rito sabay beso beso ngunit halata naman na wala sa mood ang ginang. "Wow! Eden, anonh itsura yan." bulyaw nito. Sabay hila ng braso niya at kinaladkad siya patungo sa salamin. Napansin kasi nito ang mga nagkalat sa sahig na mga balat ng doughnuts. "Mom, let me go, nasasaktan ako." wika niya.

sagot ni Elara na may malaking ngiti. Kinuha ni Argus ang donut at kumagat nang malaki. Agad na kumalat ang tamis at lasa ng gatas sa kanyang bibig. Si Argus na kailanman ay hindi nahilig sa matatamis ay biglang nakaramdam na masarap pala ito sa mga sandaling ito. "Daddy, is it delicious?" tanong ni Elara habang nanonood. "Yes, it's tasty," sagot ni Argus habang tinatapos ang donut.

May nakita ako’ng kahon ng donuts sa dulo ng mahabang lamesa na inupuan namin. “May cinnamon donuts po ba kayo?” tanong ko. “Oh, I’m afraid I don’t... sandali, magpapa order ako.” Agad pumunta sa telepono si Atty Ivy, bago ko pa mabawi ang sinabi ko, lalo tuloy akong nahiya. “O-okay lang po kung wala...” sabi ko rito.

"Hindi magandang nakikibasa ka ng text messages ng iba." Nagkibit-balikat lang naman siya saka na inilapag sa mesa namin ang mga binili niya. Nangunot pa ang noo ko nang hindi lang donut ang binili niya para sa akin. Binilhan niya rin ako ng footlong, kanin na may ulam na at malaking slurpee. "Sabi ko donut is fine, Dwight. Anong akala mo sa akin, baboy?"

"Oras na makita kong lalapitan mo ulit si Marie, dulo ng baril ko ang makikipag-inuman sa 'yo." "Easy! Easy." Natatawang sambit nito. Nagsimula itong magbukas ng isang box ng donut. "Wow! Ang paborito ko!" nangningning ang mata ni Magnar at sinimulan kagatin ang donut. "Tikman mo akin pre." Binato nito sa kaniya ang isang donut.

"Sige na bes kainin mo na yan, pero wag mo ubusin yung donut ha kundi lagot tayo kay papa mo" Tumango ako sa kanya at kumuha ng isang donut at nagsimulang kumain. " Ganda ng ayos natin ngayon ah san ka galing?" tanong ko sa kanya. Iniwan na kami ni Mama dahil magluluto daw siya ng hapunan namin.