Bakit Parang Kasalanan Ko Novels & Stories

Bakit parang kasalanan ko? "Teka lang? Anong problema mo? Bakit parang kasalanan ko ang nangyayari sayo ngayon?" "Liliana." "Hindi mo ba alam na nagpapanik na ako ngayon kung saan ako lalapit dahil baka papatayin ka nila hanggang sa lumapit ako sa CEO natin para humingi ng tulong." Umiiyak na ani ko kuno. "W-why would you do that? Sa lahat ng tao ay bakit siya pa?"

Natataranta niyang sabi “Bakit ano bang kasalanan mo Jarred?! Teka naguguluhan ako. Ano bang ngyayari?!” Tanong ko sa kaniya. “Huminahon ka muna para maintindihan ko ang nangyayari ng sa gayun ay matulungan kita."

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

"Ilang araw din tayong hindi nakapag-usap ng maayos, hindi mo man lang ba ako na-miss?" Lumingon siya sa'kin at tinitigan ako ng masama, "Ako ba ang may kasalanan?" "Wala naman akong sinabi na ikaw ang may kasalanan," nagkibit-balikat ako. "Siguro dahil pareho lang tayong busy."

"Babae ako bakit ako ang susuyo?" "Ha? Eh kasi nga ikaw ang may kasalanan.." sagot ko. "Dahil ba sa babae ka ay hindi ka na pwedeng mag sorry? Kung kasalanan mo naman bakit hindi mo pa gawin? Hindi mase-save ng pagiging babae mo yung away niyo, kung hindi ka mag sosorry sa pagkakamali mo."

biglang seryoso niyang sabi. As usual napanganga na lang ako. Ano nga bang sasabihin ko? Ako ang may kasalanan. At isa pa, ito siguro ang weakness ko, na hindi ako kagaya ng Mommy ko na matapang humarap sa mga bagay-bagay. Pero ako? Ito, sa tuwing inaakusahan sa mga kasalanang hindi ko naman sinasadyang mangyari ay tila umuurong ang dila ko, pero ang isip ko sibrang ingay sa kakasagot.

matigas niyang sabi at tinitigan lang ako na parang nagsasabing 'bakit ako magso-sorry? "Aba! Hoy lalaki...i-ikaw 'tong may kasalanan tapos ikaw pa 'tong mayabang," bulalas ko. Nawala ang pagkamangha ko sa gwapo niyang mukha. Wala akong pakialam kung mag-iskandalo ako dito sa kalsada basta ipaglalaban ko ang panig ko.

"Bakit mo naman iisipin na may ginawa kang mali?" Pinagtaasan niya ako ng kilay bago sumagot. "You just left, you deserve to be punished," My lips parted. Hindi makapaniwala. "Ikaw ang may kasalanan diba? Ba't ako ang paparusahan?" "Okay, so ano po ba ang kasalanan ko?" Nakangisi niyang tanong. Natahimik ako. Ano nga ba?... alam ko sa sarili kong wala naman talaga... it was just my annoyance. It was just my jealou- argh! Hindi ganoon iyon.

Bakit parang ako pa 'yung may kasalanan? Pilit kong pinakakalma ang aking sarili dahil ayoko ng mapasok pa sa ano mang kaguluhan ngayon. Kahit na naaasar ako sa pagsisinungaling ni Ma'am Anna. Hindi ko alam na ganito pala 'yung ugali nito….Kaya naman pala halos lahat ng estudyante ay ayaw sa kaniya… " Bakit mag-isa lang siya? Nasaan 'yung sinampal niya? "

"Ano? Bakit naging kasalanan ko huh?!" Kainis, kelan ko pa naging kasalanan yon? Ako ba nagluluto huh, di naman diba! "It is your fault! Because you're distracting me!" Nagtakip ako ng bibig na para bang nagulat ako sa sinabi nito.