Bakit Parang Kasalanan Ko Novels & Stories

"Ilang araw din tayong hindi nakapag-usap ng maayos, hindi mo man lang ba ako na-miss?" Lumingon siya sa'kin at tinitigan ako ng masama, "Ako ba ang may kasalanan?" "Wala naman akong sinabi na ikaw ang may kasalanan," nagkibit-balikat ako. "Siguro dahil pareho lang tayong busy."

"Babae ako bakit ako ang susuyo?" "Ha? Eh kasi nga ikaw ang may kasalanan.." sagot ko. "Dahil ba sa babae ka ay hindi ka na pwedeng mag sorry? Kung kasalanan mo naman bakit hindi mo pa gawin? Hindi mase-save ng pagiging babae mo yung away niyo, kung hindi ka mag sosorry sa pagkakamali mo."

Sino ba ang may kasalanan kung bakit sila humantong sa ganoong sitwasyon, siya ba o ang binata? Muling napahugot nang malalim na paghinga si Maeve. “This is frustrating,” wika nito na napasapo sa kanyang noo. Bagamat nang sandaling iyon, kahit isipin niya kung sino ang may kasalanan at kung sino ang may pagkukulang ay alam niyang hindi na noon mababago ang nangyari at kung ano ang kasalukuyan niyang kalagayan.

biglang seryoso niyang sabi. As usual napanganga na lang ako. Ano nga bang sasabihin ko? Ako ang may kasalanan. At isa pa, ito siguro ang weakness ko, na hindi ako kagaya ng Mommy ko na matapang humarap sa mga bagay-bagay. Pero ako? Ito, sa tuwing inaakusahan sa mga kasalanang hindi ko naman sinasadyang mangyari ay tila umuurong ang dila ko, pero ang isip ko sibrang ingay sa kakasagot.

matigas niyang sabi at tinitigan lang ako na parang nagsasabing 'bakit ako magso-sorry? "Aba! Hoy lalaki...i-ikaw 'tong may kasalanan tapos ikaw pa 'tong mayabang," bulalas ko. Nawala ang pagkamangha ko sa gwapo niyang mukha. Wala akong pakialam kung mag-iskandalo ako dito sa kalsada basta ipaglalaban ko ang panig ko.

“Makatayo lang talaga ako rito, bibigwasan kita!” “Huh? Anong kasalanan ko na naman?”

“Unique-" “Oh, ano? Di ba tama o talagang minumura mo talaga ako! Anong kasalanan ko ha, kuya Izaak? Ano? Ano?" Panay tanong ko habang hinahampas ulit siya sa balikat. Ayoko ko kasing minumura na hindi ko man lang alam kung ano ang kasalanan ko. “Alam mo kung ano ang ikinagalit ko! Nagmamaang-maangan ka pa!"

"Bakit mo naman iisipin na may ginawa kang mali?" Pinagtaasan niya ako ng kilay bago sumagot. "You just left, you deserve to be punished," My lips parted. Hindi makapaniwala. "Ikaw ang may kasalanan diba? Ba't ako ang paparusahan?" "Okay, so ano po ba ang kasalanan ko?" Nakangisi niyang tanong. Natahimik ako. Ano nga ba?... alam ko sa sarili kong wala naman talaga... it was just my annoyance. It was just my jealou- argh! Hindi ganoon iyon.

Bakit parang ako pa 'yung may kasalanan? Pilit kong pinakakalma ang aking sarili dahil ayoko ng mapasok pa sa ano mang kaguluhan ngayon. Kahit na naaasar ako sa pagsisinungaling ni Ma'am Anna. Hindi ko alam na ganito pala 'yung ugali nito….Kaya naman pala halos lahat ng estudyante ay ayaw sa kaniya… " Bakit mag-isa lang siya? Nasaan 'yung sinampal niya? "

Subalit kahit na hindi ko naman diniinan ay mas lalo lamang iyong sumakit. Pinaalala niya pa kasi. Nakalimutan na ng katawan ko na may masakit tapos. . . I sighed. No. Hindi niya kasalanan. Ako pala ang may kasalanan. Shit. Why am I such a weakling? Kung sana lang ay malakas ako at hindi lampa, e ‘di sana, hindi ako natumba nag nabalian ng buto sa paa. Ugh, why am I so unlucky? Out of all people, bakit naman pinagsama pa sa akin ang dalawa? Kalahating lampa, kalahating malas. Tsk.