Novel & Cerita Band Before You Exit

Mabilis lang siyang tumalikod bago pumunta sa isa pang pinto na nandito rin sa kwarto. "Na-secure ko na ang exit natin in case na mangyari itong bagay na ito. Buti na lang at maganda ang naging plano natin. Ang gulo talaga ng underground world," narinig kong sabi ni Redenn bago sumunod ng paglalakad sa amin ni Michael.

Tumaas ang gilid ng kaniyang labi. "Anong sabi mo?!" "Hindi ka sure. Gel, kapag hindi pa rin umalis si Mrs. Sarreignto, magpatawag ka ng Guard. Baka hindi alam ni Mrs. Sarreignto kung saan ang Exit." "Ye-yes Ma'am. Aalis na po ba kayo?" "Yes." "Mag-iingat po kayo, Ma'am." Tumalikod na siya kaya mas lalo akong nairita.

"Salamat po nang marami. Mag-iingat po kayo sa biyahe." "I'll get going, magpahinga na kayong dalawa," paalam niya bago tuluyang tumalikod at marahang isinara ang pinto ng kwarto palabas. Pinagpag ko ang bakanteng espasyo sa malawak na kama, habang nakatingin kay Tyler. "Tabihan mo ako rito," paglalambing ko sa kanya.

“Yes… I’ll follow Kyohei’s lead.” Habang lumalapit kami sa exit, naramdaman ko ang small gadget sa bulsa ni Kyohei—isang device para sa smoke distraction. Biglang pinindot niya ito, at may putok na liwanag at usok. Nagkagulo ang mga guards. “Move!” sigaw ni Kyohei.

bulong niya, dahan-dahang pinapaliwanag sa grupo. Samuel ay tumingin sa kanya, ang mata ay naglalaman ng pang-unawa at determinasyon. “Backdoor ang mas ligtas. Pero ang entrance sa harap ay may surveillance camera. Kailangan nating i-disable muna ang signal bago pumasok. Isa lang ang mali, at puwede tayong mahuli o mapahamak.”

Si Khalil naman ay nagtaka ng biglang nawala ang sound na malakas ng mga nag sasayaw sa gitna. Marami din ang napahiyaw dahil biglang pinutol ang tugtog kalagitnaan ng kanilang pag eenjoy. “Ladies and gentlemen, sorry to cut the music but as you can see earlier at the main entrance we have out new segment for tonight! So can you please step aside for a while and get back on your seat, there thank you!”

Pag iimporma sakin ni kiel matapos kong lumabas mula sa kwartong punong puno nang mga kagamitang pang proteksiyon para sa labang magaganap mamaya. "Buti naman at nakababa kana, kumain ka muna bago tayo umalis. Mas mabuti nang busog tayong aalis dito, if ever na matagalan tayo roon. " Saad naman ni jacob, ang lalaking sobrang lala kung mag mura kanina sa meeting room.

sabi nito na halatang na-offend. And he doesn't care at napahinga na lang nang malalim. Iginilid n'ya ang sasakyan at bago ito makalabas, nagsalita muna s'ya, "Wait, before you leave, just take this..."

tanong ni jaq. Tinuro ko ang aking nakita na kanila namang sinilip. Ang isang malaking aso na nakatingin sa amin at base sa itsura nito mukhang naka attack mode pa nga. "Tangina bakit nasa exit 'yan? Wala naman 'yan diyan dati, ah?" sambit ni niccolo. "For security purposes yata nila...mas effective at tipid kapag ganiyan ang bantay." ani lucas.

Ang mga kabutihan niya! "Say goodbye to your parents,Princess," Bulong ni Luke bago tinurukan ang dalaga. "Ano ang bagay na yun! Anong ginawa mo!" Hysterical kong tanong sa kaniya. "Isa iyong sedative na pwede mong ikamatay kapag hindi ka naagapan,,sa loob ng 30 minutes tuluyan kang mamamaalam oras na hindi ka naagapan,unti-unti nitong papatayin ang mga nerves mo sa katawan,manlalabo ang mga mata mo,mahihirapan kang kumilos hanggang sa tuluyan kang bawian ng buhay.." Bulong pa nito sa dalaga ng naka ngisi.