Novel & Cerita Band Before You Exit

“Since the meeting is about to end. I’d like to take this opportunity to thank everyone here today. Meeting adjourned.” Mabilis siyang tumayo at kunwari’y inalalayan ako. Agad ring sumunod ang mga alalay niya. “Leave us for a while,” utos niya sa mga ito bago ko hinigit papunta sa fire exit. “Anong—”

“Bilisan niyo lang ho. At hanggang diyan lang ho kayo sa loob ng service corridor." Hindi na sila nag-aksaya ng oras. Pero pagdating nila sa may service exit—dalawa namang bantay ang nakapwesto, mas alerto, mas istrikto ang tindig. “Señora Pacita,” agad na sabi ng bantay, “dito na lang po muna kayo. May utos na hindi puwedeng palabasin ang kahit sino sa exit na ito.”

May sumagot sa earpiece. “Sir?” “Close all exits NGAYON! May dalawang taong umalis ng walang clearance.” “Copy, sir—” “Huwag niyong hayaang makalayo.” Pero sa loob-loob ko alam ko na. Late na. Napahigpit ang kamao ko habang naglalakad ako nang mabilis. Ini-scan ang bawat sulok. Bawat tao. Bawat galaw.

I'm not dismissing the class yet. Mariin akong napapikit dahil sa familiar na boses na nagpatigil sa'kin na paglalakad paalis. Nasa labas na ako ng room. Pinilit kong ngumiti. Humarap ako sa kanya. He's standing in front of the entrance door, while I'm standing at the exit. "I will just go to the restroom," alibi ko.

"Kung talagang handa mong gawin ang lahat, Anne... simulan mo sa pagbibigay sa akin ng space. That's all I'm asking." The heavy words sharply cut through the air, instantly freezing Anne in her place. Ang nagmamakaawang hawak nito sa kaniyang mga palad ay dahan-dahang lumuwag, her gray eyes widening with absolute dread as she realized na wala na siyang magagawa para pigilan ang dalaga. Using that exact moment of hesitation, Lauren gently but firmly pushed past Anne. Walang lingon-lingon niyang binuksan ang mabigat na p***o ng fire exit at mabilis na tinahak ang hallway ng faculty wing.

mahaba niyang paliwanag. "Opisina niya lang ’yon?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Yes, Ma'am." Napakalaki pala nito! Nagsimula kaming maglakad sa kaliwang daan. Sinabi niya sa ‘kin na ang kanan daw ay C.R. Doon din daw ang exit dahil mahigpit ang security sa building. Kailangan daw nilang siguraduhing maayos na papasok ang customer at lalabas itong maayos din.

Kailangan kong lumabas bago pa maghinala si Anthony at pasukin ng mga tauhan niya ang banyong ito. Negatibo ako sa parteng ito. Mukhang wala talagang ibang lulusutan sa buong lugar na ito, maliban sa mismong pangunahing exit ng restaurant—na kasalukuyang binabantayan ng natitira pang mga bouncer.

“Alright... kailangan kong makuha sina Farriah. Ilayo n’yo sila agad.” “Copy, Ma’am Nat. Tuloy pa rin ang after party sa hall kaya sa ibang exit sila dumaraan. Umiiwas sa mga tao. Lumiko sa kanan ng function hall, Ma’am. Pababa na. Pagtapos ay kumaliwa. Palabas na sa exit...”

"Hindi tayo pwedeng umalis nang ganito," seryosong sinabi ni Nash. Lahat sila ay tumingin sa kanya nang nagtataka. Umubo si Nash at nagpatuloy sa pagpapaliwanag, "Ang ibig-sabihin ko ay kailangan nating masigurong maayos ang paligid bago umalis. Diba sinabi niyong gagawin nila ang kahit ano para patayin kayo at masigurong hindi niyo sila masusumbong? Kahit na nasa labas tayo ng bundok, hindi tayo makakasigurong hindi sila magbabantay sa lugar na ito."

tanong n'ya kay Cassidy na naiwan sa sasakyan nito at s'yang guide nilang lahat. "Clear! Continue walking until you reach the gate. Kailangan n'yong putulin ang mga live wire ma nagbibigay ng kuryente sa buong bakod. May sensor system ang naturang gate kaya mag-ingat kayo na huwag muna matapat sa mismong gate. I'm trying to figure out how to deactivate the sensor system because it's so fvcking tricky. Give me a minute to do it!" sagot ng pinsan sa kan'ya.