Band Before You Exit Novels & Stories

Ngunit bago pa man kami makarating sa main exit ng facility, isang pamilyar at baritonong boses ang umalingawngaw mula sa likod namin. "Leaving so soon, Sue? Tatakasan mo na naman ako?"

“Sir, the event is over. There's no one left inside. The person you’re waiting for might have already used a different exit.” “Different exit?” gulat na napatingin si Conrad. “A place like this has multiple points of exit—the main doors, the VIP area, and even the staff access points.” kibit-balikat ng guard. “They might have left a long time ago.” Biglang namutla si Conrad. Nang walang sabi-sabi, tumalikod siya at tumakbo patungo sa kalsada sa likuran. “Delusional,” bulong ng guard habang umiiling.

"Ang mga nasa labas ay mabilis na umatras nang makita nilang na-wipe out ang *entry team* nila. But they will regroup, Sir. We need to move now before they bring heavier reinforcements. I've prepped the armored convoy sa *back exit*." Tumango si Chance. "Prepare to move out. Iwan niyo ang mga bangkay na 'yan dito." Ngunit bago pa man sila tuluyang maglakad palayo, huminto si Chance. Ang kanyang mga mata ay nanliit habang tinititigan ang sirang *keypad panel* ng *bunker* na dinaanan nila kanina. "Chance? Anong problema?" nag-aalalang tanong ni Nayah, napansin ang biglaang paglamig ng awra ng asawa.

she mumbled I almost hugged her. Nang malapit ng mag-perform ang mga banda ay nagsipunta na kami sa gilid ng stage. There was still a huge space beside the stage kasi malaki naman ang atrium. Konti lang din ang mga tao kasi karamihan ay nasa gitna.

["Kanina ko pa po napapansin ang kulay itim na sedan na naka park sa kabilang kalye. Mukhang sinundan po kami ng sasakyang iyon.” "Be alert. Kung sakali mang may dumating na kalaban, alam niyo ba kung paano kayo makakalabas ng coffee shop ng hindi dumadaan sa harapan? Do you have any backup vehicles at the exit?" Sa hindi mawaring dahilan ay biglang kinabahan si Yael.

I just beamed and darted at the numeric time on the wall when ninety minutes duration was displayed. "The game officially starts now..." Nang umalingawngaw ang boses ng babae sa speaker ay nabawasan ang minuto nang magsimulang tumakbo ang bawat segundo. "Once you get eliminated, exit the place immediately," dagdag pa ng parehong boses. "Let's get this over with..." Sinenyasan ni Elaine ang ibang miyembro na magbantay sa labas ng kwarto habang ang ilan naman ay nanatili sa loob. "We have to find the key inside this room," she said.

"At your leasure, Empress McConnell." Tagumpay na napabagsak nilang dalawa ang mga bantay sa main entrance saka ako naunang lumabas sa pinagtataguan subalit pinigilan muli ako ni Septimus. "At least follow the format. I am the frontier. You are in the middle and Sid will be at the back."

The motor we were riding in moved when he opened it until he turned to get into the lane. I clung so tightly to his shoulder. I could see the reflection of a smile on his lips. After a few minutes of operation of his motor. I was shocked when he plunged down into a parking lot. It was dark so I was immediately surprised but it was only a matter of time because a light turned on in front of us. "What's going on? What's here?" "You'll see.." Theo just said, Theo opened the automatic shades in his eyes so it was as if he was recognized by the two black guards.

Huminga muna ako ng malalim bago tumayo ng tuwid. "Be yourself Janna Ramirez." Bulong kong muli sa sarili. Huminga muna ulit ako ng malalim bago taas noong nag simulang maglakad palabas ng backstage. Halos manginig ang tuhod ko ng makita ang maraming tao na nakapaligid sa stage. Taas noong rumampa ako habang palakas ng palakas ang kabog ng d****b ko dahil sa kaba.

Lumapit siya sa mekanismo ng paglabas. Ang pintuang hindi halata. Ang hagdang paakyat na lihim. Ang pasilyong itinuro ni Gray nang may seryosong mukha. “Ito ang safe space natin.” At ngayon, ito ang huling paalam niya rito. Dahan-dahan niyang binuksan ang daanan. Isang hakbang. Huminto siya sandali bago tuluyang lumabas. Nakinig.