Basag Ulo Kahulugan Novels & Stories

Basang-basa ng ulan. At may mga matang kasing dilim ng paparating na bagyo. Para akong natulala. Hindi dahil gwapo siya. Kundi dahil may kakaiba sa presensya niya. Nakakatakot. Pero nakakahatak. Para bang gusto mong lumayo... Pero hindi mo magawa. "Are you okay?" Malalim ang boses niya. Napakurap ako. "Y-Yes."

Huwag na lang niya siguro bigyan ng ibang kahulugan ang kinikilos nito. Mabilis ang hakbang na sumunod siya. Masakit kasi talaga ang ulo niya. Marahil ito ang sinasabi nilang hangover. Pakiramdam niya ay parang mabibiyak ang ulo niya sa sobrang sakit. Ano ba kasi ang pumasok sa isip niya at uminom siya. Muli ay pinukpok niya ng palad ang ulo.

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

The fuck? "Well... I don't care. Bahala kayo kung magkahulugan kayo. Pareho lang kayong masasaktan sa huli. At nasisiguro kong mas masasaktan ka kapag malaman mo ang totoo." aniya saka iniwan akong naguguluhan. What is she talking about?

Umayos na din ito ng tayo kaya kaagad akong nakahinga ng maluwag. Hindi ko naman alam ang ibig niyang sabihin. Iyung salitang bastos lang kasi ang tumatak sa isipan ko eh. Hindi ko tuloy maiwasang mag isip ng baka naramdaman niya ang pagtigas ng alaga ko kaya sinabihan niya akong bastos.

Lahat ng witty lines ko, biglang nawala. “Uulan” sabi ko. Tapos natahimik ako. “I mean umuulan” Tumingin siya sa likod ko, sa bintana kung saan kita ang buhos ng ulan. “Alam ko” sagot niya. “Hindi ako makatulog” dagdag ko agad. “Maingay. Tsaka madilim. Tsaka parang bumabalik yung mga… alam mo na”

"Gusto mong kausapin ang anak ko, hindi ba? Makakatulong ba ang letseng basic na 'yan para magkaintindihan kayo?!" Ugh! I didn't know he could be this stupid! Ang sakit niya sa ulo! O baka naman hindi pa talaga niya nagawang buksan at basahin ang librong iyon kaya heto't ginagamit pa niya ang salitang, basic ah?! "Mommy!"

“Sa mundong ito ng kultibasyon… ang malakas ang lumalamon sa mahina…” Malalim itong inukit ni Juan sa kanyang puso habang nakatingala sa langit. At sa sandaling iyon— nagkaroon siya ng biglaang kaliwanagan. Ang tinatawag na kaliwanagan ay hindi yaong biglaang pagtaas ng kultibasyon, o biglaang pag-unawa sa isang malalim na teknik. Mas parang kaalamang ibinubuhos sa isipan, isang paglawak ng pag-unawa sa langit at lupa.

napabuga siya ng hangin sa kawalan, isa ito sa katangiang namana niya lula sa ina, ang pagiging bulgar. "Kahit na Lorenzo, Ofcourse they're gold. Baka ganon sila iniingatan ng magulang nila, or maybe may something na nangyari sakanila kaya kailangan nila ng ganon karaming bantay. Please watch your words, when you're talking to people you don't know. Hindi po pa sila kilala, what If masaktan mo sila dahil sa mga sinabi o tinanong mo? that's not good." litaniya niya habang kinokontrol ang Mabagal na takbo ng kabayo.

"What do you mean, my baby?" See? Oo na, alam ko namang malambing si Jolo pero nasobrahan naman yata ngayong umaga. Kakaiba ang aura niyang nakikita ko, na para bang ang sarap at ang himbing ng nangyaring pagtulog niya kagabi. Hindi ko maiwasang hindi mag-overthink. Ano ba 'yan! Baka nahahawa na ako kay Jolo sa pagiging overthinker, ayoko pa naman n'on.