Bayan Ng San Diego Drawing นิยาย & เรื่องราว

Ito ay mga panahong crush siya nito. Kinuha niya ang notebook. Mahusay pala ang kamay ng lalaki. Mga drawing nilang magkasama, subalit iisa ang istilo iba iba lang ng anggulo. Binasa niya ang note sa baba. "BILISAN ANG PAGBUKLAT"

Ngumiti siya at iniabot iyon kay Rhenan. "Drawing ko po." Tahimik naming pinagmasdan ang larawan. Nandoon kaming tatlo. Magkahawak-kamay. Sa likod namin ay isang malaking bahay. At sa itaas ay may nakasulat gamit ang makulay na krayola. "Welcome Home, Daddy and Mommy." Nangilid ang luha ko. Samantalang si Rhenan ay matagal na nakatitig sa drawing.

tawag niya, tumingin sa akin, ngumiti. Lumapit ako. “Okay ka lang?” Tumango siya. “Mas okay kaysa kahapon.” Umupo ako sa upuang katabi ng kama niya. Inabot niya ang sketchpad—may drawing ng kotse. Detalyado. Sa gilid ng papel, may nakasulat na maliit na note: silver sedan, diplomatic plate, right rear dented. Napalunok ako. “Naalala mo na talaga?”

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Alam kong hindi niya kasalanan, pero hindi rin sa akin! Namiss kita, daddy! Gumawa pa ako ng drawing para sayo...- sabi ni Miguel habang inaabot sa akin ang isang luma at gusot na papel. Ang galing, Miguel... Astig na drawing!- I say completely awkwardly. Napaiwas ako ng tingin sa anak ko ng ilang segundo at may nadatnan akong babaeng nakatayo sa likod niya... Isang maiksing babae, straight ang buhok na parang ibang lahi na babae, maliit na itim na mata, singkit at payak ang katawan, kayumanggi ang balat na parang gabi at with a huge, excited smile on his face... Bakit nakangiti ang babaeng ito? Wala akong nakikitang dahilan!

Sabay talikod ng dalawa at mabilis na umalis. In all fairness, maganda at malaki ang bahay bakasyunan nila. Dahan akong naglalakad habang iniikot ko ang buong sala at tinitingnan ko ang mga drawings na nakasabit. Nang makarating na ako sa may dulo, naisip ko bigla ang drawing na nakita ko sa bahay nila sa maynila. Parang iisa lamang ang nagpinta. "Ang ganda ng mga drawing ah, isa ba sa pamilya mo ang nagpinta nito?" Tanong ko habang nakakatitig ako sa drawing.

Kinagabihan ng sumunod na araw, sampung milya sa labas ng Quezon City, may bundok na tinatawag na Mount Banahaw. Nang lumitaw si Gin Sanchez, nakita niya ang isang napakabata na pigura mula sa likuran, na kapareho ng iniisip niya. ay ang may-ari ng banal na kastanyas. May malaking pagkakaiba sa imahe ang batang likod. “Ikaw ba ang may-ari ng banal na kastanyas?” Nagkusa si Gin Sanchez na magtanong. Lumingon si Esteban, tumingin kay Gin Sanchez na may ngiti. “Anong gagawin mo kung ako nga?”

Wala nang alinlangan. “Mommy Calista, Daddy Levi! Look, I drew us!” sigaw ni Princess habang hawak-hawak ang papel. Lumapit kami at sabay-sabay naming tiningnan ang drawing niya: tatlong tao na may hawak-hawak na kamay, may malaking araw sa likod, at may mga bulaklak sa paligid. “Look!” turo niya. “I wrote our names. Mommy. Daddy. Princess!”

Banta niya rito bago punitin. Tumango naman ulit si Venus kaya wala nang anu-anu ay mabilis na itinutok ni Diego ang kaniyang kahabaan sa makipot nitong lagusan. "dahan-dahan lang ah," "yes, baby. I will be gentle." Handa g-handa na ang k*****a ni Diego sa ka niyang pag-atake sa Bataan ni Venus. Nakatutok na sa Centro. Handa na siyang isagawa ang unang pagbayo nang bigla siyang matigilan dahil sa lakas ng kalampag ng pinto.

Parang naka pyramid style ang mga larawan, at sa pinaka taas ay question mark. "Si Uncle Rey 'to." Ani ni Diego sabay turo sa isang larawan. Tumango siya. Oo, nga. Si Uncle Rey nga iyan, medyo luma na ang larawan kaya hindi niya agad namukhaan. Napansin niyang may dinampot na mga papel si Diego sa gilid ng study table ni Asher. "Tignan mo 'to..."