روايات وقصص ضمن Bayan Ng San Diego Drawing

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

, prente lamang niyang saad. Ilang sandali pa ay tanging ako at si Mino na lamang ang naiwan at agad akong napatingin sa larawang nakasabit sa pader. Larawan ito ng isang babae ngunit ang kaniyang mukha ay hindi buo dahil puro linya lamang ito. Base on the body it is a woman yet the face is covered with scribbled lines na tila hindi alam ang kaniyang itsura. I knew that Calix is the one who drew this dahil alam ko ang estilo niya sa pagguhit dahil dati ako lamang ang babaeng kaniyang iginuguhit at ipinipinta.

Pati ang Mama niya ay nakisali sa amin at tinuruan din ako sa pagd-drawing. "Marunong kang magsulat ng Baybayin?" Namamangha kong tanong kay Bea nang panoorin ang pagdisenyo niya ng alibata script doon sa isang pasong kahuhulma lang. Isa iyon sa requested design ng suki nilang customer. Tumango ito. "Pinag-aaralan namin 'yon dati ng mga kaibigan ko sa school, ate." "That's amazing! Hindi ako marunong magsulat ng baybayin pero marunong ako sa stenography..." I smiled at her.

Tungkulin din ng agwasil at tenyente ang pamudmod ng mga kandilang walang bayad na may iba't ibang laki. Ang pagkakasunud-sunod o hilera ng prusisyon ay ang sumusunod: Una si San Juan Bautista na nasa usang lumang andas na kahoy at ito ay sinasabayan ng ilang batang may dalang parolna di pa nakasindi. Si San Francisco o Giovanni Bernadine ay nakasakay sa isang magarang karong nagniningning at nagliliwanag sa tulong ng mga ilaw at parol na bubog. Sumunod si Maria Magdalena na may kamay at ang mga daliri ay puno ng mga singsing. Si San Diego de Alcala, ang pintakasi ng bayan na may karo ay hinihila ng anim na hermano tercero. Ang pinakahuli sa hanay ay ang Mahal na Birhen na pinangungunahan ng

dagdag ni Dante. Muling bumalik ang atensyon ko sa canvas. Kumuha ako ng kaunting blue at white na pintura. Dahan-dahan, gumuhit ako ng manipis na linya. Pakiramdam ko, sa bawat haplos ng brush, nababawasan ang bigat sa dibdib ko. "Ate, ipinta mo 'yung beach sa Batanes! 'Yung part na malapit sa lighthouse!" suggest ni Maya.

Tumango si Brix. "So you'll remember us." Hindi na napigilan ni Daniel. Mahigpit niyang niyakap ang bata. "As if I could ever forget." Si Bea naman ay may inilabas na folded paper. "A drawing!" Masaya niyang sabi. Pagbukas ni Daniel, lumitaw ang simpleng drawing nilang apat. Siya at ang kambal. Magkakahawak-kamay. Sa itaas ay may malaking araw. At sa ibaba... May nakasulat sa makukulay na letra.

Nanigas ako sa kinauupuan ko. Sa drawing ni Luna, may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng isang malaking puno. Sa gitna ang isang maliit na batang babae na may ribbon sa buhok—si Luna. Sa kabilang gilid ay isang babaeng may kulot na buhok na may hawak na drawing board, na malinaw na ako. At sa kabilang bahagi, igunuhit niya ang isang matangkad na lalaking naka-suit, may hawak na briefcase, at may malaking ngiti sa mukha. Sa itaas ng lalaki, may nakasulat gamit ang kulay asul na krayola: *Boss Daddy.*

“Sige. Game ako diyan sa beach trip na ‘yan. Basta huwag niyong kalimutang dalhin ang sunblock at diapers ni Lucien, ha!” “Yesss!” sigaw ni Amara na abalang nagdudrawing ng pamilya nila sa papel. “Yey! Beach! Lalo ko pang gagandahan drawing ko! Family complete!” “Talaga?” sabay tingin ni Apple sa anak, habang lumapit para silipin ang drawing nito. Sa papel, may araw sa itaas, may mga alon at buhanginan, at apat na tao na magkakahawak-kamay—isang babae, lalaki, batang babae, at isang maliit na baby sa stroller.

**** Design Department Madrigal Group Headquarters Isa-isang inilalagay ni Naya ang kaniyang mga gamit sa mga kahon. Wala siyang pag-aalinlangang pinunit ang litrato nila ni Kael. Pagkatapos ay itinapon niya iyon sa basurahan. Kinuha naman niya ang isang drawing na nakasabit sa dingding. Ito ang pinakaunang sketch ng Solara Grand Building. Ang pinakamalaking tagumpay sa kaniyang karera.

sabi ni Gabriel, habang nakangiti. Habang nagkukwentuhan kami, napansin namin ang kambal na sina Danae at Daniel na abala sa kanilang mga drawings. "Wow, ang gaganda ng mga drawings niyo! Ano 'yan?" tanong ko, habang tinitingnan ang kanilang mga gawa. "Mommy, Daddy, ito po yung mga drawings namin ng mga bayani na natutunan namin sa school," sagot ni Danae, habang ipinapakita ang kanyang drawing.