Beautiful Quotes For Smile の小説・ストーリー

I almost wasn't able to pay attention with it. "But from a far, clouds are beautiful, aren't they?" Nonetheless, I managed to smile despite our awkward position. His words are beautiful. Beautiful like his eyes, his smile, his perceptions, his overall. "They are. But your eyes are more beautiful." Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas ng loob na sabihin ang mga 'yon.

Ito na ang pinakamagandang tagpo sa buong buhay niya. "You look beautiful when you smile like that," pabulong na selyo ni Santi sa kanyang tabi habang nakatitig din sa mga sumasabog na liwanag sa itaas. "Iba ka kapag hawak mo ang sarili mong entablado." Hindi sumagot si Astrid, ngunit patuloy niyang pinanood ang mga paputok, hinahayaang tangayin ng malamig na hangin ang lahat ng pait ng nakaraan.

Pero bakit kung anu-ano ang pinagsasabi ngayon? “I’m not drunk, Kaye. I still see how wonderfully beautiful you are. You radiate like a sun every time you smile, you look stupid with your jokes, but I always find you amusing. Ang kulit-kulit mo pero ayaw kong tigilan mo ako sa pangungulit mo. That blabbering mouth of yours…” He chuckled, still looking down at her. Madilim ang mga mata pero malinaw ang adorasyon na nababasa niya roon.

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.

Pero muntik na akong matawa dahil hindi bagay sa kanya ang smile na ginawa niya ngayon dahil parang force smile ang ginawa niya. Para tuloy siyang villain. "Pfft... di mo naman kailangan praktisin ang bagay na yan. Lalabas naman ang natural smiles mo kung masaya ang puso mo." Bigla naman siyang napangiti habang nakatingin sa akin. "Okay, I understand." Bigla na namang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa smile niya. Damn... Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan!

Masyadong baduy. "But honestly Sush, you're really beautiful when you smile." His voice was calm and gentle now. Wala nang halong biro. "Lagi ko 'yang sinasabi sa'yo." "Oo, alam ko." Matamis siyang ngumiti rito. "Sushmita." "Hmm?" "I said you have a beautiful smile," nakangiti nitong sagot.

Napanganga ako habang nakatitig sa kanya. What a beautiful smile he has.

I called, there was a bit tremble in my voice. And when she turned, my heart jumped repeatedly. Her genuine smile is the evidence that she's happy. I'm happy for her, too. And I am so afraid that I would not see those sweet smiles again, if I let the opportunity slip on my hands. I walked slowly towards her as the classical chopin began to play. Mas lalong lumapad ang ngisi niya na parang nanunukso. "You look extra handsome today, my love," she uttered sweetly. "Or am I just dreaming?"

May pagka loko talaga 'tong lalaking 'to. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko saka ngumiti. "You should wear smile always 'coz it makes you more beautiful," sambit nito saka kumindat. Bumilis ang tibok ng puso ko at pakiramdam ko'y dumaloy lahat ng dugo ko papunta sa mukha ko. Walang hiya ka Adrian anong ginawa mo sa puso ko! "You look so adorable when you blush!" Adrian said while gently pinching my cheeks.

Marami na iyon hanggang sa natambunan na ang mga rason ko kung bakit ko nga ba sya ginusto dahil isa lang naman ang importante at ang tinutumbok non: Gusto ko sya. Her smile looks too precious as a diamond, her kindness and beauty is hard to find that everytime I look at her, I feel like I am drowning in nothingness. She's too likeable to the point that I feel like going crazy by just thinking of her. She's too lovely that I feel like she's too far like those beautiful stars in the night. Her elegance had me thinking things like... how can some people hate her? Those bullies in school, how can they say rude things to her?