Because You Are My First Love นิยาย & เรื่องราว

[A time for you and me (A time for you and me) To finally be together 'Cause I know we're meant to be you are the one That I've been searching for my whole life through you are the one That I've been looking for and now that I have found you] No doubt.. I'm still hurting. Of course.. She's my first love. [I'll never let you go, I'll hold you in my arms Forever's a meaningless word Even though you're here with me Here by my side, here in my heart I'll never let you go, I'll hold you in my arms] Iba din talaga yung sakit na dala ng first love. Syempre doon tayo unang kinilig. Unang umiyak, manuyo, gumawa ng mga bagay na dati hindi naman natin nagagawa.

"Okay, why?" "Because I may have lied about everything except for one thing. My heart never did lie when I told you I love you the first time on the night of our first date Katerina. I loved you before that made the same heartbeat today because I love you still too…" Anito sa paos na boses habang sumalubong sa kanya ang malamlam na asul nitong mga mata.

"And now?" Napakunot ang noo ko. "Huh?" He smiled. “What made you decide to answer my I love you back?” “Because you never failed to prove that you love me, and because of that, little by little, my insecurity is fading until it's gone.” "I have a confession to make." Seryosong sabi nito. Napakunot naman ang noo ko. I felt my heart is beating fast. "I love you since the first time I laid my eyes on you. You were my puppy love, my infatuation, and my first and last love."

Natanto niyang kakuntsaba ng babae ang kanilang mga anak nila. "I love you. Unang beses ka pa lamang nakita ng mga mata ko, minahal ka na ng aking puso. Hindi mo lang ako sinaklolohan. Maging ang puso kong nanghihina at nawawalan na ng pag-asa ay sinaklolohan mo. You became my strength..."

She couldn’t answer. Siguro dahil hindi gano’n katatag ang pagmamahal niya sa akin. I understand, but I was hurt. So much. Because she was my first love. Or . . . is that really a love? Kasi kung oo, bakit hindi sobrang sakit gaya ng inaasahan ko? Ang sabi nila kapag first love mo ang isang tao, o kung totoo man na mahal na mahal mo siya, sobrang sakit daw kapag ginawa ito sa ‘yo. Na mahirap siyang kalimutan dahil siya ang una at totoo mong pag-ibig. Pero bakit ganito? Oo, masakit pero bakit hindi sobra gaya ng sinasabi nila? Was that my ego hurting? I don’t know. I don’t really know.

Alam kong umiiyak na din sya dahil yumuyugyog na ang balikat nya pero wala akong pakielam sobra akong nasaktan dahil sa nalaman ko. Tanggap ko naman na first love nya ang bestfriend ko. Alam ko na he will always care for her. Natural lang yun, kasi nga first love never dies. Sumaya ako ng todo kasi nga minahal nya ko ng sobra. Sobrang magmahal si Rain kaya ako nagkakaganito kasi natatakot akong mawala sya lalo na ngayong may anak pala sya. "Rain! Why? Why!" iyak ako ng iyak.

Siya yung naging tahanan ko sa mundong pakiramdam ko ay hindi para sa akin. “Pero hindi ko naman inaasahan na mahuhulog ang loob ko sa kanya nung naging labing limang taong gulang na kami,” dagdag ko, napangiti ako ng bahagya. “Siya ang first love ko.” Napansin kong natahimik si Ezika. Nakatingin lang siya sa akin, parang iniintindi ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko.

Siya pala ang dahilan kumbakit sa edad ni Gretchen ay mas pinili nitong maging single. “Masyado kayong mabulag ng pagmamahal ninyo kay Tito Angelo. Natakot ako na maging ganoon din ako kabulag sa pag-ibig kapag na-in-love na talaga ako ng totoo. Mas pinili ninyo na makasama si Tito kaysa sa akin. Mas pinili ninyong alagaan ang mga anak niya kahit magmukha akong alila. Mas pinili ninyo na mag-isa ako sa America sa halip na samahan ako. Bakit? Dahil siya ang first love ninyo, ‘di ba? You can’t forget your first love dahil naniniwala kayo na first love never dies!” Malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Gretchen.

Nakangisi na saad niya sa akin. “Alam mo ba kung bakit ganun siya sa ‘yo? Kasi hindi ka niya mahal at never ka niyang minahal. Alam mo ba kung sino ang first love niya?” Nakangiti na tanong ko sa kanya. Nakita ko ang galit sa mga mata niya. Pero wala akong pakialam dahil gusto kung ipakita sa kanya na hindi ako takot sa kanya. “Ako lang naman po ang first love niya, ATE.” Pinagdiinan ko pa ang salitang ate para malaman niya na matanda na siya. Para na rin asarin siya.

"Ano ba sa tingin mo ang dahilan?" Nakita niyang lumapad ang ngiti ni Mathis at niyakap siya ng binata. Hinalikan din nito ang kanyang noo at mas inilapit ang kanyang katawan sa kanya. "Noong bumalik ang alaala ko. Di ba sabi ko sayo ikaw ang unang naalala ko?" Tumango naman si Venus. "And since that day, I know that you're the reason why my love for Scallenor was fading away. Because, I really don't love her as much as I treasured you. You're the greatest treasure that I've found. You're Venus Nevaeh MonteVillamor, my first love and my one and only true love..."