Novel & Cerita Belated Love Epiphany

Kalma pa rin siyang tumingin sa salamin habang ipinagpapatuloy ng makeup artist ang paglalagay ng blush sa kanya. Pero ang hindi napansin ng iba bahagyang kumuyom ang mga daliri niya. First Love? Litrato ng unang minahal noong kabataan? Hindi naman sa hindi niya alam ang bagay na ‘yon. Sa totoo lang, alam niya na noon pa. Pero nitong mga nakaraang araw, habang unti-unting umiinit at lumalapit ang samahan nila ni Ethan, parang unti-unti na rin niyang nalimutan ang bagay na iyon.

Everytime na nag tatampo siya I always send him nuggets and say sorry. I think it's getting more unhealthy each day, I tried to fix it. I don't think we can fix it. [Love, please. Let's fix this, I can't lose you.] Mahinang sabi ni Syeblig through call. [Love, mas lalo lang natin masasaktan sarili natin if itutuloy pa rin natin 'to.] Pinipigilan ko ang luha ko habang sinasabi iyon sa kanya.

Hindi niya matanggap ang katotohanan na niloloko lang pala siya nang babaeng minamahal niya. "Eveline, sa tingin ko nagpasya ka nang maging karibal ko." Nilabas ni Felipe ang makulay na kabibe mula sa kanyang bulsa habang isang maliwanag na ngiti ang lumitaw sa kanyang isipan. Mahigpit niyang hinawakan ang kabibe, nakaramdam siya ng pag-aalinlangan sa kanyang puso. Ngunit mukhang hindi na bumibilis ang tibok ng kanyang puso.

"Because you cannot get married because of me. I hope your choice will make you happy for the rest of your life. You're the only man who caught my heart and is now unable to be free from the cage. I don't want to move on from you, babe, because I rely on you. But this is the right time to make you happy, to make you free from our marriage. But I have never regretted loving you." Kinuha ni Hyacinth ang pagkakataon at piniramahan ang annulment paper na nakapatong sa may bar. Napatakan pa niya ng luha niya ang paper. "I hope you find you right spot in happiness, babe. I'm so sorry if I am a failure. I failed you." Lakas na loob na nagnakaw ng halik sa labi si Hyacinth kay Vash bago niya ito tin

Si Roselyn naman ay nasa tabi ko lang nagsasalita ngunit hindi ko maintindihan ang sinasabi niya dahil okupado ang utak ko sa narinig. Hindi nalaglag ang anak ko… Nasa akin pa din siya… Oh God, thankyou… end of flashback

"Lumapit ako sa kanya sa isang pagkakataong mahina siya, at siya naman ay masyadong matigas ang ulo. Ayaw niyang may utang na loob sa iba, kaya't kung hindi niya ito mababayaran, palagi niya itong iisipin. Sa kaiisip niya, natural lang na medyo mahulog siya sa akin. Puwede nating tawaging pagmamahal, pero maaaring higit pa itong pagkadepende kaysa pag-ibig." "Si Evan mismo ang nagdesisyong harapin ang katotohanan isang oras bago lumabas ang balita bukas. Sa tingin mo ba isa lang siyang mahina at kawawang babae na walang ibang magagawa kundi umasa sa iba? Alam niyang isang tawag lang niya, aayusin ko na ang problema para sa kanya. Pero pinili niyang harapin ito sa sarili niyang paraan."

In the hushed corridors of a forgotten love, where echoes of a once vibrant connection linger, Jia's lost memories cast a haunting spell. Amidst the ebb and flow of time, where love once bloomed, a poignant tale unfolds. As the tendrils of destiny weave through the fabric of their lives, the silent yearnings of two hearts echo in the distance.

Umiling siya. "Stop this nonsense, I don't love you anymore." It hits me hard. This is the words I needed to hear right? Para tumigil na ako? Umalis na siya sa harapan ko at bumalik na sa studio. Now Playing: Still by Jeff Bernat "It's been a long time since we last spoke I still wonder what you're up to After all the shit we've been through And I've been spending a lot of time drinking and smoking Hoping to subdue

"Hindi ko naman sinasabing kalimutan mo siya. Ang tinutukoy ko ay iyang buhay mo. Parang na-stuck ka na kay Elisha." "I loved her. Wala eh. First love ko siya. At kahit ano'ng gawin ko, hindi ko siya maialis sa sistema ko." Vin sighed. "Ewan ko sa'yo Mico. Hindi ka magiging masaya diyan sa ginagawa mo." Ngumisi lang siya sa sinabi nito. "I will never be happy without Elisha." "Hanggang kailan ka naman magmumukmok?"