Best Lines On Teachers Novels & Stories

anito. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote niya at sinabi niya ‘yon sa teacher namin. Not to mention, but sir Anton is one of the best math teachers in the university, so it is impossible for him to give an problem that would make him unprofessional.

Kaya siguro kahit hindi kami close, gusto ko ang aura niya—hindi siya katulad ng iba naming co-teachers. Hindi siya kagaya nina Ma’am Theresa at Ma'am Joan na kung hindi nagkukuwentuhan tungkol sa love life ng ibang guro, eh pinupuna ang suot o galaw ng mga estudyante. Sa kanila, bawat minuto ay may bagong isyung niluluto. Parang mas may buhay pa sila sa chismis kaysa sa klase. Pero si Mrs. Lopez—iba siya. Tahimik lang, pero palaging may saysay ang sinasabi.

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

“This is all thanks to the hard work of Teacher Klare.” Nangunot ang noo ni Erika nang marinig iyon, lalo na nang matalim siyang tiningnan saglit ng principal. Samantalang si Klare ay bakas na bakas ang arogante nitong pagkatao sa kanyang ekspresyon. “Sir, I just did what a teacher should do, unlike some people who are selfish and only think about themselves,” ani Klare at tiningnan si Erika.

Suffer his face, bigyan ko siya ng flying kick eh. Wala namang masdyadong pinapagawa ang mga teachers since first day, nagpapalista lang sila ng mga dapat gagawin in the future. Thank goodness, akala ko'y kaklase ko ang dalawang babae na nakaaway ko kanina. Buti naman tahimik ang klase ko.

Okay lang siguro kung mga yayamanin ang mga bata. Pero hindi naman maikakaila ang isa niyang rason kung bakit siya nagpasiyang maging teacher kahit sobrang hirap mag-aral. Gusto niya kasi noon na makatanggap din siya ng bulaklak at letters tuwing Teacher’s Day at may mag-surprise sa kaniya tuwing birthday niya. “Nandiyan na nga si Teacher Ell! Ang tagal!”

Hindi ko naman kasi alam ang dapat na sabihin maliban sa mag-pasalamat sa papuri nila, hindi ba? Habang nasa byahe, hindi ko maiwasan ang hindi isipin kung saan ba talaga kami pupunta ng ganitong oras. 8pm na ng gabi at talagang nakakaramdam na ako ng antok. Dapat ngayon ay nag-papahinga na ako dahil bukas ay marami na naman akong gagawen. Isa akong teacher sa isang kilalang paaralan dito sa bansa. Tatlong taon na akong nag-tatrabaho doon as an English teacher. So far, maganda naman ang pakikitungo ng mga studyante sa akin. Malapit rin ako sa section na hinahawakan ko. Mababait kasi ang mga naroon at nakikita ko rin sa kanila kung gaano sila nag-aaral ng mabuti. Pinakakatutukan ko ang sectio

Nanlilisik na kasi ang mga mata ni ma'am, parang kakainin nya ng buhay si Ruben sa sobrang inis at galit nya sa loko na 'to. "How can you be so sure that you'll get out of the line of 7? Sure ka bang mapeperfect mo yang remedial test eh hindi ka nga nag-aaral ng maayos sa subject ko!" And just like any terror teacher, binato nya ang eraser ng white board sa direksyon ni Ruben. Muntikan pa kong tamaan!

Isang babaeng teacher na may buhok hanggang sa baywang ang nagtanong kay Queta, na sinusuri din ang homework ng kanyang mga mag-aaral. "Pero Miss Lawrie, nire-review ko pa ang mga homework ng mga estudyante ko!" Nahihiyang sumagot si Queta. “Pfft! Kung ayaw mo akong tulungan, sabihin mo na lang. Bakit ka pa gumagawa ng maraming mga dahilan? Huwag mong isipin na magaling ka dahil lamang binigyan ka ni Mr. Teves ng trabaho dito. Hah, isipin mo ng maigi! Sino ka ba, Queta Smith? Nanalo ka bilang pinakamagandang teacher ng Mayberry City Early Childhood Education Academy kahit na kapapasok mo lang bilang kindergarten teacher sa loob ng isang buwan lamang. Ang galing, di ba? Kung ganoon, hindi mo

Their doomed! Umupo na lang ako at hinintay ang pagdating ng terror teacher namin sa Araling Panlipunan, na sa kasamaang palad raw ay amin pang class adviser. Halos tumigil ang paghinga ng mga kaklase ko nang pumasok ang teacher namin, samantalang ako, tamang chill lang. Naiintindihan ko kung bakit sila natatakot sa kanya. Mga matatalim na titig pa lamang niya ay sapat na upang manginig ka sa takot. Paano pa ang ugali niya!