Bisaya Funny Quotes About Self นิยาย & เรื่องราว

kumikibot-kibot na sabi niya sasarili pero nagawa iyong marinig ni Tres and that made him almost laugh! "Huwag ka mag-alala, hindi ko ugaling manantsing at kahit wala pa akong gagawin, kusang itatapon ng mga babae ang kanilang mga sarili sa'kin." sagot niya sa ibinubulong ni Kriesha kanina.

Leona sarcastically asked hindi na ako nagsalita, tumulungan ko nalang siya. I can't understand her! Kanina mabait nag-offered panga ng pizza. Tapos naging weird. Ngayon naman sarcastic. Hai! Grabe na 'to! Did I really talk to myself? Bulong kasi ako ng bulong sa sarili ko. Teka! Kailan ko pa ba kinausap ang sarili ko. Never mind maybe I'm so tried for this day.

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

nakangiti kong sabi. “Aba! give and take lang ‘yan, tsaka isa pa hindi pwedeng wala ako sa pinaka the best na mangyayari sa buhay mo. Lahat ng struggles mo saksi ako, paghihirap mo, pagsasakripisyo, at pagiging selfless mo. Kaya ngayon masaya ako na finally pinili mo rin ang sarili mo and i’m so proud of you bessy!” naiiyak na na sabi ni Parsha kaya naman ako ay naluha na rin pero agad akong timingala dahil baka masira ang make up ko.

"How dare you to insult me huh? How dare you?" "Kasasabi ko lamang na huwag magagalit" bulong ko sa aking sarili. Tumingin ako sa kaniya nang seryoso. "Pinayuhan na kita, dapat matuwa ka dahil sa pagpapansin mo sa'kin, pinansin kita" "What? Anong nagpapansin? Ang kapal naman ng mukha mo" "Ayokong makipagtalo sa kahit na sino ngayon lalo na kung duwag ang kaniyang ilong. Para kang tinubuan ng maliit na kalabasa sa iyong mukha"

Ibinaba niya ang walang laman na tasa at tumingin sa akin. "Matamis nga," pinunasan niya ang labi niya gamit ang panyo mula sa bulsa niya. "Masyadong matamis, nakakaumay... parang ang mga palusot mo." "At least umamin kang matamis, hindi puro pait," ngumisi ako nang nakakaloko. "So, ano na? Papasa na ba akong barista mo o kailangan ko pang mag-seminar sa kanto?"

Ganyan siya kapag hindi siya komportable sa tanong mo. “Ano bang sinasabi mo dyan? Baliw ka ba?” “Ate, hindi mo naman kasi kailangang gawin ‘yun eh. Napaka-selfish mo. Anong gagawin mo kapag nalaman nina mama? Mayayari ka talaga. ” Mas lumalim ang pagkakakunot ng noo niya at litong-lito akong binigyan ng tingin. “Ano?” “Bakit kasi nililihim mo pa? Bwisit ka ate.”

sabi ko "Ay boss kailangan ko ngayon ng matitirhan hihi baka pupunta nalang ako sa opisina mo." sabi ko "Where are you now? Pupuntahan kita." sabi ni boss "Ayhala siya nasa byahe pa ako boss." sabi ko "Okay just tell me if you're in the terminal." sabi ni boss "Sige boss salamat boss babawi ako sayo pagtitimplahan kita ng nakakamatay na kape joke." sabi ko at tumawa ulit siya

Singhal niya sabay iwas nang tingin, bahagya akong natawa dahil sa pamumula ng pisngi nito. " Well I'm saying the truth... hindi ko nga rin inaasahan na may pagnanasa ka pala saki-- " " Wow! Ako pa talaga?! eh bakit ang dami kong ganito, ha?! " muling turo nito sa sariling leeg. " Well, About that. You know, a man is still a man " sambit ko sabay Iwas nang tingin. " Natural lang na bumigay ako " naka simangot na usal ko.

Sumbat kung iyon ang tamang salita. "Ngayong nasabi ko na rin ang side ko, sabay na natin palayain ang isa't-isa. Pinalaya kita kaya palayain mo na rin ang sarili mo kagaya ng ginawa ko sa sarili ko. And yeah, trabaho lang, walang personalan!" asik ko at tinalikuran na siya. Napabuga ako ng hangin nang makapasok na ako sa'king sasakyan. Tila ba may ilang tinik na nabunot mula sa aking dibdib.